Dit voorjaar 2025 kan het Nederlandse VolkerWessels geen beroep meer doen op ploegleider Wim Feys. De West-Vlaming is voor langere periode out met een nekblessure. De miserie startte al in november en werd sindsdien alleen maar erger. Daarom besliste Feys om medio maart 2025 onder het mes te gaan. De progressie is veelbelovend, hij is goed op weg om vanaf juni weer aan de slag te gaan.
Nekstenose
Een aderlating voor het Nederlandse continentale team VolkerWessels. Ploegleider Wim Feys is langdurig uit met een nekblessure waarmee hij al sinds november 2024 liep te sukkelen. “Ik ben geopereerd aan mijn nek”, vertelt Feys. “Op mijn 5e nekwervel zat ik met een hernia. Daarnaast waren er ook nog vernauwingen te vinden op wervels 6 en 7. In het begin was die pijn nog vrij licht, maar ik voelde dat wel tot in mijn schouder en rechterarm. Vanaf dan is het alleen maar erger geworden. Daarom had ik besloten om me medio maart door dokter Van Damme te laten opereren in het AZ Delta in Roeselare.”
De oorzaak van zijn problemen was een nekstenose. “Die is er gekomen door artrose”, duidt de Vlaming. “De dokter sprak over een afstand van 2 mm tussen mijn nekwervels. Terwijl dat normaal 9 mm moet zijn”, blikt hij terug. “Die zenuwen blokkeerden constant door die artrose. Hierdoor kreeg ik ook een hoop uitstralingen naar zowel mijn schouderblad, boven- en onderarm, alsook tintelingen in mijn handen en vingers.”
18 maart 2025 ging Feys onder het mes. Ondertussen is hij aan de beterhand. “De pijn in de rechterarm is weg. Ik heb wel nog af en toe tintelingen in mijn duim en wijsvinger. Maar de dokter zegt dat dat wel zal beteren. Mijn nek voelt nog een beetje stijf en stram aan. Het is precies alsof er een vrachtwagen over is gereden. Vooral bij het opstaan is het nog lastig, maar eens de dag vordert, gaat het beter. Daarnaast heb ik ook nog een vervelend gevoel in mijn keel. Want die operatie werd langs daar uitgevoerd. Op dit moment zitten er 9 haakjes in. Dat geeft een naar gevoel. Ik word er eigenlijk een beetje ambetant van. Het wordt tijd dat ze eruit gaan”, geeft Feys eerlijk toe. “Maar dat is het minste van mijn zorgen. Ik ben vooral blij dat de pijnen en uitstralingen naar mijn schouder nu weg zijn.”
4 maanden medicatie
Door zijn blessure mist Feys evenwel het ganse voorjaar. “Ik heb dit seizoen maar 2 wedstrijden kunnen doen, Le Samyn en de GP Monseré. Daar voelde ik al dat het onaangenaam was om in de ploegauto te zitten. Ik had er weinig plezier in. Ik leefde in constante pijn.”
De West-Vlaming blikt met gemengde gevoelens terug op zijn lange lijdensweg. “4 maanden lang heb ik medicatie moeten nemen tegen de pijn. Maar evenzeer heb ik ook kine ondergaan en infiltraties. Nu ik de operatie achter de rug heb, is dat gevoel in mijn nek helemaal anders. Ik voel me veel frisser dan voordien. Dat geeft me wel hoop voor de toekomst.”
Voor Feys wordt het een lange revalidatieperiode, maar hij is gebrand om beter dan ooit terug te keren. “Vanaf april moet ik naar de kinesist”, weet hij. “Daarnaast ben ik door de dokter ook 2,5 maand afwezig geschreven. Ik mag bijvoorbeeld een maand niet met de auto rijden. De resterende anderhalve maand moet ik vooral rusten. Tot eind mei 2025 ben ik inactief als ploegleider. Als alles goed verloopt, begin ik in juni opnieuw. Ik vermoed dat mijn eerstvolgende wedstrijd Gullegem Koerse zal worden.”
Uit comfortzone
Als ploegleider aan de kant staan, is vrij lastig voor Wim Feys. Maar zijn collega’s zijn bereid Feys’ taken over te nemen. “Ik ben aan mijn 2e jaar bij VolkerWessels begonnen. Ik voel me er heel goed op mijn gemak. Zelf ben ik 20 jaar ploegleider geweest bij verschillende beloftenteams. Vorig jaar heb ik dan de stap naar het continentale niveau gezet. Dat was wel buiten mijn comfortzone. Maar ik ben er goed ontvangen”, klinkt het.
“Ook toonde iedereen binnen de ploeg begrip voor mijn blessure. Mijn collega-ploegleiders hebben onderling het programma overgenomen dat ik normaal zou doen. Dat maakt dat ik het minder lastig heb om aan de kant te staan.”
