Lucinda Brand blijft niet allee aankomend maar ook volgend seizoen ’27-’28 actief als veldrijdster. De Nederlandse wereldkampioene twijfelde even over haar toekomst, maar kiest uiteindelijk voor een extra jaar bij de Baloise-ploeg van Sven Nys. Daarbij kijkt ze niet alleen naar het WK in Oostende. Ook Zonhoven staat hoog op haar verlanglijstje. De Wereldbekermanche in de Limburgse zandbak vragen telkens het uiterste. Toch slaagde Brand er nog nooit in om daar te winnen. “Ik zou het heel mooi vinden als die cross nog op mijn palmares komt.”
Zonhoven als bijzondere uitdaging
Lucinda Brand heeft haar contract verlengd en wil ook komend veldritseizoen zoveel mogelijk wedstrijden rijden. De beslissing viel niet meteen, want de Nederlandse renster dacht eerder aan stoppen. “Ik zou eigenlijk eind deze winter misschien stoppen”, bekent ze. “Maar ik had daar bewust niets over gezegd. Je weet immers nooit hoe je gedachten veranderen.” En zo geschiedde.
Na haar wereldtitel in Hulst veranderde haar perspectief. Tijdens het wegseizoen merkte Brand dat haar lichaam nog voldoende aankon. Bovendien bleef het plezier overeind. “Toen de ploeg meteen na het WK vroeg of ik niet gewoon nog een jaartje wilde doorgaan, heb ik gezegd dat ik erover zou nadenken. Het was niet zomaar meteen ‘ok’. Tijdens het wegseizoen voelde ik dat ik alles nog kon opbrengen. Ik had er ook echt nog heel veel lol in. Toen dacht ik: waarom ook niet?”
Toch neemt Brand die beslissing niet lichtzinnig. De ervaring leert haar hoeveel inspanning een lang seizoen vraagt. “Ik ben me er heel bewust van dat het altijd veel van je vraagt. Ik doe dit natuurlijk al heel veel jaren. Bovendien word je ouder en moet je soms wat meer doen om fit te blijven. Maar we hebben een mooi wegprogramma kunnen samenstellen. En we zijn ook met de crossploeg snel overeengekomen. Ik ben superblij dat ik nog een jaar kan doorgaan.”
Brand heeft al een indrukwekkend palmares opgebouwd, maar Zonhoven blijft een opvallende uitzondering. De Nederlandse voelt zich thuis op het uitdagende parcours, al slaagde ze er nog nooit in om er de overwinning te pakken. “Ik heb daar al vaak goed gereden en ik heb het er heel erg naar mijn zin. Toch krijg ik daar blijkbaar altijd iets voor elkaar waardoor het niet lukt”, lacht ze.
Kop2
De Limburgse zandcross is voor Brand meer dan een wedstrijd die nog ontbreekt op haar erelijst. Vooral het unieke karakter spreekt haar aan. “Ik ben niet zo iemand die graag wedstrijden afvinkt. Maar Zonhoven is wel een cross die ik oprecht heel mooi vind. Een unieke wedstrijd met de Kuil. Ik heb er altijd ontzettend veel plezier in om daar te rijden.”
De moeilijkheidsgraad maakt de uitdaging bovendien aantrekkelijk. Brand weet dat ze op bepaalde onderdelen nog vooruitgang kan boeken. “Het gaat geregeld op een andere manier mis. Dat heeft er ook mee te maken dat ik het parcours nog niet altijd even goed onder de knie heb. Juist daardoor is het een leuke uitdaging om er beter in te worden. Ik weet het, ik ben wereldkampioene geworden in het zand van Oostende, maar dat van Zonhoven is blijkbaar een ander verhaal.”
Ook de mentale kant speelt mee. Wie al zoveel gewonnen heeft, wil op een bepaald moment ook die ene ontbrekende zege binnenhalen. Dat verlangen kan echter tegenwerken. “Soms wil je het misschien té graag”, maakt de Nederlandse zich de bedenking. “Misschien is dat ook wel het gevaar. Ik zou Zonhoven heel graag winnen.”
Naast Zonhoven wacht Brand een drukke winter ’26-’27. Ze wil haar wereldkampioenentrui zo vaak mogelijk tonen en mikt opnieuw op een sterk seizoen. Daarbij staat ook het WK in Oostende met stip aangeduid. Daar kan ze haar titel verdedigen op een plek die voor haar een bijzondere betekenis heeft. “Het zou natuurlijk fantastisch zijn als ik daar opnieuw kan winnen. Het is sowieso een mooie cirkel die rond is. Je wint eerst de wereldtitel en staat daarna als uittredend kampioene aan de start op dezelfde plek.”
[ONTDEK ONZE PAGINA FIETSVACATURES]
Meer concurrentie maakt de cross aantrekkelijker
Toch wil Brand niet te ver vooruitkijken. Eerst volgen andere belangrijke afspraken, waaronder het Europees kampioenschap in Zeddam. “Ik kijk enorm uit naar het EK. Daarna komen de andere wedstrijden. We moeten stap voor stap bekijken hoe alles verloopt. Brand wil haar programma zo goed mogelijk afwerken, maar beseft dat ze keuzes moet maken. Haar ambitie? Zoveel mogelijk koersen rijden zonder haar lichaam te overbelasten. “Ik wil echt mijn uiterste best doen om die mooie regenboogtrui zo vaak mogelijk te laten zien. Natuurlijk zal niet alles lukken. Ik wil ook op een zo hoog mogelijk niveau presteren. Daarom moet ik goed opletten dat alles haalbaar blijft.”
Het nieuwe seizoen belooft bovendien interessante duels. De terugkeer van Fem van Empel in het veldrijden stemt Brand alvast tevreden. Ze heeft haar concurrente nog niet persoonlijk gesproken, maar reageert positief op het nieuws. “Ik ben heel blij dat ze er weer veel zin in heeft. Ik denk dat dat het allerbelangrijkste is. Aan haar niveau hoeven we niet te twijfelen. Ze is een bijzonder talentvolle renster.”
Volgens Brand kan de aanwezigheid van meer toppers het veldrijden alleen maar ten goede komen. Ook rensters die de voorbije jaren vaker op de weg actief waren, kunnen het niveau en de spanning verhogen. “Hoe meer rensters er zijn om mooie duels mee uit te vechten, hoe beter. Als iemand van start tot finish vooroprijdt, is het toch een stuk minder spannend. Dan blijven mensen misschien ook minder lang kijken.”
Die strijd wil Brand zelf opnieuw mee vormgeven. Ze beseft dat de jonge generatie klaar staat om haar te testen. “Ik hoop dat ik voldoende niveau heb om het jonge geweld moeilijk te maken. In het verleden heb ik laten zien dat ik veel wedstrijden kan combineren. Ik heb er vertrouwen in dat dit nog steeds moet lukken.”
