Mooier worden overwinningen niet. Op 23 november 2003, 20 jaar geleden, zegevierde de toen 25-jarige Bart Wellens in Asper-Gavere met een verpletterende voorsprong van 2 minuten en 49 seconden op Erwin Vervecken. Dat had zelfs nog meer kunnen zijn, als hij niet zo uitgebreid zou hebben gezegevierd. Hij deelde in de vreugde met 2 opvallende aanwezigen: een fan van de Red Hot Chili Peppers in een string en een soort groene duikster. Het blijft een beeld voor de eeuwigheid.
Gouden periode
2002 en 2003 waren de jaren van Bart Wellens. In het seizoen 2002-2003 won hij de Wereldbeker en werd hij wereldkampioen in Monopoli. De volgende winter won hij de GvA Trofee, de Superprestige, het BK in Lille en het WK in Pontchâteau. Die gouden jaren zou hij nooit meer helemaal kunnen herhalen, maar de herinnering is voor altijd.
Zeker in de herfst van 2003 liep Wellens op rozen. Hij won die periode waarin hij won waar hij het wilde. Op dat moment had hij net in Vossem, Niel en Hooglede het zegegebaar gemaakt, toen Asper-Gavere eraan kwam. Tussendoor was er wel een pechdag in Sankt-Wendel, maar naar eigen zeggen was hij daardoor niet extra gemotiveerd.
Asper-Gavere was toen al een klassieker. Op de erelijst stonden met Hennie Stamsnijder, Roland Liboton, Adrie van der Poel, Daniele Pontoni, Richard Groenendaal en Sven Nys alleen maar grote namen. In 2002 had Wellens al eens gewonnen met grote voorsprong op De Clercq. Een jaar later – in de vorm van zijn leven – haalde hij vernietigend uit. Al in de 1e ronde trok hij ten aanval en niemand kwam nog ooit echt in de buurt. Wellens was die dag van een andere planeet.
Duifjes
Wat Wellens die dag gegeten had, is voor 1 keer geen raadsel. Het is immers geweten dat zijn succes volgens de overlevering te wijten was aan het eten van duifjes, klaargemaakt door zijn moeder Wiske. Mede met dank aan het programma Wellens en Wee genoot heel Vlaanderen van zijn grappen en grollen. Veldrijden was eventjes heel groot in een heel klein stukje Europa en Wellens stond bovenaan de ladder.
Uiteindelijk reed de wereldkampioen die dag rond Kasteel Grenier minuten weg van zijn eerste achtervolgers Erwin Vervecken, Sven Nys, Ben Berden en Richard Groenendaal. Nochtans was hij erg zenuwachtig voor de start, want Asper-Gavere was altijd iets speciaals, maar in de wedstrijd zelf was daar weinig van te merken. Wellens reed – zo vertelde hij achteraf – die dag voor het eerst op een Ridley en besloot aan de aankomst zijn fiets in de lucht te steken. De aandacht ging echter niet naar de Belgische fietsenbouwer, maar naar het volk rond hem.
Wellens had in de laatste rechte lijn immers het gezelschap gekregen van een man in string, die op zijn borst en buik reclame maakte voor de Red Hot Chili Peppers. Een vrouw in groen duikerskostuum sloot aan. De afgelopen jaren zagen we in het wielrennen wel eens klimaatklevers en -activisten, maar aan het begin van de eeuw werd hier nog anders mee omgegaan. Wellens stak zijn fiets omhoog en kreeg warempel een kus van de man in string.
2e kerstdag
Een publicitaire stunt? We zullen het nooit met zekerheid weten, maar volgens Wellens wilden de 2 supporters die dag gewoon graag eens in beeld komen. Hij kende ze met andere woorden niet. De manier waarop hij met zijn fans omging, tekent wel de mens Bart Wellens. Zijn vriendelijkheid is de volksmens eigenlijk nooit verloren. Ook niet in de periode dat hij quasi elke week het hoofd moest buigen voor Sven Nys.
Tegenwoordig wordt de cross van Gavere gereden op 2e kerstdag. Het parcours is nog altijd erg gelijkend op dat van 2003 en Bart Wellens zal er ook dit jaar weer bij zijn, zij het aan de andere kant van de nadarhekken. Vorig jaar kregen we met Van der Poel – Van Aert – Pidcock een koninklijk podium en ook deze winter zijn de 2 eeuwige rivalen er weer bij. Op die manier blijft Gavere een veldrit met een enorme uitstraling. Of er 20 jaar later opnieuw supporters mee zullen vieren met de winnaar valt nog af te wachten. Al zullen Bart Wellens en zijn fans met plezier nog eens terugdenken aan de editie van 2003.
Win een ABUS-racehelm én je eigen reportage op WielerVerhaal!
