De organisatie van wielerwedstrijden in Vlaanderen staat onder druk. Veiligheid, het tekort aan signaalgevers en de zoektocht naar vrijwilligers maken het steeds moeilijker om wedstrijden te organiseren. Zaterdag werd daarom de ‘Dag van de Organisator’ opgezet door Belgian Cycling in het Martin’s Red-hotel in Tubize. Geert Barbry, voorzitter van Cycling Vlaanderen, kaartte met ons enkele pijnpunten aan. “Wij hebben de organisatoren nodig om koers te maken”, benadrukt hij.
Nevenbonden
Tijdens de Dag van de Organisator benadrukt Geert Barbry het belang van de mensen achter de schermen. Volgens de voorzitter van Cycling Vlaanderen neemt de wielersport op dat vlak een bijzondere positie in. “Organisatoren zijn voor ons heel belangrijk. Wij weten dat we hen nodig hebben om koers te maken. Wielrennen is daarin een atypische sport. In het voetbal zijn het de clubs die wedstrijden organiseren voor hun aangesloten jongeren. Bij veel andere sporten verloopt dat op een gelijkaardige manier.”
“Bij het wielrennen heb je een afzonderlijke groep organisatoren. Zij organiseren wedstrijden voor clubs en renners die niet noodzakelijk tot hun eigen vereniging behoren. Dat maakt onze sport uniek, zowel in Vlaanderen als in Wallonië.” Die bijzondere structuur vraagt volgens Barbry om een specifieke aanpak. Cycling Vlaanderen moet niet alleen de renners en clubs ondersteunen. Ook de organisatoren verdienen voldoende aandacht. “We hebben die externe organisatoren nodig”, beklemtoont hij. “Zonder hen krijgen we onze wedstrijden niet georganiseerd. Daarom moeten we ervoor zorgen dat ze hun werk kunnen blijven doen.”
De veiligheid tijdens wielerwedstrijden blijft een belangrijk aandachtspunt. Ook de aanwezigheid van nevenbonden roept vragen op over de organisatie en de naleving van de geldende regels. Barbry ziet daarin vooral een kans om de meerwaarde van Cycling Vlaanderen duidelijk te maken. “Ik wil nevenbonden niet meteen als een gevaar beschouwen”, nuanceert hij. “Je moet het bekijken als een opportuniteit voor Cycling Vlaanderen en Belgian Cycling.”
Signaalgevers
Volgens de voorzitter beschikken de erkende federaties over de nodige kennis en structuren om wedstrijden volgens de voorschriften te organiseren. “Veiligheid is primordiaal. Onze officials zijn daarvoor opgeleid en bepaalde parcoursen worden vooraf gekeurd. Daarnaast volgen we de wettelijke bepalingen rond onder meer ambulances en verzekeringen. Ik zie dit als een oproep aan organisatoren om met ons in zee te gaan. Wij kunnen ervoor zorgen dat wedstrijden op een reglementaire manier verlopen en dat de veiligheidsvoorschriften worden nageleefd.”
Ook kleinere organisaties moeten volgens hem hun weg naar Cycling Vlaanderen vinden. Tegelijk maakt hij een duidelijk onderscheid tussen een aansluiting bij de federatie en het organiseren van een wedstrijd buiten dat kader. “Als organisatie kan je je aansluiten bij Cycling Vlaanderen. Maar een wedstrijd organiseren via een nevenbond raden we niet aan. De voordelen kunnen vergelijkbaar zijn, maar wij kunnen erop toezien dat de reglementen worden gevolgd en de veiligheid wordt afgedwongen.”
Ook het tekort aan signaalgevers blijft een grote uitdaging. Zonder voldoende mensen langs het parcours kunnen veel wedstrijden niet plaatsvinden. Cycling Vlaanderen wil daarom werk maken van een structurele aanpak. “Zonder signaalgevers is er geen koers. Daar zijn we ons als federatie heel bewust van. In West-Vlaanderen loopt daarvoor een pilootproject. De provincie bouwt voort op een platform dat eerder door de gouverneur werd opgezet. Daarop staan inmiddels meer dan 1.200 signaalgevers geregistreerd. Dat is een schitterend initiatief. De bedoeling is om dat pilootproject later naar de andere provincies uit te breiden.”
[ONTDEK ONZE PAGINA FIETSVACATURES]
Ondersteuning
Volgens Barbry ontbreekt vandaag nog een uniforme aanpak. “Er bestaan overal verenigingen van signaalgevers, maar er zit weinig lijn in de manier waarop organisatoren nieuwe mensen vinden. Wij willen daar als federatie meer structuur in brengen.” Ook de opleiding blijft belangrijk. “We vinden het essentieel dat signaalgevers op een degelijke manier worden opgeleid. Dat moet ervoor zorgen dat ze hun taak met voldoende kennis kunnen uitvoeren.”
Daarnaast wil Cycling Vlaanderen organisatoren ondersteunen die dreigen af te haken. “We hebben in Vlaanderen alles samen zo’n 1.000 wedstrijden. Een aanzienlijk deel van de organisatoren heeft al een bepaalde leeftijd bereikt. Als er geen opvolging komt, dreigen zij ermee te stoppen. Er zijn organisatoren die financieel geen problemen hebben, maar geen vrijwilligers meer vinden. Ze krijgen de administratieve rompslomp er niet meer bij en zien het niet langer zitten om te organiseren.”
Daar wil Barbry verandering in brengen. “Als federatie moeten we die mensen actief opsporen. Vervolgens moeten we bekijken welke ondersteuning ze nodig hebben. Kunnen we een deel van de administratie overnemen? Kunnen we helpen met vrijwilligers? Kunnen we organisatoren via een platform in contact brengen met signaalgevers? Dat zijn vragen waarop we een antwoord moeten vinden.”
