WielerVerhaal
  • Disciplines
    • Weg
    • Veld
    • Gravel
    • Mountainbike
    • Baan
    • Para Cycling
    • Vrouwen
    • Mannen
  • Routes en hellingen
    • WielerVerhaal Fietsroutes
    • GPX Fietsroutes
    • Cols en Hellingen
  • Materiaal
    • Materiaal
    • Reviews
  • Nieuwsbrief
  • Leestips
  • Fotospecials
  • Extra
    • Blik onder de motorkap
    • WielerVerhaal Giveaway Winnaars
    • WielerVerhaal team
    • Boekenshop
    • Contact

Beste Fietscontentplatform 2025 – België

WielerVerhaal

Meer resultaten...

Generic selectors
Exact matches only
Search in title
Search in content
Post Type Selectors
WielerVerhaal
  • Disciplines
    • Weg
    • Veld
    • Gravel
    • Mountainbike
    • Baan
    • Para Cycling
    • Vrouwen
    • Mannen
  • Routes en hellingen
    • WielerVerhaal Fietsroutes
    • GPX Fietsroutes
    • Cols en Hellingen
  • Materiaal
    • Materiaal
    • Reviews
  • Nieuwsbrief
  • Leestips
  • Fotospecials
  • Extra
    • Blik onder de motorkap
    • WielerVerhaal Giveaway Winnaars
    • WielerVerhaal team
    • Boekenshop
    • Contact
  • België
  • Buitenland
  • Elite
  • Gravel
  • EK Gravel
  • EK Gravel 2026

Deelname aan het EK Gravel niet langer voor iedereen: een logische en tegelijk jammerlijke beslissing

  • Pepijn Cosemans
  • december 19, 2025
  • 3 minute read

De Europese en globale wielerunies slaan de handen in elkaar met het oog op professionalisering. Rechtlijnig met die voor het WK gravel, komen er vanaf 2026 ook sportieve eisen om deel te kunnen nemen aan het Europees kampioenschap over grindwegen. Kwalificatie voor de Europese eindstrijd, volgend jaar in België, is af te dwingen tijdens sommige manches van de UCI Gravel World Series.

Foto: Serenissima Gravel.

Jasper Stuyven

Op de allereerste dag van de astronomische herfst schreef Mads Würtz Schmidt zijn naam op de erelijst van het Europees kampioenschap Gravel. In de Abruzzen in Italië reed hij de zilveren medaille Anton Stensby op een dikke 5 minuten. Fransman Hugo Drechou mocht als laatste mee het podium op. Bij de vrouwen reed thuisrijdster Magnaldi naar eeuwige roem in een sprint-à-deux met Sophie Wright. De Duitse Klöser pakte brons.

Honderden fanatiekelingen stonden die dag te popelen aan de startlijn. Sommigen kwamen volledig verbouwereerd over de meet, anderen dan weer met een niet te evenaren gevoel van contentement. Kortom, het Europees kampioenschap Gravel groeit – sinds de 1e editie in en rond Leuven, gewonnen door lokale held Jasper Stuyven – met rasse schreden.

Daar komt echter verandering in. De Europese Wielerunie en diens globale tegenhanger UCI voeren voor het eerst kwalificatie-eisen in voor het continentale kampioenschap. Zo zal iedereen die hoopt deel te nemen, moeten bewijzen dat hij/zij uit het juiste hout gesneden is. Dit was al zo voor het WK en vanaf nu dus ook voor het EK.

Gravel World Series

Eerst en vooral moet je papierwerk netjes in orde zijn. Wie geen podiumambities heeft, kan op beide oren slapen. Zo kan je nog steeds deelnemen met een eendaagse vergunning van de lokale federatie, op voorwaarde dat je een gepaste medische keuring kunt voorleggen. Op dat vlak verandert er dus helemaal niets.

Iedereen die droomt van medailles of zelfs een titel moet een jaarvergunning bezitten, een UCI ID hebben en de nationaliteit van een Europees land dragen. Dat laatste spreekt voor zich in een strijd om de Europese titel. Het grote verschil met de afgelopen jaren zit hem echter in het sportieve. Dit is waar de UCI nog eens in de dans springt.

Vanaf nu zullen alle Europese manches van de UCI Gravel World Series die plaatsvonden in de 12 maanden voor het EK Gravel, automatisch kwalificatiewedstrijden voor dat EK zijn. Deelname aan minstens 1 van deze evenementen is dus van nature verplicht. Maar daar stopt het niet, want enkel de beste 25% (houders van de sportieve nationaliteit van een Europees land) per categorie plaatst zich voor de Europese eindstrijd. Een logische en tegelijk spijtige stap om het EK Gravel – en ook wel de World Series – te professionaliseren.

Springplank naar het WK

Het Europees kampioenschap is op zijn beurt ook weer een kwalificatiekans voor het mondiale kampioenschap, dat volgend jaar 2026 in Nannup in het westen van Australië georganiseerd wordt, een heuse onderneming dus. Ook de Gravel World Series telt mee voor kwalificatie. De sterkste renners kunnen dus 2 vliegen in 1 klap raken mits een goede prestatie in 1 van diens manches.

Na de Brabantse Wouden en tot 2 keer toe Italië – met Asiago in 2024 en Avezzano dit jaar 2025 – keert het EK Gravel alweer terug naar België. De UEC kiest in 2026 voor het beproefde recept van de Houffa Gravel als eindtoneel. Dit jaar werd die gravelwedstrijd over de verraderlijke hellingen die schering en inslag zijn in de regio rond Houffalize (provincie Luxemburg) gewonnen door… Mads Würtz Schmidt.

De jongste laureaat op het EK Gravel kende dus een uitstekende generale repetitie voor editie 2026. In 2023 stond ene Wout van Aert op het hoogste schavot van de World Series-manche in Wallonië. Misschien neemt hij volgend jaar dan ook deel aan het EK. Bij de vrouwen trok de Australische Nicole Frain, die uitkomt voor het Ridley Racing Team, dit jaar aan het langste eind.

Om de laatste regels nog te overlopen: een outfit van je nationale federatie is verplicht bij deelname aan het EK. “Om het prestige van de wedstrijd de hoogte in te duwen”, aldus de UEC. Het organiserende land krijgt ook een aantal wildcards om uit te delen. Volgend jaar België, dus. De gastheren van de komende jaren zijn ook reeds bekend. In 2027 trekt de wedstrijd naar Lahti, Finland, waar in 2026 al een manche van de World Series plaatsvindt. Het jaar erna, 2028, landt de karavaan in Silkeborg, Denemarken.


Lees meer artikels

Voormalig wereldkampioen Gravel uit Tessenderlo kwam met een zot idee: “Uitdaging om me weer te tonen op profniveau”
LEES MEER

 

Europees kampioenschap Gravel van 2026 in Houffalize, in 2027 in de Finse natuur rondom Lahti
LEES MEER

 

Share
Tweet
Share
Pepijn Cosemans

Café Parijs-Roubaix in Kerkom, Boutersem. De plaats waar voor Pepijn Cosemans een ongeremde passie ontkiemde voor de fiets en de koers. Dit oertraditionele bruine café werd geopend door ene Georges Claes. Een nobele onbekende voor velen, een cultheld voor sommigen. Voor hem was Parijs-Roubaix de Hemel van het Noorden. Hij won het Monument 2 keer. Pepijn is weliswaar iets minder getalenteerd op een tweewieler, maar geniet daarom niet minder van kilometers maken. De vele bewegwijzerde routes in de regio verkennen of gepakt en gezakt op reis, het avontuur lonkt om de hoek. Ook het peloton verkennen staat op zijn agenda. De verhalen achter de schermen. Rijden door een geluidsmuur van joelende supporters. Of misschien liefst van al de ontbolstering van de volgende nobele onbekende cultheld.



WielerVerhaal

Input your search keywords and press Enter.