Enkele jaren terug was Miles Mattern 1 van Amerika’s grootste talenten bij de junioren, met onder meer top 5-klasseringen in Hulst en Baal. Na een turbulente overstap naar de U23 laste hij vorig jaar grotendeels een sabbatical in. Hij was een tijdje actief als mecanicien bij zijn ploeg CXD-Trek, maar keert dit seizoen vol frisse moed terug in het veld. Hij pakte meteen zijn 1e UCI-zege in zijn thuisstad Rochester en reed ook op hoog niveau in Baltimore.
Mentale reset
Jarenlang werd hij als groot talent bestempeld, maar vorig jaar besloot Miles Mattern een semi-sabbatical in te lassen. De beslissing om een stap terug te zetten, bleek echt noodzakelijk voor de jonge Amerikaan. “Ik heb vorig jaar minder gecrosst nadat ik 3 jaar op rij in Europa reed”, vertelt hij. “Het werd me allemaal een beetje te veel in combinatie met school en de rest van het dagelijkse leven. Ik deed daarom een stap terug, maar bleef daardoor wel met veel plezier op de fiets zitten. Ik heb geprobeerd om op andere manieren met de community verbonden te blijven, bijvoorbeeld door als mecanicien te werken. Nu heb ik een betere balans gevonden tussen het koersen, mijn familie, vrienden en mijn studies. Als ik gelukkig ben, kan ik gewoonweg harder fietsen. Ik ben dan ook ontzettend blij om weer vaker aan de start te staan.”
Dat bleek meteen, want bij zijn comeback pakte hij meteen zijn 1e UCI-overwinning. En nog wel in zijn thuisstad Rochester, wat voor veel emoties zorgde. “Het was echt heel speciaal om daar te kunnen winnen”, vertelt de Amerikaan enthousiast. “Om die 1e UCI-zege uitgerekend daar te pakken, met allemaal vrienden en bekenden langs de kant, betekent enorm veel voor me. Tijdens de wedstrijd kreeg ik constant tussentijden door van mensen die ik al jarenlang ken. Ik ben natuurlijk bevooroordeeld, maar Rochester is voor mij de mooiste stad van Amerika. Dus was dit een geweldige manier om dit nieuwe jaar te beginnen.”
Dat juist nu alles op zijn plek viel, wijdt Mattern aan een nieuwe mindset. “Ik was het plezier voor de fiets nooit helemaal kwijt, maar het was nooit genoeg. Je laat je heel makkelijk meeslepen in de drang naar resultaten”, legt hij uit. “Voor je het weet, jaag je het ene na het andere doel na. En ergens onderweg vergeet je plotseling waarvoor je dit eigenlijk allemaal doet. Ik verloor mijzelf ergens in die jacht op resultaten en cijfers. Nu ik dat meer los heb kunnen laten, rijd ik relaxter.”
Alyssa Sarkisov
Doordat hij een jaar lang de sport van een andere kant bekeken heeft, kon Mattern het grotere geheel beter in perspectief zien. “Niemand heeft mij ooit druk opgelegd, het kwam alleen van mezelf. Ik kwam altijd op de cross met stress om te presteren”, verklaart hij. “Doordat ik als mechanieker of supporter op de cross kwam, was ik ineens heel relaxed. Ik kon goed alles op een rijtje zetten, bedenken waarom ik eigenlijk koers. Die benadering heeft me geholpen om met een totaal andere, positieve mindset terug te keren in de sport. Ik geniet nu weer volop.”
Ook in zijn wedstrijdvoorbereiding en training pakt hij het nu anders aan. “Ik heb een goed netwerk van mensen om mij heen, zowel binnen als buiten de wielersport. Voorheen wilde ik altijd alles zelf oplossen, maar nu betrek ik andere mensen veel meer bij de beslissingen die ik neem”, klink het opgelucht. “Mijn coach, ploegleider, vriendin, ouders. Ik kan kun input nu veel beter plaatsen. Door niet alles alleen te willen dragen, voelt het crossen een heel stuk makkelijker en leuker. Ik heb nu meer balans.”
Die balans keert terug in zijn wedstrijdprogramma, waarin het universiteitscircuit een belangrijke rol speelt. “Ik jaag geen doelen na, dus ik heb het 2e weekend van de USCX Series overgeslagen. In plaats daarvan ben ik naar het WK Wegwielrennen in Montréal gegaan om mijn vriendin (Alyssa Sarkisov, red) aan te moedigen”, vertelt de CXD-Trek renner. “Komende week rijd ik het Amerikaans kampioenschap Mountainbiken voor universiteitsteams in Colorado. De sfeer daar is heel ontspannen, wat een mooie afwisseling biedt met de UCI-crossen. De toppers rijden er nog steeds heel hard, maar de sfeer eromheen is veel relaxter omdat er ook veel minder goede renners zijn. Het is fijn om die 2 verschillende werelden te kunnen combineren.”
[ONTDEK ONZE PAGINA FIETSVACATURES]
Nieuwe rol
Ook binnen zijn ploeg CXD-Trek is zijn rol door de jaren heen flink veranderd. “We hebben veel nieuwe junioren bij de ploeg gekregen dit jaar. Toen ik bij het team kwam, was ik nog het jonge talent. Iemand wees me er laatst op dat ik nu ineens de op 1 na oudste renner van de hele ploeg ben”, lacht hij. “Dat slaat voor mijn gevoel nergens op, maar ik wil de ploeg heel graag helpen groeien. Ik vind het mooi om mijn ervaring nu te kunnen delen.”
Over een eventuele terugkeer naar de Europese modder twijfelt de Amerikaan momenteel nog. “Ik heb nog niet besloten of een terugkeer naar Europa op dit moment logisch voor me is. Ik moet nog met mijn team en familie bespreken of dat de juiste stap is”, verklaart Mattern. “Ik heb er zeker van genoten toen ik het deed, maar ik wil voorkomen dat ik opnieuw de passie voor de sport kwijtraak. Dat is iets wat ik nog moet uitzoeken, dus voorlopig bekijk ik het gewoon per wedstrijd.”
Het plezier behouden staat in deze nieuwe fase steevast op de 1e plaats. “Het allerbelangrijkste voor mij is nu gewoon weer oprecht genieten van het racen. Ik ben een stuk hechter geworden met veel mensen binnen het team en wil die relaties koesteren. Het gaat mij erom dat ik de sterke connecties behoud met de mensen die belangrijk voor me zijn. Zolang ik plezier heb en geniet van de momenten op en naast de fiets, is mijn missie geslaagd”, besluit de Amerikaan.
