Roland Liboton blijft een absolute legende in de Belgische veldritsport. Vandaag de dag deelt hij zijn passie als ambassadeur van vrouwenteam De Ceuster Bouwkranen. De ploeg is momenteel hechter dan ooit tevoren. Bovendien zijn de sportieve ambities voor deze winter behoorlijk groot. Wat drijft Liboton nog? “Ik hou me gedeisd, maar ik durf ook nog wel kritisch uit de hoek komen.”
Wekelijks paraat
Binnen de ploeg kent iedereen zijn specifieke taken heel erg goed. “Davy De Ceuster heeft mij destijds gecontacteerd voor een gesprek”, vertelt Liboton. “We hadden meteen een goede klik. Ze hebben me nadien gevraagd of ik peter wilde zijn. Ik ben nu ambassadeur en ik bemoei me verder nergens mee. Zeker niet met het sportieve. Ik laat het trainen van de vrouwen volledig over aan Tom De Kort en Ellen Van Loy.”
Zijn focus ligt voornamelijk op de uitstraling en het netwerken met de sponsors rondom het de wedstrijden. “Ik ga wekelijks mee naar de koers en doe regelmatig interviews”, legt hij uit. “Zo zet ik de ploeg wat extra in de kijker. Tijdens de cross volg ik alles op de voet in de VIP. Daar zit ik veel samen met Jos, die mee de VIP regelt. Wij zitten helemaal op dezelfde golflengte. Als iemand niet presteert, durven wij dat ook eerlijk te zeggen tegen elkaar. Dat kritische is deel van mijn karakter, dat zit er echt in en houdt me ook jong. Maar ik blijf wel voorzichtig. Ik ben peter, niet meer dan dat. Langs de andere kant vragen ze wel nog vaak mijn mening. Logisch, als ik het niet weet, wie dan wel?” (schatert)
Vorig seizoen kende het team helaas de nodige tegenslagen door blessures en vertrekkers. “We hebben vorig jaar inderdaad veel tegenslag gehad met vooral Laura Verdonschot”, klinkt het realistisch. “Ook Betsema was niet altijd in topvorm. Dan moet dat plots opgevangen worden en dat is absoluut niet gemakkelijk. Onze jongere rensters kregen zo wat extra druk op de schouders. Gelukkig had dat totaal geen weerslag op de sponsors. De meisjes zien er goed uit. Ze stralen en vormen een hecht team.”
Gedrevenheid
De liefde voor de fiets is bij de voormalig wereldkampioen nog altijd immens aanwezig. “Alles wat met een fiets te maken heeft, boeit me mateloos”, lacht hij. “Dat zal nooit meer weggaan. Ik heb daar nog altijd geregeld eens woorden over met mijn vrouw. ‘Is het weer koers’, vraagt ze dan. ‘Dan had je maar met een voetballer moeten trouwen’, repliceer ik dan. En dan is die discussie ook weer gaan liggen. (lacht fijntjes) Ik had vroeger trouwens al door dat het vrouwenveldrijden enorm zou groeien. Er zijn tijden geweest dat het interessanter was om naar de vrouwen te kijken dan naar de mannen.”
De professionalisering van het vrouwenwielrennen dwingt dan ook veel respect af bij Liboton. “Op een paar jaar tijd zijn dat echt sterke rensters geworden”, stelt hij vast. “Prachtig om te zien. Vroeger had je er nog een paar met een dik poepje, maar die tijd is gedaan. Je ziet dat het met de jaren heel professioneel is geworden. Niet allee in de cross. Ik heb bijvoorbeeld enorm veel bewondering voor de vrouwen in de Tour. Doe het maar, al die cols opklauteren. Ik vind het bovendien tof dat ze er nu ook eindelijk wat geld mee verdienen. Ze werken er hard genoeg voor, dat zie ik nu vanop de 1e rij.”
Bij de mannen mist hij soms de spankracht door de aanhoudende dominantie van de 2 toppers. “De echte top bij de mannen is louter het gevecht tussen Wout en Mathieu”, analyseert Liboton. “Bij de vrouwen zit de top vooral in Nederland, al is het grote verschil dat het daar om veel meer diverse rensters gaat. Of ik het erg vind voor de anderen dat alles nog steeds rond Wout en Mathieu draait? Ergens wel, ja. Maar ook ergens niet. Vroeger moest ik dag en nacht trainen om mijn concurrenten te kloppen. Ik deed er alles voor. En als ik geklopt werd, dan moest en zou ik ze terugpakken. Die gedrevenheid mis ik nu weleens bij de mannen.”
Betsema moet zich bewijzen
Hoewel hij zich niet moeit met de trainingen of de wedstrijden, is er vaak overleg met de staf. “Tom is een ervaren coach en weet perfect wat hij doet”, benadrukt Liboton. “We hebben een heel goede band en komen elkaar regelmatig tegen. Dan praten we natuurlijk over de koers en de tactiek. Ik ga ook altijd aandachtig kijken wanneer de rensters hun opwarming en parcoursverkenning doen. Dan laat ik mijn mening wel eens subtiel gelden, ja. Maar we verstaan mekaar.”
Voor deze winter kijkt hij met enorm veel interesse naar de nieuwe buitenlandse aanwinst Rebecca Gariboldi. “Ik ben enorm curieus naar die nieuwe Italiaanse renster”, geeft hij eerlijk toe. “Ze moet Laura Verdonschot vervangen en ik denk dat ze dat zeker kan. Ze heeft alvast een heel goede indruk nagelaten in de wedstrijden op de weg. Het is ook een heel tof en vrolijk meisje met veel optimisme.”
Ook van de ervaren krachten binnen de ploeg verwacht hij nog steeds heel mooie resultaten. “Denise Betsema zal dit jaar hopelijk ook weer bovenaan meedraaien”, besluit Liboton vol vertrouwen. “Haar contract loopt af, dus ze zal zich toch even moeten bewijzen. Ik denk dat zij en de Italiaanse een heel goede combinatie vormen. Ik wens de ploeg dit seizoen dan ook vooral veel knappe prestaties toe.”
