Jani Peiren is aan een indrukwekkend seizoen bezig bij zijn nieuwe ploeg Kriekepot-Doltcini. De 26-jarige renner schreef dinsdag in Opdorp zijn 6e seizoenszege op zijn naam na een knap staaltje ploegenspel. Waar hij vorig jaar nog worstelde met zijn vorm en werksituatie, vallen de puzzelstukjes nu perfect in elkaar. Het zelfvertrouwen is groot, de ploegsfeer is optimaal en de overwinningen stapelen zich op. “Ik had mijn verwachtingen een beetje getemperd na vorig seizoen, maar ik wist wel dat ik in staat ben om koersen te winnen.”
Flow
De overwinning in Opdorp kwam er na een zware en tactische wedstrijd. “Het peloton scheurde al snel in 2 grote stukken”, blikt hij terug. “Ik zat in een groep van 30 renners tijdens de eerste 2 rondes, maar na 50 tot 60 km besloot ik de forcing te voeren. Eerst trok ik alleen ten aanval en later kreeg ik het gezelschap van een selecte groep. Onder meer ploegmaats Brent Van De Kerkhove en Christophe Van Cauwenberghe sloten aan. De samenwerking in de kopgroep liep gesmeerd.” De vluchters draaiden goed rond en bouwden een voorsprong van meer dan 1 minuut op.
In de laatste 2 rondes speelde Kriekepot-Doltcini het ploegenspel perfect uit. De renners begonnen om de beurt te demarreren om de tegenstanders uit te putten. Peiren probeerde het een paar keer, maakte de concurrentie vermoeid en plaatste uiteindelijk de beslissende versnelling. “In de voorlaatste en laatste ronde kon ik een mooie voorsprong creëren en zo de overwinning veiligstellen”, klinkt het. De ploeg domineerde het podium volledig door beslag te leggen op de plaatsen 1, 2 en 3. Overmacht dus.
De sfeer binnen de ploeg is een cruciale factor in dit succesverhaal. “De renners gunnen elkaar de overwinning”, weet Peiren. “In Ingelmunster was het de beurt aan Brent om te winnen, nu mocht ik zelf juichen. De flow binnen het team is uitstekend en de omkadering is professioneel. Het materiaal is van topkwaliteit en de witte kledij geeft de renners een extra boost. Soms is er zelfs een teambus aanwezig. En als de ploeg op een redelijk hoog niveau rijdt, ga je daar zelf ook nog een keer van beter worden.”
Ommekeer
Vorig jaar 2025 reed Peiren nog voor Shifting Gears, de ploeg waar hij naartoe trok na zijn Belgische titel bij de Elite 3. De verwachtingen waren hoog, met de ambitie om een keer of 5 te winnen. Het seizoen draaide echter uit op een teleurstelling. De combinatie met zijn werk als militair bleek een struikelblok. “Ik was vaak en voor langere periodes weg, waardoor het onmogelijk was om een vast ritme op te bouwen. Die combinatie met de koers viel gewoon niet te rijmen”, vertelt hij daarover.
Dit jaar is de situatie compleet veranderd. Peiren werkt sinds de zomer van vorig jaar samen met trainer Wim De Wolf. “Die gestructureerde aanpak werpt duidelijk zijn vruchten af. Het werk en het wielrennen zijn nu beter op elkaar afgestemd. Ik ken mijn eigen capaciteiten en voel dat het nu eindelijk goed loopt. Er is ook wel een groot verschil in aanpak tussen zijn vorige en huidige ploeg. Kriekepot-Doltcini pakt de zaken nog iets professioneler aan, vind ik. Alles wordt goed besproken en we rijden nooit tegen elkaar”, klinkt het tevreden.
De teller staat begin juli 2026 al op 6 overwinningen en 4 tweede plaatsen. Dat is ver boven zijn eigen verwachtingen. Toch kijkt hij niet met spijt terug op die tweede plaatsen. In de sprint in Oudenburg verloor hij eerlijk van Lance Decabooter (Shifting Gears Strategica), en in Veldegem botste hij op Kenneth Verstegen van Dovy Keukens-FCC. De andere keren werd hij 2e achter een ploegmaat, zoals achter Van De Kerkhove in Ingelmunster. “In die situaties speelt de onderlinge gunfactor. Als een ploegmaat wint, telt het individuele resultaat minder zwaar door. Ik denk dat in Ingelmunster afgelopen weekend Brent, Kenn Simon en ik alle 3 hadden kunnen winnen.”
Geen militair meer
Met zijn 26 jaar breekt normaal gezien de beste periode voor een wielrenner aan. Peiren hoopt nog een klein beetje beter te worden, maar legt de nadruk op gezond blijven. “Plezier maken op de fiets blijft de absolute prioriteit. Een overstap naar een continentaal team sluit ik volledig uit. “Financieel zou dat niet heel slim zijn”, klinkt het. “Ik heb een huis en een vrouw. Leven van het loon van een continentaal renner is voor mij geen haalbare kaart. Ik moet naast het wielrennen sowieso blijven werken.”
Om die werkzekerheid en stabiliteit te garanderen, plant Peiren een carrièreswitch. Hij heeft zijn ontslag ingediend bij het leger, waar hij naar eigen zeggen was uitgespeeld. “Eind dit jaar maak ik de overstap naar de politie. Die nieuwe job moet mij een meer stabiele basis bieden, wat de combinatie met het wielrennen moet vergemakkelijken. Ik had ook nood aan iets nieuws”, verklaart hij. Tot die tijd wil hij de huidige sportieve lijn doortrekken en blessures vermijden.
Voor de rest van het seizoen plakt Peiren geen concreet getal op het aantal overwinningen dat hij nog wil behalen. Wel heeft hij nog 1 specifiek sportief doel. “Ik wil heel graag een interclub winnen. Verder is het vooral een kwestie van genieten van de successen.” De collectieve prestaties van Kriekepot-Doltcini zijn indrukwekkend. De ploeg tikt al de 22 overwinningen aan. De doelen zijn daarmee al lang bereikt. “Dat is inderdaad boven de verwachtingen”, beseft ook Peiren.
