Alex Spruyt (71) draait jaarlijks duizenden kilometers af voor de renners en rensters van Lotto-Intermarché. Als chauffeur van de camper navigeert hij door het hectische Europese wielercircuit. Hij zorgt voor de maaltijden, biedt een veilige schuilplaats tegen te enthousiaste fans en deelt mee in de vreugde van de grote overwinningen. “Dat de renners tevreden zijn over je job en dat ze het ook laten merken, daar doe ik het voor.”
Keihard werken
Spruyt is absoluut geen onbekende in de wielerwereld. Zelf koerste hij op latere leeftijd verdienstelijk in het veldrijden bij de nevenbonden. “Ik ben 2 keer Belgisch kampioen geworden bij de D-renners”, vertelt hij. Die koerservaring neemt hij nu dagelijks mee achter het stuur. Hij rijdt voornamelijk voor zowel de opleidingsploeg als de vrouwen van Lotto-Intermarché, maar schuift ook aan bij de mannen. “Zo heb ik dit jaar de Vuelta voor vrouwen gedaan en vorig jaar de Ronde van Denemarken met de mannen.”
Dit jaar 2026 maakte hij zijn debuut in de Ronde van Frankrijk, al was dat wel slechts voor een korte en opvallende opdracht. “Het was inderdaad de 1e keer dat ik de Tour deed”, vertelt Spruyt. “Ik was er slechts voor de tijdrit, puur om de renners de mogelijkheid te geven om zich te douchen in de camper.” Toch merkt hij direct het logistieke verschil met andere wedstrijden. “Een Grote Ronde zoals de Tour is toch iets speciaals. Het is nog hectischer dan een eendagskoers, maar tegelijkertijd wel beter georganiseerd. Er wordt altijd plaats voorzien bij de start of aankomst, terwijl het bij eendagskoersen vaak zoeken is waar je kan parkeren.”
Buitenstaanders verkijken zich vaak op de realiteit van zijn job. Het is verre van een rustige roadtrip door het Europese landschap. “Sommigen denken dat het vakantie is voor wie meegaat in de koers”, stelt de chauffeur. “Maar het is wel continu bezig zijn, van vroeg in de ochtend tot laat in de avond. Soms kunnen we pas dineren om half 10 of nog later. Mijn takenpakket reikt dan ook veel verder dan enkel het voertuig besturen. Ik maak ook de herstelmaaltijden in de camper, de shakes en al wat verder nodig is voor de renners.”
Schuilplaats voor de wielergekte
Waar de grote teambussen van 14 meter lang vaak vast komen te zitten op smalle bergwegen, heeft Spruyt een tactisch voordeel. “Gezien ik enkel met een camper rijd van 8 meter is het iets makkelijker om te manoeuvreren”, legt hij uit. Toch iets handiger in het hooggebergte. “In bergetappes zoals in de Giro Next Gen en de Valle d’Aosta is het sowieso altijd handiger om met de camper naar boven te rijden. Daar kom je met een grote autocar simpelweg niet bij.”
Zijn camper fungeert niet alleen als mobiele kleedkamer, maar ook als een veilige haven. Renners ontsnappen er al eens aan de immense druk van buitenaf. “De renners verschuilen zich soms voor te hevige fans”, herinnert Spruyt zich. Een extreem voorbeeld maakte hij van dichtbij mee met Girmay, toen hét uithangbord van de Intermarché-ploeg uithangbord van de ploeg. “Girmay moest zich letterlijk verschuilen in de camper omdat er meer dan 300 fans op hem afkwamen”, lacht Spruyt.
Ook opkomend talent heeft soms bescherming nodig tegen de plotse en overweldigende media-aandacht. Spruyt zag het gebeuren bij een jonge Belgische belofte. “In de Giro Next Gen was het vorig jaar met Jarno Widar al eens te hevig”, vertelt hij. “Hij kreeg veel media-aandacht, waardoor hij voor de start van een etappe vaak wat moest afschermen. Ik ben trouwens geen vertrouwenspersoon zoals een masseur die een renner een uur op tafel heeft, maar ik voel wel de waardering. Renners weten dat we goed voor hen zorgen en dat alles klaar staat. De meesten zijn er erg dankbaar voor.”
Duizenden kilometers asfalt
Het leven onderweg kan soms doorwegen op de mentale en fysieke weerbaarheid. Spruyt rijdt non-stop kriskras door Europa en ziet vooral veel snelwegen. “Inderdaad, die vele kilometers op de snelwegen zijn soms wat veel”, beseft hij. “De Giro Next Gen was 6.000 km, in Portugal reed ik eens 4.000 km en in de Aosta 3.000 km. Nu ben ik direct vanuit de tijdrit in de Tour doorgereden naar de Ronde van Polen voor de vrouwen. Het vraagt wat mindset om dat moordende ritme vol te houden. Het is niet te onderschatten welke afstanden je doet en hoeveel dagen je weg bent van huis. Je moet het echt graag doen, anders hou je dit niet vol.”
De bubbel waarin het team leeft, vraagt om een strakke organisatie en een rustige omgeving. Spruyt zorgt er persoonlijk voor dat de logistieke kant vlekkeloos verloopt, zodat de chaos van de wedstrijd buiten de deur blijft. Terwijl de ploegleiders zich richten op de tactiek en de mecaniciens op het materiaal, is de camper het domein waar de coureurs tot rust komen. De focus ligt volledig op het creëren van een stressvrije zone rond Spruyts camper, zodat de renners of rensters zich na de finish direct kunnen richten op hun herstel.
“Ondanks de lange dagen en de eenzame uren achter het stuur, is er een beloning die al het werk de moeite waard maakt. Het mooiste is een geslaagde rittenkoers die je hebt gedaan met 1 of meerdere overwinningen”, besluit hij. “Dan weet je dat je hebt bijgedragen, al is het maar een klein beetje, tot de overwinning met de ploeg. Dat de renners tevreden zijn over je job en dat ze het ook laten merken, dat is exact waarom ik deze job doe.”
