Tijdens het jaarlijkse congres in Montréal heeft de UCI het WK Veldrijden van 2031 aan het Spaanse Benidorm toegewezen, terwijl de editie van 2032 zal plaatsvinden in de omgeving van een kasteel op het Deense eiland Fyn. Daarmee kiest de UCI voor de broodnodige mondiale uitstraling. De beslissing stuitte tegelijkertijd op felle kritiek bij de verliezende Nederlandse kandidatuur uit Hulst.
Postzegel
De laatste jaren klinkt er steeds vaker kritiek op het gebrek aan internationalisering binnen het veldrijden. De Wereldbekerwedstrijden blijven zo doorgaans veel te sterk gecentreerd rondom de traditionele Belgische en Nederlandse wedstrijden. Daardoor reflecteren de locaties van het WK al geruime tijd exact dezelfde eenzijdige geografische situatie. Waarbij de sport onvoldoende kansen krijgt om buitenlandse markten structureel aan te boren en nieuwe doelgroepen enthousiast te maken voor de cross.
Hoewel België van oudsher een gigantische veldritnatie is, heeft het land in de recente geschiedenis nog nooit zoveel WK’s georganiseerd als in het huidige tijdperk. Wat de dringende noodzaak voor geografische spreiding extra sterk benadrukt. Na de geplande editie van 2030 in Namen zal België binnen een tijdspanne van slechts 10 jaar maar liefst 3 WK’s hebben gehuisvest. Waardoor de internationale expansie onvermijdelijk ernstige vertraging oploopt.
Wanneer we bovendien de 2 edities in Hoogerheide en de kampioenschappen in Hulst meetellen, komen daar nog eens 3 Nederlandse organisaties bij die zich op nauwelijks 5 km van de Belgische grens bevinden. Voeg daar vervolgens het Noord-Franse Liévin aan toe, en dan blijkt al snel dat maar liefst 70% van de laatst toegewezen WK’s plaatsvond in een geografisch gebied dat qua omvang vergelijkbaar is met een kleine postzegel.
Furieuze reactie vanuit Hulst
Met de eerdere toewijzing van de editie van 2029 aan het Italiaanse Treviso en de recente beslissing om Benidorm en Fyn als gaststeden aan te duiden, wordt deze hardnekkige geografische trend eindelijk structureel doorbroken. Hierdoor keert het WK Veldrijden langzaam maar zeker terug naar wat ze in de essentie altijd al hadden moeten zijn,. Met name een mondiaal evenement dat renners en supporters vanuit de hele wereld succesvol weet te verenigen.
Desondanks reageerden de organisatoren van het WK in Hulst bijzonder furieus op het nieuws. Zij hadden zich opnieuw met volle overtuiging kandidaat gesteld voor de editie van 2032 maar grepen uiteindelijk volledig naast de begeerde toewijzing. Tijdens een uiterst opmerkelijk interview met Omroep Zeeland nam de lokale wethouder van sport, Jean-Paul Hageman, geen blad voor de mond. Hij uitte zijn immense frustratie over het verlies van het WK.
“Dit is een enorme klap in ons gezicht, want het voelt alsof het braafste jongetje van de klas als straf in de hoek wordt gezet. Terwijl de wereldkampioenschappen in Hulst werkelijk fantastisch waren”, verklaarde Hageman. “Hoewel we al aanvoelden dat we de organisatie waarschijnlijk zouden mislopen, komt het nieuws toch aan als een mokerslag voor onze gemeenschap. Ik ben zelf enkele keren naar de Wereldbeker in Benidorm geweest. Dat parcours bevindt zich gewoon in een park waar de renners met 50 km/u door de felle zon rijden. Is dat eigenlijk nog wel echt veldrijden? Het niveau tijdens een vorig WK in het Deense Bogense lag ook al aanzienlijk lager dan bij onze eigen Wereldbekereditie van de Vestingcross.”
[ONTDEK ONZE PAGINA FIETSVACATURES]
Succesverhaal
Die emotionele reactie negeert echter de veel bredere context van het mondiale veldrijden. Hoewel de sport veruit het grootst is in Nederland en België, mag een WK nooit exclusief afgestemd worden op het traditionele land van herkomst. Het is voor de toekomst van de sport van cruciaal belang dat andere regio’s ruim de kans krijgen om hun lokale wielerscene verder te ontwikkelen door middel van een uitdagende Wereldbekerwedstrijd of een mondiaal kampioenschap.
De Spaanse badplaats Benidorm heeft precies die ontwikkeling feilloos doorgemaakt, waarbij nieuwe organisatoren buiten de traditionele postzegel adequaat ondersteund, begeleid en gekoesterd moeten worden om hun events succesvol uit te bouwen. Door hen in de beginfase een strategische voorkeursbehandeling te geven, kunnen zij hun wedstrijd gestaag laten groeien tot een niveau dat het WK absoluut waardig is. In dat opzicht is Benidorm inmiddels uitgegroeid tot een waar succesverhaal.
Natuurlijk zal de wedstrijd in Benidorm behoorlijk verschillen van de meer conventionele veldritten vanwege het extreem snelle parcours. Maar de ware schoonheid van deze discipline schuilt juist in het feit dat veldrijden op werkelijk elk denkbaar parcours kan plaatsvinden. In het verleden zagen we al vaker ongebruikelijke omlopen. Zoals het F1-circuit in Dendermonde, de voormalige cross in Wortegem-Petegem of het bekritiseerde snelle parcours in Apeldoorn in 1971. Die bewijzen duidelijk dat er zelfs op het allerhoogste niveau voldoende precedenten bestaan voor afwijkende en razendsnelle crossen.
