Een opvallend tafereel tijdens VeloCX in het Litouwse Vilnius. Tussen de veelal Poolse en Baltische sponsoren, prijken er op het tenue van een Letse renster louter Belgische bedrijfsnamen. Laura Klismete (18) rijdt sinds dit jaar voor Wielerclub Onder Ons Parike, om zich daar in eerste instantie als wegrenster verder te ontwikkelen. In de Baltische modder werkte ze haar 1e veldrit van de winter af, als opmaat naar een belangrijke overstap richting de elitecategorie.
De weg naar Vlaanderen
Voor wielertalenten uit de Baltische staten is een overstap naar een Belgische of Nederlandse ploeg een must. In navolging van diverse landgenotes maakte Klismete dit seizoen de overstap naar de Lage Landen. “Het algehele niveau in België ligt gewoonweg veel hoger dan hier”, verklaart de jonge Letse. “Als je prof wilt worden, en dat wil ik graag, dan is de stap naar dat niveau veel kleiner als je in België koerst dan hier in de Baltische staten. Heel veel meiden trekken daarom naar België om zich te ontwikkelen.”
Dat is geen overdreven uitspraak van de Letse. De gehele top 4 van het Lets kampioenschap bij de meisjes junioren rijdt voor een Belgische ploeg. Litouwse talenten als Augustė Mikutytė en Augustė Audinytė rijden voor Watersley R&D, terwijl Minimax WB, Vermarc Cycling en The Lead Out Cycling Academy allemaal Estse rensters huisvesten. “Het is enorm leuk om contacten te leggen met meiden uit andere landen”, zegt Klismete hierover. “In mijn ploeg rijden ook Noorse, Zweedse en Ierse rensters. Mijn ploeggenoten zijn ontzettend aardig en onze teammanager is geweldig. Ik ben heel blij met deze kans.”
Haar plekje bij Onder Ons Parike bemachtigde ze op eigen initiatief. “Ik had goed gereden in de Jeugdtoer van Assen. Aan het einde van dat seizoen besefte ik dat ik actief op zoek moest naar een nieuwe ploeg”, blikt ze terug. “In Assen reden veel meiden van Onder Ons Parike, dus heb ik de ploeg toen een bericht gestuurd. In eerste instantie gaven ze aan dat de selectie al vol zat, maar even later veranderden ze gelukkig van gedacht. Ik mocht mee op trainingskamp en dat pakte uitstekend uit.”
EK op de weg
Koersen voor een Belgische ploeg betekent voor de Letse dat ze veel alleen moet reizen en grote afstanden overbrugt. “Ik heb dit jaar best wat koersen in België gereden. Meestal vlieg ik in mijn eentje naar België”, vertelt ze. “Als het mogelijk is, verblijf ik bij mijn teammanager. Als dat niet kan, verblijf ik vaak in Cobblestone Paradise (de bekende wielerhub in Oudenaarde, red). Dat is de perfecte uitvalsbasis voor wielrenners.”
Als hoogtepunten steken er dit seizoen 2026 een paar wedstrijden boven uit. “Ik werd in Deinze 2e en in Stekene 3e”, vertelt ze. “In die wedstrijden heb ik mij echt goed kunnen laten zien. Daarnaast reed ik 2 weken geleden nog het EK op de weg. Het nationale tenue aandoen is altijd bijzonder.”
Al met al is ze dus tevreden over haar debuutseizoen in België. “Het avontuur is me absoluut meegevallen. Ik heb ervan kunnen genieten en grote stappen gemaakt in mijn ontwikkeling. Alles was net wat makkelijker dan toen we het zelf vanuit Letland op poten probeerden te zetten.”
[ONTDEK ONZE PAGINA FIETSVACATURES]
Veldritwinter
Ondanks haar ambities op de weg vormt de crossfiets in de wintermaanden een vertrouwd onderdeel van haar routine. Haar start in Vilnius betekende haar 1e cross van het jaar. “Het was best een zwaar parcours om mee te beginnen, maar ik heb er toch van genoten”, vertelt Klismete aan de finish. “Het veldrijden is voor mij de ideale manier om de maanden na het wegseizoen te vullen. Het combineert de technische elementen van het mountainbiken met de hardheid van het wegwielrennen. Daarom is het 1 van mijn favoriete disciplines.”
De komende maanden zal ze in de Baltische staten nog vaker in actie komen. “Ik ga deze winter proberen zoveel mogelijk te crossen, vooral in de Letse competitie. Ik wil in het veld een sterke, solide basis leggen voor het komende wegseizoen”, klinkt het vastberaden. “Vanwege het weer eindigt het seizoen hier wel eerder, maar dat is niet direct een nadeel. Daarna kan ik rusten en aan mijn duurvermogen werken.”
Die basis is harder nodig dan ooit, gezien haar overstap naar de U23. “Volgend seizoen ben ik belofte en rijd ik dus bijna elke week in de elitecategorie”, blikt ze vooruit. “Bij de profs zijn de koersen een stuk langer en vele malen zwaarder dan ik tot nu toe gewend ben. Ik moet de komende maanden dus nog hard aan de bak”, besluit ze.
