Hanne van Loock van het SerSo Gravel Team trok afgelopen weekend met ambitie naar het EK Gravel in Houffalize. De wedstrijd bij de elite vrouwen draaide echter uit op een grote teleurstelling, voornamelijk door een vervelende startvolgorde die voor vervelende en ook wel gevaarlijke situaties zorgde. Er was de week voor het EK nochtans al volop over gediscussieerd, ook met de organisatieverantwoordelijken. En het houdt niet op. “We gaan een petitie tekenen.”
Erwin Vervecken
De onvrede over de startvolgorde op het Europees kampioenschap borrelde al lang voor zondag op bij Van Loock. “Ik had al een paar weken daarvoor de startvolgorde bekeken en daar zag ik dat we als elite vrouwen achter de 70+ mannen moesten starten. We hadden in andere wedstrijden al wat problemen gehad met het inhalen van grote groepen. Zeker omdat het een Europees kampioenschap was, vond ik dat niet echt kunnen. Toen heb ik een mail gestuurd naar Erwin Vervecken (de voormalig profveldrijder, red) van de organisatie om te vragen of ze dat niet konden veranderen. En blijkbaar hadden er nog wel wat rensters vooraf contact genomen met de organisatie om dit aan te kaarten”
Die organisatie wees de suggesties af. “Ik had nochtans zelf een alternatief voorgesteld dat in andere wedstrijden wel al had gewerkt. 1 van mijn voorstellen was om de vrouwen een half uur voor iedereen te laten starten, zodat we al weg zijn en onze eigen koers hebben. Maar dan zeggen ze dat ze de wegen niet zo lang gesloten kunnen houden voor het verkeer. Dan stelde ik voor om achter de 35+ mannen te starten, maar dat kon dan weer niet omdat onze gemiddelde snelheid trager zou zijn en het dan veel te gevaarlijk zou worden.”
De tegenargumenten vallen niet in goede aarde bij Van Loock. “Nu hebben ze ons achter de 70+ mannen gezet. Ik denk wel dat onze gemiddelde snelheid toch iets hoger ligt. Vervecken had niet echt een punt, vind ik. Ik wist op voorhand al dat het miserie zou worden tijdens de wedstrijd en dat werd het uiteindelijk ook. De organisatie antwoordde eerder wel dat ze mij begrepen, maar dat ze er organisatorisch zogezegd niets aan konden doen.”
Chaos op het parcours
Tijdens de openingsfase werd de voorspelde chaos al snel een pijnlijke realiteit. “De beklimming van de Saint-Roch hebben we nog vrij kunnen oprijden, want we mochten 5 minuten achter de age-groupers starten”, aldus Van Loock. “Maar na 2 km in de wedstrijd passeerden we de laatsten van die renners al. Wij zaten nog in een vrij groot peloton. Op een wegje waar je maximaal met 2 naast elkaar kunt rijden, is het altijd extreem moeilijk om die age-groupers voorbij te steken.”
De constante inhaalrace zorgde voor gevaarlijke situaties en haalde het competitieve element uit de koers. “Het was ineens plots remmen en bijna vallen, ik heb zelf ook valpartijen gezien. Er waren zelfs age-groupers die ons gewoon niet wilden doorlaten. Uiteindelijk was ik gewoon niet meer met de wedstrijd bezig. Ik moest er enkel nog voor zorgen dat ik heelhuids de finish zou halen, de wedstrijd zelf maakte me eigenlijk niet veel meer uit. Al moet ik wel toegeven dat ik zelf niet mijn beste dag kende. Het was echt absoluut niet leuk meer om te fietsen.”
Het eerlijke sportieve verloop van het EK werd daardoor tenietgedaan, vindt de Vlaams-Brabantse. “Ik denk echt dat het de uitslag heeft beïnvloed. Als je bijvoorbeeld in een technische afdaling zit, raakt 1 iemand van het groepje nog net voorbij een age-grouper, terwijl de ander erachter vastzit. Zo ontstaan er gaten die er in het normale verloop van een wedstrijd niet zouden zijn. Ik begrijp ook dat het voor die mannen die we voorbijstaken gevaarlijk moet zijn geweest. Sommigen deden echt hun best om aan de kant te gaan, maar dat lukte simpelweg niet.”
Petitie
Het structurele probleem beperkt zich helaas niet tot dit ene kampioenschap en zorgt voor een bredere beweging binnen het vrouwenpeloton. “In Winterberg was het ongeveer dezelfde startprocedure en dus ook keiveel miserie”, zucht Van Loock. “In de gravelwedstrijd van Luxemburg lieten ze ons wel een half uur voor iedereen starten, waardoor we pas op het einde door enkele elitemannen werden ingehaald toen de koers al in beide categorieën in zijn plooi lag. Onder de elite vrouwen is er nu echt een actie bezig. Er gaat een petitie rond die we met zoveel mogelijk rensters invullen om naar de UCI te sturen en zo verandering teweeg te brengen.”
De huidige pijnpunten lijken een direct gevolg van de snelgroeiende graveldiscipline. “Gravel staat momenteel nog in zijn kinderschoenen. De organisatie probeert vast te houden aan hoe het is, maar ze moeten nog wat zoeken. Door nu actie te ondernemen, hopen we het in de toekomst te veranderen. Zodat de sport kan blijven groeien. Als je een Europees kampioenschap organiseert, kan je op zijn minst de wegen een half uurtje langer openhouden. Het is niet dat je een kleine lokale wedstrijd organiseert.”
Ondanks haar sportieve teleurstelling kijkt Hanne Van Loock met een erg positief gevoel terug op haar prestaties van de voorbije maanden. “Ik heb zelf in Houffalize geen topdag gehad, maar over de rest van het jaar ben ik wel heel tevreden. Ik heb een heel mooi seizoen gereden en zeker in het begin bij de elite echt mooie resultaten gehaald. Komend weekend rijd ik in Bouillon een wedstrijd van de Gravel Earth Series. Daarna ga ik bekijken hoe ik mij voel, of ik het seizoen nog wat ga rekken met de UCI-gravelkoers in Leuven of dat ik stilaan mijn rust pak.”
