De titel van deze column verwijst naar de single die enkele jaren geleden werd gelanceerd. Ter gelegenheid van 30 jaar Superprestige zat er bij de persmap zowaar een cd’tje. Op een prachtige nazomermiddag waren we met z’n allen in Zonhoven uitgenodigd voor de persconferentie.
Ideale gelegenheid om ‘de kuil’ ook eens van kortbij te gaan bekijken en in niet-crossomstandigheden te huiveren. “Hoe doen ze het toch om hier af te rijden”, was de bewonderende opmerking van haast iedereen die stond te kijken. En dan moest het ergste eigenlijk nog komen, want aan de andere kant moesten ze er weer uitrijden/lopen.
‘De kuil’ is maar één van de mythische plekken die de veldritsport rijk is en die het boeiend houdt. Ik weet het en besef het maar al te goed: Wetzikon, Pontchâteau, Oss, Treviso,…. Dit zou nog meer sponsors, supporters, organisatoren en perslui moeten aanspreken om blijvend aandacht te hebben voor deze aantrekkelijke tak van het wielrennen. Want laten we wel wezen: de verschrompeling naar ‘de lage landen’ is niet van die aard om het nog over een wereldsport te hebben. En eigenlijk kun je ook niet meer spreken over de hele wereldtop die aan de start staat van een veldrit als je het over het deelnemersveld hebt. Maar weet wel: de cross gaat altijd door, hé! Of het zal blijven duren? Hoeveel keer heb ik die vraag al niet gekregen… Mijn antwoord is simpel. De cross gaat altijd door!
Kruispunt
Maar, we zijn wel op een kruispunt gekomen. Halfweg dit seizoen 2015-2016 hebben we vorige zondag iets markant met eigen ogen gezien, en het deed pijn aan die ogen. Waarom waren al die toeschouwers – al naar gelang de plaats variërend tussen de 8.000 en de 15.000 – er niet in Overijse? Simpel. Geen Sven Nys, gemiddeld goed voor minstens 2.000 fans. Geen Wout Van Aert, geschat gemiddelde van 1.000 supporters. En geen Lars Van der Haar. En tel daar toch nog maar de gewone gemiddelde liefhebber bij; ruw geschat nog 1.000 man minder. Klopt het dan dat er vorig jaar dubbel zoveel toeschouwers waren voor de Druivencross? Ja, dat klopt. Is dit een voorbode van wat we volgend seizoen gaan krijgen? Misschien. Is dit het einde van de gloriejaren van de cross? Maar neen, want de cross….
Toch zou het niet slecht zijn om met z’n allen eens op dat kruispunt te gaan staan en te kijken of we wel de goeie richting willen inslaan. Een unieke tv-sport, een heel dankbare radiosport zelfs, gedreven crossers die hele goeie coureurs zijn, een fanatiek publiek, gulle sponsoren, beklijvende duels,…. Al moet ik toegeven dat we tot eind februari met én Nys én Van Aert én Van der Poel én Van der Haar én Pauwels moeten genieten van wat nog komen gaat. Want die luxe komt niet meer terug! Dat is dus de invulling van die ‘met z’n allen’ en die ‘we’ van enkele regels hoger. Niet elke supporter van Sven Nys – wat een voorbeeld voor iedereen! – gaat blijven komen. En die ex-Nyssupporter die wel nog komt: gaat die voor Van Aert kiezen? Of voor Van der Poel? Of voor…?
Het wordt boeiend om dat allemaal van kortbij mee te maken. Die kleine wereld waar iedereen iedereen kent, waar je als reporter vaak mooie en emotionele momenten meemaakt in de tent na de aankomst. Warme reacties vaak, soms ook niet voor publicatie en waar het respect van journalist naar renner en omgekeerd heel echt is. Dat dat nog lang zo mag blijven. In het geheel van het wielrennen zou ik het ook nog gaan missen. En dat mag niet, want de cross gaat altijd door!
Fotomateriaal: Davy Scheelen.
