Roxean de Kroon heeft op het Nederlands kampioenschap Tijdrijden 2026 in Laren de zilveren plak veroverd bij de meisjes junioren. De renster van WS Texel zette als 1e jaars een knappe prestatie neer. Ze combineert haar sport met de logistieke uitdagingen van het eilandleven. Een tijdsschema op haar stuur en een nieuwe trainingsaanpak hielpen haar zichzelf te lanceren naar de 2e plek.
Briefje op het stuur
Met 13 km was het parcours van de nationale titelstrijd tegen de klok in Laren relatief kort, maar Roxean de Kroon was er maar wat blij mee. “Sommige rensters houden van een lange tijdrit, maar ik vind kortere tijdritten beter bij mezelf passen”, vertelt ze na de huldiging. “Ik hoefde niet in te houden en startte wat harder dan normaal. Dat was ook echt de bedoeling, zodat ik direct in het begin tijd kon winnen. Ik blies mijzelf niet op, het ging echt precies zoals ik had gehoopt.”
De 1e jaars juniore mikte op een plek op het podium, en paste daarvoor een mentale truc toe. “Ik had een briefje op mijn stuur geplakt met de tijd die ik precies wilde rijden. Tijdens de rit merkte ik dat ik daar dik onder zat, dus dat ging echt goed”, vertelt ze stralend. “Als 1e jaars, het opnemend tegen oudere meiden, vind ik een 2e plek echt top. Ik ben dik tevreden, die 45 seconden naar winnares Karlijn Wijma waren niet te overbruggen.”
De zilveren medaille kwam ondanks de hoop niet als een verrassing. “Ik ben echt een tijdrijdster”, klinkt het stellig als het over haar kwaliteiten gaat. “Een massasprint zal mij niet liggen. Een beetje klimmen lukt me nog wel, maar het hardrijden past gewoon het best bij mij. Tijdrijden is daar de discipline voor, maar in Nederlandse koersen met wind kan het soms ook nog van pas komen.”
Texel
Wat het verhaal van De Kroon bijzonder maakt, is dat zij op het Waddeneiland Texel woont. “Het eiland is echt leuk om op te wonen, en je kan er op zich prima trainen”, vertelt ze. Toch zijn er ook uitdagingen op het eiland. “Er zijn niet veel wegen, dus je rijdt wel steeds hetzelfde rondje. Er is weinig variatie in de routes die je kunt kiezen.”
Ook het vinden van trainingspartners is op het Waddeneiland niet altijd makkelijk. Waar rensters op het vasteland vaak kunnen aansluiten bij grote groepen, is het aanbod op Texel een stuk kleiner. “Er zijn wel een paar jongens op het eiland waarmee ik af en toe kan meetrainen, en ook Denise Betsema woont hier”, legt ze uit. “Maar de groep is niet heel groot. Je bent daardoor toch vaak op jezelf aangewezen om kilometers te malen.”
De grootste uitdaging is echter de logistiek rondom de koersen zelf. “Voor ons is het normaal, maar ja, je gaat elke keer eerst met de boot voordat je naar een koers gaat. Dat is soms wel een uitdaging”, beaamt De Kroon. “Als een wedstrijd ver weg is, vroeg start, of juist laat start, moeten we af en toe een hotel boeken om op tijd te zijn. Maar we hebben het er graag voor over en uiteindelijk komt het altijd goed.”
Meer structuur
De zilveren medaille in Laren is het resultaat van de flinke progressie die de Texelse dit jaar maakte. Om echt mee te doen voor de prijzen, zocht ze meer vastigheid in haar trainingsschema. “Ik ben de afgelopen tijd meer gaan trainen en werk nu ook samen met een trainer. Dat werkt voor mij een stuk fijner. Ik merk echt dat ik daardoor flinke stappen heb gemaakt. Ik ben niet alleen sterker geworden, ik begin ook steeds meer ervaring op te doen uit wedstrijden. Ik heb dit seizoen veel Toekomst Cup-wedstrijden gereden, en ook mijn UCI-debuut gemaakt in Borsele. Dat helpt natuurlijk.”
Die stappen bleven overigens niet beperkt tot de weg. Haar juniorendebuut op de piste miste ze afgelopen winter namelijk niet. “Ik rijd inderdaad ook op de baan”, vertelt ze. “Daar heb ik op het NK 2 keer op het podium gestaan. Dat was op de Kilometertijdrit en de Individuele Achtervolging. Dat toont ook aan dat tijdritonderdelen mij het beste liggen.” Ondanks het succes op de baan hoeft ze niet lang na te denken als ze moet kiezen tussen disciplines. “Ik vind de weg uiteindelijk wel echt leuker, misschien ook omdat ik dat al langer doe.”
Met een zilveren NK-medaille op zak kan haar seizoen eigenlijk al niet meer stuk. Concrete uitslagen plakt ze dan ook liever niet op het restant van haar seizoen. Haar vizier is vooral gericht op de lange termijn. “Mijn doel is nu gewoon om mezelf nog verder te blijven ontwikkelen en nog meer van dit soort stappen te maken. Dan zien we volgend jaar wel waar ik sta”, eindigt ze.
