2025 moet voor Duarte Marivoet een beter seizoen worden dan de afgelopen jaren als belofte. Na een zware valpartij op het WK van 2022 in Wollongong, waarbij hij een nekwervel brak, werd Marivoet teruggeslagen in zijn ontwikkeling. Nu hoopt Marivoet, die uitkomt voor de beloften van UAE Team Emirates, die zware periode door te spoelen met onder meer tijdritgoud in Rwanda en overwinningen in het Italiaanse eendagswerk.
Sharjah Tour
Duarte Marivoet (19) begint in 2025 aan zijn 2e jaar als belofte voor de opleidingsploeg van UAE Team Emirates. En alles wijst erop dat de geboren Lierenaar gebrand is om dit seizoen voor de prijzen te rijden, al werd hij in zijn voorbereiding nog even getroffen door een verkoudheid. “De voorbereiding is tot nu toe goed geweest. Ik ben wel 1 keer ziek geweest voor 10 dagen met een verkoudheid. Maar dat is iets wat 80% van de renners in België krijgt gedurende de wintermaanden. Voor de rest is alles vlotjes verlopen.”
Om zich optimaal voor te bereiden op het seizoen en op zijn 1e koers van het jaar, de Sharjah Tour van 24 tot 28 januari 2025, heeft Marivoet een huis gehuurd in Spanje. “Tot eind maart blijf ik hier”, vertelt hij ons na een fitnesssesie in de Suitopía in Calpe. “Ik heb hier voor 3 maanden iets gehuurd. In tussentijd rijd ik wel nog wat wedstrijden. Ik begin binnen 2,5 week al aan mijn seizoen met de Sharjah Tour in de Verenigde Arabische Emiraten”, klinkt het enthousiast. “Dat is een koers van 5 dagen die we met het beloftenteam rijden. Het is een mooie koers om het seizoen mee te beginnen, want er zitten al meteen een stevige aankomst bergop en een tijdrit in. Maar die tijdrit zullen we op de wegfiets rijden.”
De Antwerpenaar zakt met grote ambities af naar de Emiraten. “In Sharjah is het wel de bedoeling dat ik voor een klassement rijd”, benadrukt hij. “Want dat wordt daar maar op 1 dag bepaald. De tijdrit zal niet voor al te grote verschillen volgen, want die is maar 10 km. Maar het is die aankomst bergop die best wel pittig is. Het is namelijk een klim van 8 km lang aan een gemiddeld stijgingspercentage van 10%. Daar zullen de verschillen wel een pak groter zijn.”
Auto Eder
Voor 2025 hoopt Marivoet vooral dat hij een goed seizoen kent en de mindere periode van de afgelopen jaren achter zich kan laten. “Ik zou toch echt terug op een deftig niveau willen fietsen. Maar ik wil ook graag het WK Tijdrijden in Rwanda rijden. Vooral omdat dat een heel mooie kans is en het parcours me wel ligt als ik goed genoeg ben. Daar ga ik ook heel hard voor werken dit jaar. Daarnaast wil ik in de meerdaagse koersen ook bij de beteren bergop horen. Dat is de laatste jaren echt wel mijn doel geweest. Ook hoop ik in het Italiaanse eendagswerk top te zijn.”
Als junior reed Marivoet voor Team Auto Eder, de opleidingsploeg van – toen – BORA-hansgrohe. Maar sinds zijn overstap naar de beloften in 2024 verdedigt hij de kleuren van UAE Team Emirates Gen Z. “Het grootste verschil vind ik toch wel de middelen die gebruikt worden. Bij mijn overstap naar de beloften en naar UAE zag ik de middelen wel verbeteren. Niet onlogisch, want het is een compleet verschil in niveau. Ik merk dat vooral in de manier van werken. We gaan nu bijvoorbeeld ook 2 keer op hoogtestage dit seizoen. Ik denk niet dat dat iets is wat elke beloftenploeg zich kan veroorloven.”
Als belofte ziet Marivoet ook in koersen een groot verschil met de junioren. “Daarnaast is er qua koersafstand ook nog wel een groot verschil. Wat ik ook merk is dat de Italiaanse eendagskoersen van 180 km enorm zwaar zijn. Die laatste 50 km krijg je bij de junioren nooit voorgeschoteld. De wedstrijden bij de beloften zijn heel onvoorspelbaar. Ik denk dat het wel in mijn voordeel moet spelen dat ik dat vorig jaar al eens heb gedaan en dit seizoen met enige ervaring kan aanvatten. Die koersen worden op een heel aparte manier gewonnen. Ook de manier van trainen bij UAE is totaal het tegenovergestelde dan toen ik nog bij BORA zat. We krijgen meer intensievere duurtrainingen en minder intensievere trainingen.
Wollongong
Op het WK van 2022 in Wollongong liep Marivoet na een zware valpartij in de wegrit een breuk in zijn nekwervel op. Daar houdt hij tot op de dag van vandaag nog altijd een bepaalde angst van over. “Na mijn zware val in Wollongong had ik veel moeite met te dalen. Daar sukkel ik nog altijd een beetje mee. Als ik op training al veel heb kunnen dalen, dan is die angst wel weg. Maar als het een paar weken geleden is, dan moet ik er weer wat inkomen. Nu wordt daar wel hard aan gewerkt binnen de ploeg om dat in orde te krijgen. Het is dan ook een vrij traumatische ervaring geweest. Maar toegegeven, ik had de afgelopen 2 jaar wel wat beter moeten zijn. Want ik heb niet echt veel kunnen winnen.”
Als ronderenner maakt dat een groot verschil. “Door die angst in het dalen verlies ik te vaak belangrijke tijd in rittenkoersen, dat geef ik eerlijk toe. Ik krijg gelukkig wel ondersteuning van de ploegpsycholoog en van mijn coach. Met hen ga ik de komende maanden verder werken om toch wat over die angst heen te geraken. Ik ben er vaak mee bezig. Dat is eigenlijk een cruciaal deel. Wedstrijden worden daar niet op gewonnen, maar wel op verloren.”
