WielerVerhaal
  • Disciplines
    • Weg
    • Veld
    • Gravel
    • Mountainbike
    • Baan
    • Para Cycling
    • Vrouwen
    • Mannen
  • Routes en hellingen
    • WielerVerhaal Fietsroutes
    • GPX Fietsroutes
    • Cols en Hellingen
  • Materiaal
    • Materiaal
    • Reviews
  • Nieuwsbrief
  • Leestips
  • Fotospecials
  • Extra
    • Blik onder de motorkap
    • WielerVerhaal Giveaway Winnaars
    • WielerVerhaal team
    • Boekenshop
    • Contact

Beste Fietscontentplatform 2025 – België

WielerVerhaal

Meer resultaten...

Generic selectors
Exact matches only
Search in title
Search in content
Post Type Selectors
WielerVerhaal
  • Disciplines
    • Weg
    • Veld
    • Gravel
    • Mountainbike
    • Baan
    • Para Cycling
    • Vrouwen
    • Mannen
  • Routes en hellingen
    • WielerVerhaal Fietsroutes
    • GPX Fietsroutes
    • Cols en Hellingen
  • Materiaal
    • Materiaal
    • Reviews
  • Nieuwsbrief
  • Leestips
  • Fotospecials
  • Extra
    • Blik onder de motorkap
    • WielerVerhaal Giveaway Winnaars
    • WielerVerhaal team
    • Boekenshop
    • Contact
  • België
  • Cyclocross
  • Elite
  • Interview
  • Nederland
  • Vrouwen
  • Wielrennen op de weg
  • GT Krush Rebellease
  • Proximus Cyclis
  • Renée van Hout

Nederlandse die moest vertrekken vond nieuwe thuis in België – en bedankt meteen met een 1e overwinning in de paarse kleuren

  • Alex Polfliet
  • december 13, 2024
  • 3 minute read

De 23-jarige Renée van Hout is nog een vrij nieuwe naam in het vrouwenwielrennen. Debuterend eind 2022 bij opleidingsploeg Amstel, reed ze dit jaar voor het GT Krush Rebellease team. Dat ging helaas ter ziele. Maar ze vond een nieuwe thuis bij het Belgische Proximus-Cyclis team. Ze bedankt meteen met een overwinning in haar 1e wedstrijd in de paarse uitrusting van de ploeg.

Foto: Dick Visser.

Amsterdamse Cross Competitie

Die overwinning behaalde ze vorige zondag in de cyclocross van Leiden. Ook vorige week in Amsterdam pakte ze reeds een zege maar toen fietste ze nog in haar oude Krush-wielertenue. Beide crossen behoren tot het circuit van de Amsterdamse Cross Competitie, een wat officieus regelmatigheidscriterium in het Nederlandse veldrijden met quasi wekelijks een cross in de ruime buurt van de Nederlandse hoofdstad. De wedstrijden zijn qua niveau te vergelijken met de Belgische B-crossen.

Volgend weekend start Van Hout in de Studentencompetitie, nog een ander regelmatigheidscriterium. “Ik ben startgerechtigd omdat ik inderdaad nog student ben”, vertelt de Nederlandse. “Ik studeer audiovisuele kunst, een opleiding die uitzicht geeft op een baan in de filmsector of ruimer de mediawereld. Maar laatst had ik een schrijfopdracht en dat vond ik echt leuk. Wie weet ga ik wel verder in die richting.”

Van Hout staat nu voorlopig 9e in dat klassement, met nauwelijks 5 van de 8 wedstrijden te hebben gereden. Daarin ging het steeds crescendo: ze werd respectievelijk 5e, 3e, 2e en dus 2 keer primus. “Leiden en Amsterdam waren wedstrijden met veel modder, dus kon ik mijn power goed uitspelen”, aldus de jongedame uit Amstelveen. “Crossen helpt mijn stuurvaardigheid op te krikken, want dat is toch nog een beetje een werkpunt. Zo heb ik het bijvoorbeeld ook in wegwedstrijden soms nog moeilijk om me in de juiste positie in het peloton te wringen, net voor er een cruciale passage aankomt. Al is het niet altijd een kwestie van techniek, maar veelal van durf. Je moet de knop kunnen omdraaien en niet te veel denken aan het gevaar. Maar ook daar kan veldrijden wel helpen.”

Bijna misgelopen scouting

Wat voor type renster ze is? “Ik ben niet het explosieve type en heb voor zover ik weet geen felle eindsprint. Ik ben eerder een temporijdster die eerder komt bovendrijven in de zwaardere wedstrijden. Ik rijd behoorlijk bergop, maar zou mezelf geen topklimster noemen. Mijn ambities liggen dus eerder in meerdaagse rittenwedstrijden.”

Dat blijkt inderdaad uit haar uitslagen. Afgelopen seizoen 2024 werd ze 2e in het eindklassement van de Ierse etappekoers Ràs na Mban, 10e in de rangschikking van de Tour de Féminin in Tsjechië en 20e in de eindstand van de Watersley Challenge. Ze blijkt een boontje te hebben voor Tsjechië: dit jaar eindigde ze 13e in Gracia en 21e in de Tour Feminin in dat land.  

Dat was ploegleider Eddy Van Bunder van het Proximus-Cyclis niet ontgaan en zodra die geruchten hoorde dat Krush zou gaan stoppen, nam hij contact met haar op en legde haar eind augustus een contractvoorstel voor. Van Bunder was vooral op zoek naar vrouwen die bergop kunnen rijden. In de Tour de l’Ardêche, enkele dagen later hield Van Bunder dus naast zijn eigen rensters ook Renée van Hout goed in de gaten. Tot zijn grote ontnuchtering moest hij vaststellen dat ze vrij snel moest lossen op de 1e zware col van de openingsetappe.

Kop3

“Ik wist niet wat me overkwam”, lacht Van Hout nu. “Niet dat ik verwachtte iedereen uit het wiel te gaan rijden, maar ik werd toch gelost door meiden die ik normaliter makkelijk de baas kan als de weg omhoog loopt. Ik eindigde die openingsetappe als 63e op 12 minuten. ’s Anderendaags ging het van kwaad naar erger en werd ik 84e en kreeg ik nog eens 10 minuten aan de broek. Maar toen werd het duidelijk. Ik was ziek. Bleek dat ik corona had. Doodjammer, maar tegelijk ook een opluchting dat ik de verklaring voor mijn mindere prestatie had gevonden.”

Haar nieuwe ploegleider is er intussen gerust in. “Op de eerste groepstrainingen met onze ploeg blijkt al dat ze uit het goede hout is gesneden”, klinkt het bij van Bunder. “En haar testresultaten bevestigen dat. We twijfelen er dus zeker niet aan dat we met Renée een goeie transfer hebben gedaan.”

Renée van Hout voelt zich goed in de nieuwe ploeg, deels ook omdat ze een aantal vertrouwde gezichten van bij Krush terugvindt. Naast Van Hout maakten ook haar landgenote Marissa Baks en de Britse Henrietta Colborne dezelfde overstap. En ook ploegleider Jamie Van Rijswijck en kinesiste Pien Limpens vonden onderdak bij de Belgische ploeg.   

WielerVerhaal Giveaway: XL Speedrocker spatbordenset van SKS Germany!


Lees meer artikels

UCI schorst ploegleider Gert Vervoort na ongepast gedrag, maar Belgische conti-ploeg kijkt vooruit
LEES MEER

 

Nieuwe Nederlandse bloem (18) op het internationale crossparcours: “Mogelijks heb ik potentieel als ‘puncher’ en kan ik korte hellingen goed aan”
LEES MEER

 

Wase kinesiste (24) ruilt Proximus-ploeg voor Amerikaans avontuur: de service-course is in het Château de Saint-Martory in de Haute-Garonne
LEES MEER

 

Share
Tweet
Share
Alex Polfliet

In zijn jeugdjaren (15 -19) was Alex een niet onverdienstelijk coureur. Maar niet goed genoeg om van een profbestaan te dromen. Hij stopte met competitiewielrennen, maar de liefde voor de fiets en de passie voor de koers bleef. Zo probeert hij elk jaar 10.000 km op zijn conto bij te schrijven. Exuberanter is zijn bucketlist: in zijn leven 500 verschillende cols opfietsen. Er resten hem nog 70 bergen om dat ultieme doel te kunnen afvinken. Alex was zowat de 1e die fietsgidsen schreef voor maniakale wielertoeristen die kicken op bergop rijden. Hij is auteur van ‘Fietsen in de Franse Alpen’, ‘Fietsen in de Pyreneeën’, ‘Fietsen in de Vogezen’, ‘Fietsen nabij de Italiaanse Meren’ en ‘Fietsen in het Zwarte Woud’. Ook schreef hij een boek over het veldrijden, ‘Kampioenen van het slijk’.



WielerVerhaal

Input your search keywords and press Enter.