Steve Maginet mag dan wel 45 worden in december 2025, hij blijft nog minstens een jaar langer in het peloton. De renner uit Geraardsbergen, die de voorbije seizoenen als enige in het shirt van Home-Solution reed, sluit zich volgend jaar aan bij Kriekepot-Doltcini. Een overstap die voor hem eigenlijk weinig verandert, maar toch een nieuw hoofdstuk inluidt. “Het grootste verschil wordt dat ik nu weer in ploegverband zal rijden”, vertelt hij. En zeggen dat hij zonder het gravel wellicht al definitief gestopt was.
Bart Roosens
“Het was eigenlijk Bart Roosens die mij belde,” vertelt Maginet over zijn overstap van Home-Solution, het bedrijf van diezelfde Bart Roosens, naar de nieuwe ezc-ploeg Kriekepot-Doltcini. Die ploeg werd opgericht door, jawel, Bart Roosens, samen met Brent Van De Kerkhove. “Ik heb er eigenlijk geen seconde over moeten nadenken”, bekent Maginet. “Ik rijd al jaren bij Bart, bij Home-Solution. Eigenlijk blijft voor mij alles hetzelfde, alleen wordt het nu wat uitgebreider.”
De structuur van Kriekepot-Doltcini spreekt hem duidelijk aan. “Het ziet er allemaal heel goed uit. De rennerskern die gevormd is, lijkt me best sterk in de breedte. En ik ken bijna iedereen. Plus: ik kan met het beste materiaal blijven rijden. Want ook bij Kriekepot fietsen we op Specialized. Daar zit Bart uiteraard voor veel tussen. Ook Brent Van De Kerkhove en Niels Liedts vormt geen breuk, eerder een uitbreiding: “Die ken ik ook allemaal goed. Voor mij verandert er dus niet veel. Alleen dat ik niet meer alleen ga rijden op de weg. Ik zit terug in een ploeg, en dat doet wel deugd.”
De voorbije jaren reed Maginet als onafhankelijke renner. Dat had ook z’n charme, zegt hij. “Ik moet zeggen, ik was content dat ik als individueel kon rijden. Ik deed mijn eigen planning, koos zelf waar ik reed. Ik kon altijd mijn goesting doen, moest nooit met iemand rekening houden. In dat opzicht wordt dit wel weer een ander avontuur.”
Toch voelt de terugkeer naar een echte ploeg als een logische stap. “Ik kijk er ook wel naar uit om weer in ploeg te koersen”, geeft hij toe. “In koers verandert dat ook wat in je hoofd. Op de weg moet je wat meer rekening houden met anderen. Waarschijnlijk zal ik wel eens iemand moeten helpen. Wellicht kom ik weer eens in een situatie waar er meer mogelijkheden zijn dat iemand anders wegrijdt, en dat ik dus mijn rol moet spelen. Dat betekent ook dat ik soms op mijn tanden zal moeten bijten. Maar ik ken ondertussen mijn plaats wel.” (lacht)
Gravelmicrobe
De laatste jaren heeft Maginet met het gravel een nieuwe passie ontdekt. Een verhaal dat we wel meer horen. “Eigenlijk gewoon 1 keer geprobeerd, 2 jaar geleden,” vertelt hij. “En ik voelde meteen: dat is mijn ding.” Zijn 1e ervaring was meteen op hoog niveau. “Ik deed in Leuven mee aan het BK en EK. Maar ik had toen niet het beste materiaal. Mijn gerief was niet in orde, en ik stond met pech aan de kant. Niet te best voorbereid, maar toch voelde ik dat dit echt iets voor mij was.”
Sindsdien is het snel gegaan. “Ondertussen doe ik zo’n 10 gravelraces per jaar. Dit jaar meer gravel dan weg, eigenlijk. Volgend jaar zal het wat afhangen van het aanbod, maar ik mik weer op een 10-tal gravelwedstrijden.” De liefde voor gravel vertaalt zich ook in zijn motivatie. “Had het gravel er niet geweest”, zegt hij eerlijk, “dan was ik misschien al gestopt. Deze discipline heeft mij echt een nieuwe boost gegeven.”
Hoewel de gravelwedstrijden hem het meest plezier brengen, blijft Maginet trouw aan de weg. “Voorlopig vond ik de wegkoersen de beste training voor het gravel”, zegt hij. “Ik bekijk het zo: koers is koers. En dat scherp houden helpt.” Ook de strandraces horen de komende maanden bij zijn winterprogramma. “Ik rijd er een stuk of 5, ja. Maar ik leg mij daar minder op toe. Vorig weekend had ik nog geen meter op zand gereden sinds vorig jaar. Dat is gewoon iets dat ik erbij pak, niet iets waar ik topvorm voor nodig heb.”
Nieuwe tricolore
Na zoveel jaren koersen blijft zijn motivatie opmerkelijk hoog. “Ik doe het nog altijd veel te graag om te stoppen”, bekent hij zonder nadenken. “En ik weet dat ik bezig moet blijven. Op mijn leeftijd moet je het niet laten schieten, want als je begint te slabakken, is het zo gedaan. Dus ik blijf bezig.”
De postbode uit Geraardsbergen lacht als hij over zijn routine praat. “Het plezier is het belangrijkste. Ik moet niks meer bewijzen. Ik wil gewoon goed rijden, mij amuseren, en af en toe eens meedoen voor een prijs.” Toch blijft hij ambitieus. “De kampioenschappen in het gravel zijn echt mijn doel”, legt hij uit. “Dit jaar heb ik daar ook naartoe gewerkt.”
“Ik word 45 in december. Het BK is zeker weer een doel. Dit jaar waren het BK en WK mijn hoofddoelen. Volgend jaar zal er geen WK zijn voor mij, want Australië is te ver. Maar het BK en het EK liggen 2 weken uit elkaar, dus dat is eigenlijk perfect. Dit jaar heb ik het BK Gravel gewonnen, dat wil ik in 2026 herhalen.”
Binnenkort krijgt hij zijn nieuwe tenue van Kriekepot-Doltcini. “We hebben die binnen een paar weken. Ik heb hem al gezien, en hij ziet er goed uit. Ik kijk ernaar uit.”
