2024 was mijn 1e jaar dat ik geen prof meer was. Ik heb een puzzel gelegd over wat ik wilde doen na mijn wielerpensioen. Iets waar ik me in ieder geval goed bij voelde, want als wielerprof heb ik mijn carrière niet afgesloten zoals ik had gewild. De keuze was snel gemaakt, aangezien de Wallays-clan een echte triatlonfamilie is. Enkele Ironmans verder blik ik tevreden terug, ondanks de opkomende ziektekiemen. Ook voor 2025 ben ik ambitieus. Maar daarover later meer.
Cofidis
Vorig jaar was voor mij een jaar met een dubbel gevoel. Mijn laatste maanden als prof bij Cofidis gingen niet helemaal zoals had gemoeten. Daarom wilde ik vooral met een schone lei en torenhoge motivatie beginnen aan nieuwe uitdagingen. Die heb ik gevonden. Vooral in het triatlon, maar dat wist je wellicht al. Het gemis van het wielrennen woog wel op me door, maar het was plezant dat ik relatief snel wist waar ik heen wilde. Die puzzel leggen om alles te combineren, was aanvankelijk toch lastig. Gelukkig begin ik nu meer structuur te vinden in mijn nieuwe leven en dat doet deugd. Mijn persoonlijk hoogtepunt vorig jaar, was dat mijn triatlons goed verlopen zijn. Maar ook dat ik er heel veel plezier in gevonden heb.
Ik heb lang getwijfeld om gravelen er ook nog bij te nemen. Bovendien heb ik ondervonden dat als je stopt met wielrennen, er heel wat op je afkomt. Bijvoorbeeld bedrijven die vragen om voor hen te komen werken. Dat had ik eigenlijk niet verwacht na mijn wielerpensioen. Daardoor heb ik het gravelen een beetje laten schieten. Maar initieel wilde ik dat dus wel doen.
Afgelopen jaar heb ik deelgenomen aan 3 halve Ironmans. Eentje in Valencia, Lanzarote en Knokke. Oorspronkelijk was het plan om nog meer Ironmans te doen. Maar een coronabesmetting gooide roet in het eten. Om mij op die halve Ironmans voor te bereiden, heb ik beroep gedaan op 1 van de beste triatleten die België ooit heeft gekend, namelijk Frederik Van Lierde. Ik heb doorheen de jaren zijn triatloncarrière op de voet gevolgd. Dus vond ik het een meer dan logische keuze dat hij dan ook mijn trainer zou worden. Die keuze bleek de juiste te zijn. Ik kan alleen maar tevreden zijn met de resultaten.
Frederik Van Lierde
Het leuke was dat ik meteen een sterke prestatie neerzette in Valencia, vind ik zelf. Ik werd er 93e van bijna 2.500 deelnemers. Daarbovenop finishte ik in mijn leeftijdscategorie meteen op het podium met een 3e plek. Zo heb ik meteen een ticket gepakt voor het WK. Dat gaf me superveel energie om de volgende triatlons aan te vatten.
Zo goed als ik in Valencia heb gepresteerd, zo hard stak het een maand later tegen in Lanzarote. Mijn motivatie ging door het dak, maar het lichaam wilde niet mee. Door aanhoudende maagklachten heb ik op zo’n 12km van de finish de handdoek in de ring moeten gooien. Nochtans was ik toen wel goed gestart en was ik als 42e uit het water gekomen. Het fietsen bracht me terug tot plek 3, maar daarna was de pijn niet meer te harden. Daarom heb ik beslist om op te geven.
Een maand later stond normaal de Ironman in Nice op het programma, maar daar heb ik verstek voor laten gaan. De lichamelijke problemen bleven maar aanhouden. Dus richtte ik mijn blik op de halve Ironman in eigen land. Meer bepaald die van Knokke. Daar werd ik 8e in mijn leeftijdscategorie, 33e algemeen. Naar het WK in Nieuw-Zeeland heb ik mijn kat gestuurd. Nagenoeg onbetaalbaar in deze fase van mijn carrière. Achteraf gezien heb ik zeker geen spijt dat ik die heb laten schieten.
Knokke
Mijn zwakke plek in het triatlon is afgelopen jaar naar boven gekomen. Op het vlak van wielrennen zit het nog altijd goed, hoe kan het ook anders. Dus dat is geen probleem. Op de andere 2 disciplines, zwemmen en lopen, blijf ik toch nog een beetje achter. Daar gaan we dit jaar aan werken.
Daarnaast heb ik nog een aantal doelen voor 2025. Op het gebied van triatlon hoop ik om dit jaar toch die volledige Ironman te finishen. Dat is iets wat nog ontbreekt op mijn palmares. De microbe heeft me helemaal te pakken. Maar we gaan eerst kijken of ik mijn conditie op punt kan houden. Dan kan er dit jaar ergens nog een triatlon ingepland worden in mijn agenda.
Komend jaar heb ik ook nog een groots plan. Dat maakt deel uit van mijn 2-jarenplan dat ik had uitgestippeld voor na mijn wielercarrière. Het 1e jaar zou ik voornamelijk Ironmans doen, terwijl ik het 2e jaar een ander groot project op de planning heb staan. In een latere column vertel ik er meer over, maar je hebt er wellicht al iets over opgevangen. Triatlons blijf ik intussen doen op een lager pitje zijn. Ik hoop dat mijn gezondheid me dit jaar beter gezind is dan vorig jaar. En voor de rest blijf ik doorgaan. Dat is mijn motto.
Never give up!
Tot snel!
Jelle
