De Grote Prijs Oetingen, die volgend jaar 2026 verreden wordt op woensdag 11 maart, is de voorbije jaren uitgegroeid tot een semiklassieker in het vrouwenwielrennen. De wedstrijd zal voortaan ook door het leven gaan onder de nieuwe naam ‘Ixina Leeuw Oetingen powered by Lotto’.
Indrukwekkende erelijst
Die titel van semiklassieker verdient de wedstrijd niet alleen omwille van zijn 1.Pro statuut, wat het niveau net onder WorldTour is. Nokere Koerse is bijvoorbeeld van datzelfde niveau. Ook het parcours is ‘klassiekerwaardig’, maar daarover straks meer. Het is misschien vooral de erelijst die bewijst dat deze koers door de rensters zélf hoog aangeschreven wordt. Begin dit jaar 2025 won Julie De Wilde de sprint van een groep van zo’n 30 rensters. De niet te onderschatten omloop en de drang van de rensters om deze wedstrijd te winnen, had het peloton in meerdere grote groepen uit elkaar geslagen.
Vorig jaar 2024 toonde Lorena Wiebes in deze wedstrijd voor het eerst dat ze op Vlaamse hellingen tot de top zou gaan behoren. Ze won met sprekend gemak de sprint van een volledig uiteengereten peloton. In 2023, toen de wedstrijd eenmalig in augustus werd verreden, won de Canadese Simone Boilard. Een degelijke renster, uitkomend voor Uno-X, die helaas sindsdien niet echt kon bevestigen.
In 2022 won Wiebes ook al, zij het toen in een zuivere massaspurt. Ze versloeg de Italiaanse Chiara Consonni en Maria Confalonieri. Deze laatste heeft trouwens een patent op ereplaatsen in Oetingen: in 2021 – toen Balsamo won voor Jolien D’hoore – werd Confalonieri 6e, in 2022 dus 3e en in 2023 4e, wat ze nog eens overdeed in 2024. Enkel dit jaar stelde ze teleur. Ze won de spurt van de 3e groep. Dat was voor plaats 31…
Wel selectief, niet loodzwaar
De kans dat de volgende winnares opnieuw een grote naam wordt, is reëel. “We kregen reeds inschrijvingen van 13 WorldTeams”, vertelt organisator Steven Christiaens. “Enkel Canyon en het Roland Le Dévoluy-team zullen niet aan de start staan. Met FDJ zijn we nog aan het onderhandelen, maar dat komt wel goed. Daarnaast zullen een aantal procontinentale en sterke continentale teams het peloton volmaken. Dat garandeert opnieuw een topdeelnemersveld om van te smullen. Wellicht moeten we Lotte Kopecky missen, maar Lorena Wiebes zal er in principe wel bij zijn om te trachten een 3e keer te winnen.”
“Door de plaats op de kalender trekken we een bepaald type renster aan. Wij zitten op de woensdag na de Strade Bianche. De zondag daarop is ingepalmd door de Italiaanse semiklassieker Alfredo Binda. En een week later is het dan Milaan-Sanremo. Sommige rensters blijven daardoor 2 weken in Italië. Maar goed, we zijn zeker van een sterk deelnemersveld.”
11 maart 2026 belooft dus opnieuw een wielerhoogdag te worden in Sint-Pieters-Leeuw en Oetingen. De wedstrijd staat opnieuw onder leiding van koersdirecteur Stijn De Bock, die samen met de teams alles in het werk zal zetten om er opnieuw een topeditie van te maken. Dat de organisatie weer af zal zijn, leidt tot weinig twijfel. Organisator Gooik Sportief heeft bijzonder veel ervaring en organiseert naast deze ‘Ixina Leeuw Oetingen’ in augustus ook nog een avondcriterium voor vrouwen elite, de ‘GP Bolle’, dit jaar 2025 gewonnen door Femke Markus. En ook de Gooikse Pijl voor mannen elite 1.1 is uiteraard van hun hand. Daar won anno 2025 de snelle Israëliër Kogut voor andere rappe mannen als Dylan Groenewegen, Gerben Thyssen, Jordi Meeus en Pavel Bittner.
Steenhoutberg
We vragen Christiaens meer detail over het parcours. “Het parcours in Sint-Pieters-Leeuw wordt licht aangepast door wegenwerken, maar behoudt in grote lijnen zijn vertrouwde karakter. Zoals verschillende ploegen zelf aangeven: goede dingen moet je niet veranderen. Onze verhuis naar Sint-Pieters-Leeuw, in samenwerking met Ixina SPL en Lotto, is vorig jaar duidelijk een schot in de roos gebleken.”
Het parcours mag ‘selectief’ worden genoemd, zonder het predicaat ‘loodzwaar’ te moeten worden opgelegd. De wedstrijd speelt zich af in het prachtige decor van het Pajottenland, gekend om zijn golvende wegen. In de plaatselijke ronden zit ook de Zavelbergstraat, lokaal gekend als de ‘Steenhoutberg’. Die scherprechter wordt door heel wat rensters gevreesd. Het wegdek bestaat uit bonkige, schots en scheef geordende kasseien die in Parijs-Roubaix niet zouden misstaan.”
“De helling is 2 km lang, waarvan de eerste 1.400 meter eerder vals plat kan worden genoemd. Maar dan gaat het met 100 meter aan 11% met een ruk de hoogte in om dan af te vlakken naar eerst 7 en dan 5%. Het steilere stuk van de klim is dus amper 400 meter lang, maar door het sloopwerk vooraf begin je al afgepeigerd aan het kuitenbrekerstuk. De sterksten kunnen daar in de finale een bommetje droppen. Benieuwd of Julie De Wilde haar kabinetstukje van vorig jaar kan herhalen. Of vervolmaakt Wiebes haar treble?
