Vorig jaar begon Tom de Kort aan een nieuw avontuur als ploegleider bij het veldritteam De Ceuster Bouwpunt. De overstap van individuele coaching naar het leiden van een voltallige ploeg vroeg om de nodige aanpassingen. Voorafgaand aan zijn 2e seizoen blikt hij openhartig terug op het afscheid van kopvrouw Laura Verdonschot. Tegelijkertijd kijkt hij vol goede moed naar de toekomst met talenten als Zita Peeters. Én haalt hij nog altijd enorm veel voldoening uit het tactische puzzelwerk langs de kant van het parcours.
Cru afscheid
Tom de Kort draait al jaren mee in het veldritcircuit. Na een periode bij Pauwels Sauzen werkte hij jarenlang op individuele basis met renners en rensters. Vorig jaar keerde hij terug als ploegleider bij De Ceuster Bouwpunt, een rol die aanpassing vereiste. “Dat was helemaal terug van 0 beginnen voor mij”, blikt de ploegleider terug. “Ik had 2 jaar individueel gewerkt. Om dan terug in teamverband te beginnen, dat was wel even aanpassen. Ik moest mijn planning herzien en kijken wat er mogelijk was met mijn werk bij Defensie. Dat heb ik allemaal doorgesproken voordat ik ‘ja’ zei tegen deze job.”
Terwijl hij in zijn nieuwe rol groeide, kreeg de ploeg echter een flinke klap te verwerken. Kopvrouw Laura Verdonschot moest noodgedwongen stoppen met crossen vanwege aanhoudende problemen met vernauwde bekkenslagaders. “Normaal had Laura nog een contract voor dit komende seizoen, maar ze heeft zelf besloten, gezien de situatie waar ze zich in bevond, om te stoppen”, vertelt De Kort. “Het lichaam liet het niet meer toe. Ze heeft er alles aan gedaan om dat te proberen te verhelpen, maar dat is spijtig genoeg niet gelukt.”
Het zien verdwijnen van het uithangbord van de ploeg viel iedereen zwaar. “De ploeg was in het begin echt rond haar opgebouwd”, benadrukt De Kort. “Je wilt als coach helpen, maar je kunt niks meer doen. Dan stopt het, en dat is wel een heel raar gevoel. Dat je wilt helpen en dat dat niet mogelijk is. Ik heb zo een gedwongen afscheid, want ze kon nog jaren mee, nog nooit van zo dichtbij meegemaakt. Het is heel cru.”
Nieuwe ronde, nieuwe kansen
Ondanks het verlies van Verdonschot gaat de ploeg gewoon verder. “De wereld draait door, het team draait door, dus dat is een heel gek gevoel”, stelt De Kort vast. “Maar dat is nu eenmaal zo. Het seizoen komt eraan, en we gaan binnenkort nog wat nieuwe rensters aankondigen. Ik denk dat 1 naam daarvan heel wat mensen gaat verrassen. We kijken er in ieder geval met veel vertrouwen naar uit.”
Binnen de huidige selectie blijft Denise Betsema een belangrijke pion. “Denise heeft 2 moeilijke seizoenen gehad na een redelijk onderschat ongeval”, legt De Kort uit. “Ze deed er luchtig over, maar ik had wel door dat het meer impact had dan eerst gedacht. Ze heeft moeite gehad om op niveau te komen, maar we hebben onlangs een inspanningstest gedaan en heel goede dingen gezien. We hebben er dus wel goede hoop op dat Denise haar niveau terug heeft kunnen opkrikken.”
Aan de andere kant van het spectrum staat het jonge talent Zita Peeters, die de overstap maakt naar de beloften. “Zita was iemand voor wie het allemaal zeer snel moest gaan”, stelt haar ploegleider. “We hebben haar wel al verteld dat het stap voor stap moet gaan, waarbij je niks mag overslaan. Anders ga je struikelen en de weg kwijtgeraken. We geven ze de tijd en alle rust om stilaan te groeien, zeker nu ze net klierkoorts heeft doorgemaakt.”
Tactiek
Wat De Kort veruit de meeste voldoening geeft in zijn rol, is de tactische begeleiding en het sturen van zijn atleten op de koersdag zelf. Zeker met rensters als Peeters werpt die aanpak zijn vruchten af. “Tijdens de wedstrijden ga ik met haar mee op verkenning om het parcours te bespreken en tips te geven”, glundert hij. “Die past ze vervolgens heel mooi toe, en ze stuurt tijdens de wedstrijd zelf nog bij. Langs de kant zien wij vaak de gezichten van de concurrentie, iets wat de rensters zelf niet zien. Op die manier kunnen we perfect bijsturen en helpen.”
Het veldrijden blijft voor hem een prachtige dynamische puzzel. “Ik vind het heerlijk om vooraf de wedstrijd al een beetje te lezen”, gaat hij enthousiast verder. “Inschatten wat er gaat veranderen en of het parcours nog een ander gezicht krijgt. Zeker bij de oudere rensters speelt tactiek een steeds grotere rol. Als je merkt dat jouw sturing direct resultaat oplevert, is dat ontzettend leuk om te doen.”
Bij het scouten en ontwikkelen van de kampioenen van morgen kijkt hij vervolgens verder dan puur de brute kracht. “Ik let in 1e instantie heel erg op de natuurlijke flow, want iemand met een goede flow kan je razendsnel iets bijbrengen”, concludeert De Kort. “Daarnaast is het karakter cruciaal: is iemand coachbaar? Sommige rensters zien feedback als iets negatiefs, terwijl we hen net willen helpen. Dat is precies de charme van het coachen: ontdekken hoe je iemand het beste kunt benaderen.”
