“Never stop believing, never stop fighting”, post Jasper Stuyven na zijn lange aanvalspoging van woensdag 22 juli 2026 in de Tour. Opnieuw was het net niet voor de sterke Belg, die al jaren vruchteloos op zoek gaat naar een ritzege in La Grande Boucle. Wie de koers al langer volgt, weet hoe dicht de Leuvenaar er al ooit bij was. Als je het lijstje overloopt, is het haast ondenkbaar dat het Stuyven nog altijd niet is gelukt.
Net geen geel
De Tour van 2016 zal veel Belgen bijblijven omwille van de gele trui die Greg Van Avermaet 3 dagen mocht dragen na zijn memorabele ritzege in Le Lioran. En ook omwille van de ritzege van Thomas De Gendt op Chalet Reynard. Toch was het die Tour een andere Belg die op weg leek naar geel. Jasper Stuyven leek onderweg naar Cherbourg in de 2e etappe immers de grote man te worden. Samen met medevluchters Voss, Benedetti en Breen maakte hij deel uit van de vlucht van de dag en op 20 km van de meet had het kwartet nog altijd 3 minuten.
Stuyven liet toen zijn kompanen achter en reed over de Côte de la Glacerie naar de bolletjestrui. Toch slonk zijn voorsprong als sneeuw voor de zon en in de slotkilometer sneuvelde hij met de meet in zicht. De amper 24-jarige Stuyven had geproefd van het allermooiste, maar bleef achter met alleen de bergtrui. Later die Tour zou hij nog 2 keer naar een 6e plaats sprinten.
In 2018 maakte de Leuvenaar hetzelfde mee. In de 14e rit laat hij in de vluchtersetappe van Saint-Paul-Trois-Châteaux naar Mende de Belgische liefhebber lange tijd dromen. Op ruim 30 km van de meet springt hij met Slagter naar koploper Izagirre om hier voluit voor de solo te gaan. Het levert hem een voorsprong van 1’40 op, maar op de Côte de la Croix Neuve wordt hij op een aantal hectometers van de top voorbijgestormd door Omar Fraile. Die boekt de overwinning van zijn leven, Stuyven bolt in het wiel van Alaphilippe als 3e over de meet.
Botsen op een Sloveen
Stuyven verklaart dat hij nog wat langer moet wachten en naar gewoonte duurt het opnieuw 2 jaar voor hij in een kansrijke positie komt. Wanneer de etappe van Bourg-en-Bresse naar Champagnole leidt, is hij opnieuw aan boord van de beslissende vluchtersgroep. Samen met Oliver Naesen en Greg Van Avermaet lijkt het een Belgische dag te worden. Søren Kragh Andersen slaagt er echter in om weg te rijden en de etappe te winnen, waarna Mezgec de Belgen erop legt in de sprint. Diezelfde Søren Kragh Andersen zal gelukkig enkele maanden later wel cruciaal zijn in de winst van Stuyven in Milaan-Sanremo.
Vanaf 2021 voert Stuyven de pogingen op en gaat hij nog frequenter op zoek naar de glorieuze ritzege in de Tour. In de marathonetappe naar Le Creusot slaagt hij erin om in een monsterontsnapping te eindigen voor onder meer Mathieu van der Poel en Wout van Aert, maar aan Matej Mohorič valt die dag niets te doen. Stuyven wordt dit keer 2e. Verderop die Tour wint Mohorič solo nog een 2e etappe. Stuyven maakt opnieuw deel uit van de kopgroep, maar strandt op een 10e plaats.
2 aanvalspogingen in de Tour van 2022 brengen Stuyven niet dichter bij een ritzege. Onderweg naar Arenberg is hij in de kasseienrit wel de sterkste renner van het hele pak. Hij krijgt ene Tadej Pogačar mee, maar die toont weinig enthousiasme. Het duo blijft uiteindelijk uit de greep van het peloton en Stuyven wint de sprint, maar 5 vroege vluchters waren nog vooruit. Stuyven eindigt dus als beste renner van de dag op een 6e plaats.
Geen triomf in de hel
In 2023 probeert hij het opnieuw 3 keer zonder dichte ereplaats als resultaat. Zelden kan hij een ritzege zo aanraken als in de 9e etappe van de Tour in 2024. Het is de graveletappe waar iedereen al maanden over praat. Richting Troyes pakt hij op 10 km van de meet uit met een scherpe demarrage. Normaal volstaat deze altijd voor de dagzege, maar de andere vluchters bundelen de krachten en halen hem onder de rode vod weer in. Turgis wint de rit, Stuyven heeft op dat moment al alle plaatsen in de top 10 van een Touretappe, behalve nummer 1.
Ook daarna blijft Stuyven dapper proberen. Zo is hij er anno 2025 ook bij wanneer Tim Wellens op weg naar Carcassonne de prestigieuze zege in de tricolore boekt. Stuyven wordt zelf 7e. Hij ziet hoe de ene Belg na de andere meemaakt dat alles die bewuste dag in de plooi valt, maar zelf is hem dat succes nog niet gegund. Het is al lang geen kwestie van kunde meer, wel van geluk. Heel de wielerwereld duimt inmiddels mee dat zijn dag toch nog zal komen.
