Na 3 seizoenen houdt Dirk Onghena (65) het bij de Lotto Dstny Ladies voor bekeken. Dat heeft zonder twijfel te maken met het vertrek van enkele sterkhouders van het continentale vrouwenteam. Hij gaat een nieuwe uitdaging aan. Bij Acrog-Tormans gaat hij met de jeugd werken. Naar eigen zeggen wordt dat, gezien z’n leeftijd, wellicht een allerlaatste kunststukje.
Beter voorbereid
De vrouwenploeg van de Nationale Loterij mag terugblikken op een sterk seizoen. Wat te danken is aan de succesrijke comeback van Thalita de Jong. De Nederlandse, gewezen wereldkampioene veldrijden, haalde in het voorjaar de top 10 in enkele klassiekers. Daarna reed de 30-jarige renster opmerkelijke uitslagen in rittenkoersen. Haar 10e plaats in de eindstand van de Tour de France Femmes stak er bovenuit.
Toch is voor Onghena een ander resultaat van de Nederlandse belangrijker. Aan haar 5e plaats in de Omloop Het Nieuwsblad bewaart Dirk Onghena de beste herinnering in 3 jaar sportdirecteur bij Lotto Dstny Ladies. Het was voor de ploegleiding de bevestiging dat ze gelijk hadden haar een nieuwe kans te geven.
“Nadat we in februari in Valencia een rittenkoers konden rijden, waren we beter voorbereid op die Belgische openingskoers”, aldus Onghena. “In de Omloop Het Nieuwsblad behoorde Thalita tot de beste rensters in koers. Ze bevestigde wat ze in Valencia had laten zien. Dat was een mooi moment. Zowel Grace Verbeke als ik waren toen heel content. Daarna bevestigde Thalita nog 100 keer. Ze haalde haar beste niveau ooit. Ook omdat ze gespaard bleef van pech en ziekte.”
Veel vertrekkers
Logischerwijze aasde Thalita de Jong op een verbeterd contract. Budget om haar te houden was er bij Lotto niet. De Nederlandse koerst de volgende 2 seizoenen bij het WorldTour-team Human Powered Health. Zij is niet de enige vertrekster. De Finse Wilma Aintila verhuist naar Canyon//SRAM, de Duitse WorldTour-ploeg. Fauve Bastiaenssen trekt naar AG Insurance-Soudal, de jonge Deense Alberte Greve naar Uno-X Mobility.
Enkele maanden terug had Lotto Dstny nog de ambitie om het vrouwenteam naar het procontinentale niveau op te waarderen. Blijkbaar zijn die centen niet voorhanden. Want daar draait het uiteraard allemaal om. Vandaar dat de betere rensters snel andere oorden opzoeken. “Toch blijft de ploeg op die manier haar eigen visie trouw”, sust Onghena. “Het team wil in de 1e plaats een opleidingsploeg zijn, wil jonge talenten laten ontwikkelen zodat ze zichzelf via een aangepast programma ontdekken.”
Onghena ging op zoek naar een nieuwe uitdaging. Die vindt hij bij Acrog-Tormans, de jeugdploeg van voorzitter Jef Robert. “Ik had enkele aanbiedingen, vooral van U23-ploegen”, verduidelijkt hij. “Zelfs een voorstel vanuit het buitenland. Ik geef de voorkeur aan het familiale karakter van het team uit Balen. Daar ken ik al veel mensen. Ik denk dat ik Jef Robert al 20 jaar als een vriend mag beschouwen.”
Wekelijkse crosstraining
“Doel van mijn werk bij Acrog-Tormans is de kloof met de buitenlandse teams te verkleinen”, gaat Onghena verder. “We willen bij de U19 een aangepast programma blijven aanbieden. Zodat junioren in een vertrouwde omgeving kunnen groeien, met aandacht voor hun studies. Zodat ze bij een ploeg uit het buitenland niet geïsoleerd geraken en verloren gaan voor de koers. Het is geen toeval dat de 3 jonge Flandriens van 2024 allemaal banden hebben of hadden met Balen BC.”
Onghena zet ook z’n werk voor de provincie Oost-Vlaanderen verder. Hij is bij nieuwelingen en junioren verantwoordelijk voor de provinciale selecties voor de nationale kampioenschappen, interclubs en Topcompetitie U17. Ook bij de aspiranten stelt hij de provinciale selecties voor de diverse kampioenschappen samen. En elke woensdag staat hij in voor een provinciale veldrittraining.
“Enkele weken geleden begonnen we met 15, vorige woensdag waren we met 32 op die provinciale training”, vertelt Onghena. “Elk jaar denk ik dat er sleet komt op de formule en dat het laatste seizoen aanbreekt. Die mening moet ik iedere keer herzien. Het accent is in de loop der jaren wel gewijzigd. Nu zijn het vooral aspiranten en miniemen die naar de wekelijkse crosstrainingen komen. Eigenlijk loopt het zelfs beter dan 10 jaar geleden, want de groep is wat kleiner dan toen. Ik blijf dat doen omdat ik het graag doe.”
