Elk nadeel heb z’n voordeel! Woorden van wijlen Johan Cruijff van toepassing op Timo Kielich. Een knieletsel opgelopen tijdens de voorbereiding op het crossseizoen 2021-’22 duwde hem richting de weg. De 23-jarige Limburger van het Alpecin-Deceuninck Development Team toont dat hij de geplande overstap naar het WorldTour-team van de broers Roodhooft waard is.
Omgeschoold
We gaan hem absoluut niet vergelijken met Wout van Aert of Mathieu van der Poel, maar Timo Kielich lukte dit wegseizoen al enkele leuke resultaten. Aan het einde van Nokere Koerse viel hij als 4e net naast het podium. Amper 1 etmaal later wurmde hij zich in Denain als 3e op dat podium. Nadien volgden nog 3 podiumplaatsen: 3e in de GP Vermarc in Rotselaar en in het Circuit de Wallonie én 2e in de Antwerp Port Epic na ploegmaat Dries De Bondt. En in de Öberösterreich Rundfahrt, een 2.2-koers, won hij 2 etappes.
“Ik haalde resultaten vaak omdat in die koersen onze kopman door omstandigheden wegviel en ik zo kansen kreeg”, verduidelijkt Kielich. “In deze Tour de Wallonie werd ik van bij het begin uitgespeeld als kopman voor de sprinten. Met die wetenschap in het achterhoofd is het wel fijn dat ik de rit van maandag kon afmaken. De winst in Mont-Saint-Guibert zie ik als mijn 1e echte profzege. Die 2 etappezeges in Oostenrijk zijn voor mij geen profwinsten.”
Het is al langer dan vandaag duidelijk dat Timo Kielich definitief voor de weg kiest. In het veldrijden werd hij 4 jaar geleden Belgisch kampioen bij de U23 en haalde hij op het WK in Oostende begin 2021 brons in die categorie. Enkele maanden later hield een knieletsel hem 4 maanden uit competitie. En begon zijn omscholing van veldrijder naar wegrenner.
WK Gravel
“Dat knieletsel heeft me inderdaad richting de weg geduwd”, gaat de renner uit Alken verder. “Omdat ik een groot deel van de winter had gemist, ben ik vorig jaar sneller op de weg beginnen koersen. Waardoor ik begon te denken dat ik daarin verder kan geraken. Nu zie ik het veldrijden als voorbereiding op het wegseizoen. Dit seizoen zal ik lang op de weg koersen. Daarna bouw ik een goeie rustperiode in en zal ik maar een handvol veldritten rijden.”
Gravelen doet Timo Kielich wel. Eind april zette hij in Valkenburg de Gravel Fondo Limburg op zijn naam. “Eigenlijk was dat een zijsprongetje want in die periode stonden voor mij weinig wegwedstrijden op het programma”, verduidelijkt de Limburgse renner. “Ik wilde een beetje competitie doen en kreeg toestemming om die gravelwedstrijd mee te pikken. Heel fijn, leuk om te doen. Want combinatie tussen tactiek op de weg en techniek van de cross. Toch ga ik er geen doel van maken, absoluut niet. Het WK zal ik dit jaar misschien wel rijden. Want dat is al op het einde van het wegseizoen. Krijg ik toelating van de ploeg, doe ik mee.”
Het is duidelijk dat Timo Kielich zijn pijlen op de 2 volgende wegseizoenen richt. Hij promoveert naar de WorldTour-formatie van Alpecin-Deceuninck en wordt dus ploegmaat van onder meer Mathieu van der Poel en Jasper Philipsen. Wat betekent dat hij in het voorjaar 2024 van een paar klassiekers zal mogen proeven. Als lid van de opleidingsploeg mocht hij dit jaar nog niet worden ingezet in een topklassieker als bijvoorbeeld Parijs-Roubaix.
Sprinttrein
“Bij de bespreking van mijn toekomst vorig jaar was het doel mij in de sprinttrein van Jasper Philipsen te plaatsen”, vertelt Kielich. “Jasper reed dit voorjaar vooral de topwedstrijden. Daar mocht ik nog niet meedoen. Ik vermoed dat het wat mezelf betreft die richting uitgaat. Al moeten we dat met de ploegleiding natuurlijk nog allemaal bespreken.”
Als back-up voor de winnaar van de jongste groene trui in de Ronde van Frankrijk ziet Timo Kielich zichzelf niet. “Ik ben niet de snelste sprinter van het lot”, beweert hij. “Na een zware koers en op een iets lastiger aankomstzone zoals in Mont-Saint-Guibert kan ik mijn mannetje staan. Sprintkopman in de Tour zie ik mezelf niet worden. Daarvoor ben ik niet snel genoeg. Laatste man voor Jasper Philipsen, dat misschien wel.”
Al zijn de plaatsjes bij Alpecin-Deceuninck in de sprinttrein eveneens heel duur. Zeker als je ziet dat bij 3 van de 4 Tourritzeges van Philipsen Mathieu van der Poel laatste man was. “Eind vorig seizoen probeerden we dat al enkele keren”, besluit Kielich. “In de Ronde van Denemarken draaide dat goed uit, in andere wedstrijden liep dat minder goed af en was het nog wat zoeken.”
Schrijf je in op onze nieuwsbrief en maak kans op een gesigneerd boek over de comeback van Remco Evenepoel! (winnaar wordt op 1/9/2023 bekendgemaakt)
