Brons op het wereldkampioenschap Ploegkoers, laureaat van een 3-daagse in Kopenhagen, voor het eerst eindwinnaar van de Gentse Zesdaagse, 2e in de eindstand van de Zesdaagse van Rotterdam. Voor het eerst in z’n carrière slaagt Lindsay De Vylder (27) erin een constante hoge lijn in z’n resultaten te houden. Daar moet een plausibele verklaring voor zijn.
Volle tank
De wissel aan het hoofd van de Belgische pistewerking: het is zonder twijfel 1 van de factoren waardoor De Vylder een stap vooruit zette. In bondscoach Peter Pieters was hij in de loop der jaren het vertrouwen verloren. Nu Kenny De Ketele en de Nieuwzeelander Tim Carswell de touwtjes in handen hebben, bloeide de Oost-Vlaming, die in het West-Vlaamse Anzegem woont, volledig open. Hij durft zich nu ook laten gelden. Dat hij 7 jaar in het profpeloton zit, zal daar ongetwijfeld mee te maken hebben. Volgens pistecoach Kenny De Ketele trainde De Vylder een beetje verkeerd.
“Op training zocht ik altijd de bovengrens op”, bevestigt De Vylder. “Waardoor ik niet met een volle tank aan de start van wedstrijden kwam. Maar met een tank die 70 tot 80% gevuld was. Waardoor je in finales iets tekort komt. Sedert vorig jaar is Anthony Dierickx mijn trainer. Kenny De Ketele liet zich op het einde van z’n carrière door hem begeleiden. Anthony wijst mij terecht als ik me op training iets te ver liet gaan, hij remt me af.”
Voor De Vylder is de andere trainingsaanpak niet de enige factor die verklaart waarom hij nu wel een Zesdaagse kon winnen. “Met ouder te worden verteer je de inspanningen wat makkelijker, recupereer je iets beter en ook sneller”, gaat hij verder. “Ook dat is een element dat ervoor zorgt dat ik nu resultaten haal. Ik ben ook minder stresskip dan vroeger. Met Anthony heb ik dagelijks contact. Zit ik toch met twijfels over mijn conditie, dan voert hij data aan waaruit blijkt dat ik wel in orde ben. Zo stelt hij me op mijn gemak. Zo verlies ik ook minder krachten, want twijfelen kost energie.”
Pistetred
Al dient zich nu een ietwat andere situatie aan. “Ik was de underdog, dat zal misschien veranderen”, beseft De Vylder. “Nu zal ik me moeten bewijzen. Ik hoop dat ik straks tijdens de Belgische pistekampioenschappen in Gent nog een paar titels extra kan veroveren.”
Dat BK – onder meer Omnium, Afvalling en Ploegkoers staan nog op het programma – wordt op 27, 28 en 29 januari in het Vlaams Wielercentrum Eddy Merckx gereden. Op 1 februari 2023 komt De Vylder al aan de start van de Ronde van Valencia, een 5-daagse rittenkoers uit de Pro Series. 3 dagen na deze Spaanse rittenkoers beginnen in het Zwitserse Grenchen de Europese pistekampioenschappen. Daar vallen de 1e kwalificatiepunten voor de Olympische Spelen te verdienen. Het programma van de pistiers van Team Flanders-Baloise ziet er daardoor helemaal anders uit dan andere jaren.
“Februari staat volledig in het teken van de piste”, verduidelijkt De Vylder. “Na het EK volgt van 23 tot 26 februari 2023 nog een Nations Cup in de Indonesische hoofdstad Jakarta. Pas daarna begin ik aan een wegprogramma. Pistetred zal ik de komende weken zeker en vast voldoende hebben. De omschakeling naar de weg wordt iets anders. Al heb ik tijdens de ploegstage in Altea niet echt de indruk dat ik duur tekortkom. Alleen zitten we hier niet in een koers. Als we een dag 6 uur trainen, gaan we pas tijdens het slotuur voluit.”
Lead-out
Vermoedelijk pakt De Vylder de wegkoersen anders aan dan vorig jaar. In de Ruta del Sol hielp hij toen Rune Herregodts aan winst in de 1e etappe. Ook in Gent-Wevelgem en de Ronde van Vlaanderen 2022 zat hij in een vroege en lange vlucht. “Misschien moet ik me in de toekomst wat kalmer houden in het begin van de wedstrijden”, blikt hij vooruit. “Om finales te halen en prijsjes te pakken. Alleen is er de aard van het beestje. Zie ik dit voorjaar Taco van der Hoorn of Rune Herregodts voor een vroege aanval kiezen, ga ik dan kunnen blijven zitten?”
“Dat wordt wellicht moeilijk. Ik wil ook eens spurten voor een goed resultaat. Een massaspurt zal ik niet winnen. Mijn sprint is niet slecht, maar niet te vergelijken met die van topspurters. Ik zit uitstekend bij Team Flanders-Baloise, ik kan hier doen wat ik graag doe, maar ooit wil ik een stapje hogerop. Ik denk dat ik een goeie lead-out kan zijn. Bij een ploeg een massasprint voorbereiden zoals Jonas Rickaert bij Alpecin-Deceuninck, daar wil ik onmiddellijk voor tekenen.”
