Senne Hulsmans hangt zijn fiets als profrenner aan de haak. De 23-jarige Limburger vond na een moeilijk seizoen geen nieuwe ploeg en zag ook zijn laatste buitenlandse optie verdwijnen. Daarmee komt een einde aan een wielercarrière waarin hij mooie overwinningen behaalde en tussen de beste renners ter wereld reed. Intussen is hij begonnen aan een nieuw hoofdstuk. Bij een tegelbedrijf in Nederland gaat hij voltijds aan de slag. Toch overheerst het verdriet, want de liefde voor de koers is niet verdwenen.
Rotseizoen
De beslissing om te stoppen met wielrennen viel pas op het laatste moment. Hulsmans bleef tot het einde hopen op een contract bij een Chinese ploeg, maar ook die mogelijkheid verdween. “Ik heb tot gisteren gewacht, ja. Als ik daar in China eventueel kon tekenen, wilde ik doorgaan. Maar die ploeg zit ook vol. Toen was de beslissing wel gevallen om te stoppen.”
De zoektocht naar een nieuwe werkgever verliep bijzonder moeilijk. Na een seizoen vol tegenslagen wilde Hulsmans op continentaal niveau blijven koersen. Een terugkeer naar het clubniveau zag hij niet zitten. Bovendien speelde de financiële kant van het wielrennen een belangrijke rol in zijn beslissing. “Ik vond geen ploeg meer. De stap hogerop zou sowieso moeilijk zijn geweest na zo’n slecht seizoen. Daarom wilde ik op continentaal niveau blijven. Natuurlijk speelt het financiële aspect ook een beetje mee, omdat ik al 23 jaar ben. Ik wil ook niet meer voor een appel en een ei blijven rondrijden.”
De combinatie van onzekerheid en beperkte vooruitzichten maakte verdergaan steeds moeilijker. Wielrennen vraagt veel investeringen, terwijl een renner niet altijd zekerheid krijgt over zijn toekomst. “De wielersport kost zoveel geld. Ik wil ook wel een beetje normaal leven hebben. De stap terug naar clubniveau was sowieso geen optie.”
Hulsmans begon het voorbije seizoen nochtans met vertrouwen. Na een goede winter leek hij klaar om zich opnieuw te tonen. “Ik was heel goed uit de winter gekomen. Daarna heb ik in de Tour de Loire et Cher een heel zware val gemaakt, met een zware klap op mijn hoofd. Daardoor heb ik superlang gesukkeld met een hersenschudding waar ik niet vanaf geraakte.”
Belgisch vicekampioen
De gevolgen bleven ook na zijn terugkeer voelbaar. Ongeveer anderhalve maand later probeerde hij opnieuw te koersen, maar de klachten dwongen hem alweer tot opgave. “Ik ben een maand later, bijna half mei, opnieuw in competitie gekomen. Maar moest uit koers stappen door immense hoofdpijn. Daarna heb ik een rustperiode genomen. Toen ik weer een beetje aan het trainen was, ben ik thuis op training gevallen. Daarbij heb ik het scafoïdbeentje in mijn rechterpols gebroken.”
Een operatie en een lange revalidatie volgden. Hulsmans stond daardoor zo’n 4 maanden aan de kant. Toen hij opnieuw kon koersen, bleek het moeilijk om zijn oude niveau terug te vinden. “Ik ben geopereerd en moest daarna opnieuw revalideren. Toen ik na 4 maanden terug in competitie kwam, heb ik nooit meer het goede gevoel gevonden. Ik ben ook redelijk veel ziek geworden. Het was echt een rotseizoen.”
Alsof dat nog niet volstond, verdween ook zijn ploeg VolkerWessels van het toneel. Hulsmans had een contract voor 1 seizoen getekend, maar mocht bij een verderzetting van het project wel hopen op een verlenging. “Het was een ploeg die echt bij mij paste. Afgelopen jaar hebben ze bewezen dat ze supersterk waren in het klassieke werk. Ik voelde me daar zeker thuis.”
Ondanks het pijnlijke afscheid kijkt Hulsmans met trots terug op zijn jaren als wielrenner. Hij kreeg de kans om zich te meten met de internationale top en boekte verschillende mooie overwinningen. Ook de steun van zijn wielerfamilie speelde een belangrijke rol in zijn parcours. “Ik denk dat ik tevreden mag zijn met wat ik allemaal gepresteerd heb. Ik heb tussen de beste renners van de wereld gereden en de grootste koersen ter wereld gereden. Ik heb mooie overwinningen behaald en ben Belgisch vicekampioen geworden bij de U23.”
[ONTDEK ONZE PAGINA FIETSVACATURES]
Tegels
Die ervaringen nemen de teleurstelling over zijn gedwongen afscheid niet weg. Hulsmans benadrukt dat hij nog altijd graag koerst. Net daarom valt het hem bijzonder zwaar om zijn carrière nu al af te sluiten. “Ik koers nog altijd supergraag. Even graag als toen ik ooit begonnen ben. Daarom is het echt superjammer om te moeten stoppen. Het doet heel veel pijn.”
Intussen is Hulsmans aan zijn volgende hoofdstuk begonnen. Hij werkt voltijds bij een tegelbedrijf in het Nederlandse Westerhoven, waar hij keramische tegels plaatst in badkamers en op vloeren. “Een maat van mij heeft dat bedrijf opgestart en leert mij het werk. We zijn altijd goede vrienden geweest. Mijn papa heeft hem vroeger ook getraind. Eigenlijk was het op een dag geregeld en beklonken dat ik daar kon beginnen. Het is plezant dat ik met een maat kan samenwerken.”
Helemaal verdwijnen uit de wielerwereld zal Hulsmans wellicht niet. Zijn jongere broer Ferre koerst nog altijd en zelf wil hij blijven fietsen. Een snelle terugkeer naar een functie in het peloton verwacht hij voorlopig niet. “Ik zie niet direct iets in de koers dat ik nog zou kunnen doen.” Voorlopig wacht een nieuw leven buiten het peloton. De droom als wielrenner eindigt vroeger dan gehoopt, maar Hulsmans kan terugblikken op prestaties waar veel jonge renners alleen maar van kunnen dromen.
