Een 5e plaats in de Ronde van Vlaanderen voor nieuwelingen, daar kan je mee thuiskomen. Zeker als je de wedstrijd zelf kleur hebt gegeven. Lentel Huys (Golazo Young Lions) was 1 van de smaakmakers op de Vlaamse hellingen en kasseien. Ze probeerde meermaals een beslissing te forceren en werd in de sprint van een kopgroep van 12 beloond met een dichte ereplaats. Een resultaat waar de jonge veldrijdster met een goed gevoel op terugkijkt.
Koers hard gemaakt
Van bij de start was het duidelijk dat Huys niet van plan was om een afwachtende wedstrijd te rijden. Ze wilde de koers in handen nemen en de schifting mee bepalen. “Ik heb geprobeerd de koers hard te maken”, vertelt ze. Toch was het in de beginfase vooral observeren. “De 1e ronde heb ik gewoon afgewacht en op de kasseien gekeken wie er mee kon. We zijn wel even met 2 weg geweest, maar dat was geen lang leven beschoren. We hadden ook nog een hele koers voor de boeg.”
De echte finale werd ingeluid op de hellingen. Huys voelde zich duidelijk in haar sas en nam het initiatief. “De 1e keer Achterberg is er wel een keer doorgetrokken, waarmee we een schifting hebben kunnen maken. Eigenlijk heb ik de 3e keer op de uitloper van de Achterberg proberen te demarreren. Ook toen was ik heel even weg, maar in de afdaling is het peloton toch teruggekomen.” De beslissende slag viel uiteindelijk op de Wolvenberg. “Daar heb ik nog eens doorgetrokken en hebben we toch wel een schifting kunnen maken met 12 rensters.”
Met die kopgroep van 12 ging het richting de finish. In de sprint was een goede positionering cruciaal. “Ik heb geprobeerd me goed te positioneren en dat is ook wel gelukt, want ik heb het wiel van de winnares (de Britse Aisling Charlesworth, red) kunnen pakken”, analyseert Huys. De pure snelheid maakte uiteindelijk het verschil. “Dan voel je toch dat de echte sprinters er nog overkomen. Uiteindelijk werd het een 5e plaats. Daar ben ik zeker tevreden mee, vooral omdat ik de koers hard heb geprobeerd te maken.”
Voorbereiding op het veld
Die 5e plek is geen toevalstreffer. Het wegseizoen van Huys kende een vliegende start. “Ik ben begonnen in Tielt-Winge en daar heb ik mijn wegseizoen kunnen openen met een overwinning. Dat vond ik zelf wel verrassend. Ook in In Flanders Fields reed ik al 5e.” De resultaten bevestigen haar goede vorm. “Het zijn toch de belangrijkste wedstrijden en het zijn goeie resultaten.” Op de weg komt ze uit voor Golazo Young Lions, terwijl ze in de winter de kleuren van Team Kempen verdedigt in het veld. “Bij Golazo staan er meer meisjes aan de start, dan moet ik niet alleen rijden.”
Ondanks de sterke prestaties op de weg ligt haar hart nog steeds bij het veldrijden. De keuze tussen de 2 disciplines is voor haar duidelijk. “Ik vind het veld leuker, omdat er meer intensiteit is. Je gaat van start tot finish all-out. Het is ook technischer met meer draaien en keren. Daarom blijft de cross de komende seizoenen zeker mijn hoofddoel.” De weg is evenwel een belangrijk onderdeel van haar ontwikkeling, maar ze betreurt soms de tactische spelletjes. “Ik vind de weg wel leuk, maar het is jammer dat het zo vaak op een sprint eindigt. Ik ben geen pure sprintster, daar kom ik snelheid voor tekort.”
De explosiviteit die ze in het veld tentoonspreidt, probeert ze op de weg op een andere manier te gebruiken. Het is een wapen dat ze liever inzet om de koers te doen ontploffen dan om te wachten op de laatste rechte lijn. “Op de klimmetjes merk ik mijn explosiviteit wel, maar in een echt lange sprint komen de sprintsters meer naar boven. Daarvoor heb ik te weinig spiermassa.”
Klimster in wording
Huys wil haar vaardigheden verder ontwikkelen in de stijl die haar het beste ligt. “Ik wil het veld altijd als mijn hoofddoel blijven houden en zal dus altijd wat later aan het wegseizoen beginnen. Ik denk dat ik op de weg eerder een klimster wil worden.” Ze geniet van wedstrijden waarin ze zelf de controle kan nemen en een sprint kan vermijden. “Het is leuker om een hele middag te koersen dan wat rond te rijden en te wachten op een sprint.”
De ambitie reikt verder dan de Belgische wedstrijden. De drang naar zwaardere parcoursen is groot. “Meer rondjes rijden in het buitenland? Ja, dat misschien. Of meer klimkoersen. Dat vind ik gewoon het leukste.” Het is een richting die perfect past bij haar profiel als renster die het moet hebben van haar explosiviteit op hellingen en haar uithoudingsvermogen.
Het programma voor de komende weken sluit naadloos aan bij die ambitie. Eerst wacht er een belangrijke afspraak voor de boeken worden ingedoken. “Binnen 2 weken is er in Boezinge het Vlaams kampioenschap en dan zijn het examens.” Daarna staan er opnieuw wedstrijden met hoogtemeters op de planning. “28 juni is er Tielt-Winge ook een koers met een klimmetje in. Vervolgens is er de 1e week van de vakantie nog de Topcompetitie, ook een klimkoers.”
