Simon Pellaud is een buitenbeentje in het peloton. De 27-jarige Zwitser reed 2 jaar in de WorldTour bij het toenmalige IAM Cycling, waar hij in 2016 ploegmaat was van Oliver Naesen en Dries Devenyns. Daarna moest hij 3 jaar zijn plan trekken op continentaal niveau, alvorens hij werd opgevist door Androni Giocattoli – Sidermec. Hij verhuisde inmiddels naar Colombia en zit nu in de Giro. “Ik wil vrijheid!”
Simon Pellaud onthoudt mooie herinneringen aan de periode met Oliver Naesen en Dries Devenyns bij IAM Cycling. “Ik heb toen bij Oliver thuis verbleven om er in België een paar kermiskoersen te rijden. En ook bij Dries was ik te gast. Het was een fantastische periode. De kermiskoersen in België zijn de beste manier om je beste benen te vinden. Ik ben zelfs vorig jaar nog kermiskoersen gaan rijden in België”, lacht hij.
Anno 2019 reed Pellaud in België ook nog onder meer de Druivenkoers. En wie bij de les was zag hem als renner van het Zwitserse continentale team IAM Excelsior ook de Flèche Ardennaise winnen. Maar intussen acteert hij weer op zijn oude niveau, met name als prof bij Androni Giocattoli – Sidermec, dat zoals vanouds een wildcard kreeg voor deze Giro d’Italia. “We koersen hier zonder stress van een klassement, dus ik kan volledig mijn ding doen”, bekent Pellaud. “Ik wil vrijheid om te koersen, zo’n coureur ben ik.”
Colombia
Pellaud ziet zichzelf nog steeds als een ‘kleine’ renner. “En daarom was het moeilijk om na mijn 2 profseizoenen een nieuwe ploeg te vinden nadat IAM Cycling ermee kapte. Daar heb ik toch wat mee geworsteld. Ik heb een paar jaar op continentaal niveau gekoerst bij het Amerikaanse Team Illuminate en het Zwitserse IAM Excelsior, maar nu rijd ik weer op het hoogste niveau en geniet ik ten volle van mijn carrière.”
Wanneer de winter in Europa aanbreekt, verhuist Simon Pellaud tegenwoordig voor een half jaar naar Colombia. “Ik hou niet meer van die koude winters”, grijnst hij. “In 2017 koerste ik samen met Edwin Ávila (nu bij Israel Start-Up Nation, red) en zo ben ik met hem eens naar Colombia gegaan om te trainen. Daar brak ik mijn elleboog en dus moest ik voor een operatie terug naar Zwitserland. In februari was dat, ik kon niet snel genoeg terug naar warmere oorden. En bovendien leerde ik er mijn vriendin kennen, dus ben ik straks weer weg.” (lacht)
2.600 meter hoogte
Het is soms wel afzien voor Pellaud, daar in de buurt van Medellín, de op 1 na grootste stad van Colombia. “Ik woon er in een dorpje in de bergen, op net geen 2.600 meter hoogte. Om te trainen is het soms erg pittig, ja. Zeker in het begin ging mijn lichaam helemaal kapot. Het was ook moeilijk om snel weer frisse benen te voelen. Maar nu gaat het steeds beter en voel ik me er echt thuis.”
Na zijn overwinning in de Flèche Ardennaise vorig jaar kwamen er verschillende teams aan zijn deur kloppen”, bekent Pellaud. “Maar ik koos bewust voor Androni omdat ik er altijd in de vlucht mag proberen meegaan. Ik wilde op mijn 26e, 27e vrijheid om te koersen en te leven, en dat vind ik hier. Nu ben ik weer enorm ambitieus om de beste domestique te worden die ik kan zijn. De WorldTour is een droom, maar ook weer geen must. Ik koers niet om WorldTour te zijn, maar omdat ik graag op mijn fiets zit.”
