Altijd leuk als je door de uitslagen van een kampioenschap scrolt en op een bekende naam botst. Erazem Valjavec, zou dat de zoon zijn van Tadej, die ooit nog 9e werd in de Tour de France? Dat blijkt dus het geval te zijn. Aan het begin van deze eeuw was Valjavec de trots van zijn land en in zijn spoor volgde de supergeneratie met Matej Mohorič, Tadej Pogačar en Primož Roglič. En ook van Erazem gaan we ongetwijfeld nog horen.
Eindwinnaar Baby Giro
Opvallend figuur, die Tadej Valjavec. Al bij de junioren won hij 2 keer de Giro di Basilicata en werd hij 8e op het WK in Colombia. In 1999 kroonde hij zich tot eindwinnaar van de Baby Giro en volgde hij Danilo Di Luca op. Met ook Francesco Casagrande, Marco Pantani en Gilberto Simoni als recente winnaars (op dat moment) van de rittenwedstrijd voor beloften, was duidelijk dat Valjavec wel eens een grote zou kunnen worden. Giancarlo Ferretti schoof hem een contract voor bij Fassa Bortolo.
Aan de zijde van grote namen als Casagrande, Michele Bartoli en Fabio Baldato en naast andere toptalenten als Ivan Basso en Alessandro Petacchi was het voor Valjavec moeilijk om zich te onderscheiden. Voor zijn land mocht hij wel naar de Spelen in Sidney in de tijd dat Slovenië nog geen groot wielerland was. Met Andrej Hauptman stond het land wel op het WK-podium van 2001 en in Zolder werd hij opnieuw 4e. Een jaar later reed Valjavec overigens met de Giro zijn 1e Grote Ronde van in totaal 12 stuks.
Uiteindelijk zou Valjavec maar 2 profkoersen winnen: zowel in 2003 als in 2007 was hij de beste op het Sloveens kampioenschap. Toch moet er niet lacherig worden gedaan over zijn carrière, want in Parijs-Nice, Zwitserland en Romandië eindigde hij in de top 5 van het eindklassement en naast de reeds vernoemde 9e plaats in de Tour van 2008 werd hij ook een keer 9e (2004) en 7e (2009) in de Giro. In die laatste editie reed er nochtans een wagen over zijn voet, maar hij kon vreemd genoeg toch verder.
6e in Parijs-Roubaix
Valjavec reed na Fassa Bortolo ook voor Phonak, Lampre en AG2R. Zijn carrière raakte echter in het slop. Zeker toen hij in 2010 werd ontslagen bij zijn Franse ploeg nadat er afwijkende bloedwaarden werden vastgesteld. De Sloveense bond sprak hem vrij en hij reed dat jaar nog een aantal koersen, maar uiteindelijk volgde toch een schorsing van 2 jaar. Het was het einde van zijn carrière aan de top, al reed hij nog een jaar voor het continentale Sava uit Slovenië. Verder nam hij een locatie over in de Sloveense bergen en stortte hij zich op het organiseren van wielertrips.
Anno 2023 staat Slovenië aan de top van het wielrennen. De 18-jarige Erazem Valjavec werd dit jaar junior en stond er ook meteen. In Kuurne-Brussel-Kuurne werd hij als lid van de Sloveense selectie 15e en in Parijs-Roubaix volgde zelfs een knappe 6e plaats op amper 14 seconden van de winst. Er volgde ook nog een 18e plaats in de E3 Saxo Bank Classic. Valjavec junior heeft dus duidelijk meer aanleg voor de Vlaamse klassiekers dan senior.
In de zomer kwam Erazem terug naar België als gelegenheidsrenner bij Acrog-Tormans en dat was bijzonder indrukwekkend. Hij werd eerst 5e in de Tour du Condroz en stapelde vervolgens de ereplaatsen op: 5e in Ougrée-Haut, 4e in Knesselare, 2e in Brakel en fraai 2e in de klassieker Menen-Kemmel-Menen. Toch was 2 juli 2023 misschien wel de mooiste dag want toen boekte hij in Bogaarden de overwinning voor Bert Coppens. Dat hij bij de overwinning van ‘De Grote Prijs ’t Schoolhuys’ (de officieuze naam van de wedstrijd) van wielerclub De Bergklimmers nog een prachtige trofee van een crankstel kreeg, zal zeker mooi meegenomen zijn. Eerder had hij in een interview met The Young Peloton nog gezegd dat een overwinning in België zijn grote droom was.
Roze trui
Met een dubbele 32e plaats op het WK en nu ook een 22e plaats op het EK tijdrijden heeft de jonge Valjavec alvast heel wat ervaring opgedaan bij de junioren. Ook volgend jaar zal hij het nog moeten opnemen tegen figuren als de alleswinnaar Albert Philipsen. De Sloveen wordt overigens getraind door zijn vader en prefereert tijdritten. Naar eigen zeggen kan hij ook een heuvel over en is hij niet traag in de sprint. Opvallend: de roze trui staat hem meer aan dan de gele trui.
Pogačar is niet eens zoveel ouder dan Valjavec en de twee hebben elkaar al ontmoet in een hotel in Pokljuka, niet onlogisch want er is een band tussen de twee Tadejs. Op die manier komt alles in de koers ook altijd een beetje terug. Met onder meer Markel Beloki, die we eerder al voorstelden bij WielerVerhaal, is er bijvoorbeeld nog zo’n ‘zoon van’ op weg naar de profcategorie.
Schrijf je in op onze nieuwsbrief en win het boek ‘Ik had een droom’ over BJORG LAMBRECHT. De winnaar wordt bekendgemaakt op 1 november 2023. Het door Remco Evenepoel gesigneerde boek over zijn comeback na Lombardije werd gewonnen door Camille Wambeke. De winnaar werd persoonlijk verwittigd! Gefeliciteerd en veel leesplezier!
