Het gaat al meer dan een jaar niet goed met Vince Gerits. De gewezen Belgische kampioen bij de elite zonder contract van 2022 kon vorig jaar, als neoprof bij Team Flanders-Baloise, amper koersen. Momenteel kan hij tijdens de ploegstage in het Spaanse Altea niet de noodzakelijke trainingsarbeid doen. Door een drukkend branderig gevoel in zowel rechterbeen als schouder.
Rugoperatie
De Vlaams-Brabander, intussen 26, begon pas op z’n 20e te koersen. In 2022 kende hij een boerenjaar. Bij de elite zonder contract won hij diverse interclubs. En in St-Lievens-Houtem sprintte hij naar de Belgische titel. Door die successen kwam de snelle man op de radar van Hans De Clercq, sportdirecteur bij Team Flanders-Baloise. Hij kreeg een contract van 2 jaar. Zowel hij als het Pro-Continentale team beleefden daar nog geen plezier aan.
“Het probleem met mijn rechterbeen dook 2 maanden nadat ik de 3-kleur veroverde plots op”, verduidelijkt Gerits op het terras van Hotel Cap Negret in Altea. “In de 4 jaar dat ik koerste, had ik nooit een probleem. Plots was het er. Ik reed heel België rond om te achterhalen wat er scheelt. We hebben al allerlei zaken geprobeerd. Fietspositie aangepast, ander zadel gemonteerd, cranklengte veranderd, noem maar op. De voorbije maanden kreeg ik diverse diagnoses en bijhorende oplossingen aangereikt. Zonder resultaat.”
Uiteraard werd oorspronkelijk verwezen naar de zware rugoperatie die hij 10 jaar geleden onderging. “Ze dachten dat er iets was met mijn facetgewrichtjes omdat er tijdens die operatie delen van mijn rugspieren zwaar werden geraakt. Ik kreeg een revalidatieprogramma, maar het probleem ging niet weg. Daarna werden andere diagnoses gesteld. Zonder verbetering, soms werd het zelfs erger.”
Piriformis syndroom
Op mentaal vlak was 2023 voor Vince Gerits een bijzonder moeilijk jaar. Hij hoopt dat enkele weken geleden een juiste diagnose werd gesteld. De nieuwe piste – het piriformis syndroom – wordt verder onderzocht. De dokters vermoeden intussen dat ze weten wat er fout is, maar wat de precieze oorzaak is moet nog worden ontdekt.
“Het gaat om een diepe bilspier in mijn rechterbeen”, verduidelijkt de inwoner van Nieuwrode (Holsbeek). “Als die te gespannen is, is er weinig doorbloeding en raakt de onderliggende zenuw gekneld. Eind vorig seizoen dook het probleem plots ook in mijn linkerbil op. Door te gaan compenseren, misschien? Dat is niet duidelijk. Neen, aan een operatie denken we niet. Dat is echt het allerlaatste dat ze zullen doen. Misschien is er een link met mijn darmen. Want er moet onderliggend iets zijn dat het piriformis syndroom veroorzaakt. Op dat vlak ben ik verder bezig met onderzoeken.”
Uiteraard zit Gerits niet stil. Die weerbarstige spier laat hij meer dan 1 keer per week behandelen. “Ik ga 2 maal per week naar de masseur, wekelijks laat ik me via ‘dry needling’ behandelen, om de 2 weken trek ik naar de osteopaat”, vertelt hij. “Dit in combinatie met diverse bezoeken aan de kinesist. Neen, ik geef niet op. Voor mij was 2023 op mentaal vlak een verschrikkelijk jaar. Ik geloof er nog altijd in dat het goed zal komen. Doe ik dat niet, dan stop ik er beter mee.”
Resetten
Ook op mentaal vlak laat Vince Gerits zich professioneel begeleiden. Hij trekt vrij regelmatig naar het kabinet van een psycholoog. “Die reikt manieren aan om met de mentale gevolgen van dit letsel om te gaan”, gaat hij verder. “Ik heb vroeger voltijds gewerkt. Toen had ik geen tijd om te piekeren. Nu moet ik enkel fietsen. Maar dat lukt niet. Dus heb ik veel tijd. De psycholoog laat me focussen op andere dingen, ik doe ademhalingsoefeningen om de stress te verminderen, ik probeer tijd in de natuur door te brengen.”
Wanneer het goed komt, daar heeft de prof net voor de start van het wielerseizoen 2024 het raden naar. “Via behandeling kan dat piriformis syndroom worden weggewerkt, dat is zeker”, gaat hij verder. “Bij mij moet nog worden ontdekt wat de eigenlijke oorzaak van het drukkend branderig gevoel in mijn rechterbeen is. Jawel, ook ‘s nachts heb ik er soms last van. En als ik nu m’n trainingsarbeid zou opdrijven, weet ik dat ik volgende week een prijs betaal.”
Een hele lastige kwestie. “Vervelend voor mij, vervelend voor de ploeg”, besluit Gerits. “Vooral omdat ik niet weet wanneer het opgelost zal zijn. Ik weiger te geloven dat dit mijn laatste profjaar zal zijn, ik ben nog altijd overtuigd dat een oplossing mogelijk moet zijn. Na iedere tegenslag probeer ik telkens te resetten. Door wat ik al allemaal meemaakte, ben ik mentaal redelijk hard. Het enige wat ik hoop, is dat ik dit jaar een paar maanden krijg om te bewijzen dat ik in dit profpeloton thuishoor.”
