Frankrijk beleefde een uitzonderlijk weekend op het EK Veldrijden in Zeddam. Bij de vrouwen U23 kleurden Célia Gery, Lison Desprez en Amandine Muller het volledige podium Frans. Een dag eerder had Aubin Sparfel al de Europese titel bij de mannen beloften veroverd. Daarmee bevestigde Frankrijk zijn groeiende ambities in het veldrijden. Vooral de prestaties van Sparfel en Desprez vielen op. Beiden blikken samen met techniekcoach Arnaud Jouffroy terug op een bijzonder kampioenschap.
Historisch podium
In Zeddam schreef Frankrijk geschiedenis met een volledig Frans podium bij de vrouwen U23. Célia Gery veroverde de Europese titel voor ploeggenote Lison Desprez. Amandine Muller maakte het succes compleet met de 3e plaats. Het was 15 jaar geleden dat Frankrijk nog eens alle podiumplaatsen op een groot kampioenschap bezette. Dat gebeurde voor het laatst tijdens het WK van 2011 in Sankt Wendel. Toen won Clément Venturini de juniorenwedstrijd voor zijn landgenoten Fabien en Loïc Doubey.
Voor Gery kreeg de overwinning bovendien een bijzondere betekenis. De Franse kampioene kampt sinds augustus met een vernauwde liesslagader. Daardoor staat een operatie op het programma. Het EK in Zeddam was haar laatste wedstrijd van het seizoen. Haar vorm bleef vooraf onzeker. Ze won wel een manche van de Coupe de France in Nommay, maar kende ook mindere momenten. Zo haalde ze de finish niet op de Koppenberg. In Nederland viel alles opnieuw op zijn plaats. “Het was heel bijzonder met Célia. We weten dat ze een operatie aan haar liesslagader moet ondergaan en ze is daar een beetje bang voor”, vertelt nationaal techniekcoach Arnaud Jouffroy. “Om haar seizoen op deze manier af te sluiten, met een overwinning, is fantastisch.”
Desprez maakte het Franse feest compleet met zilver. Lange tijd hield ze gelijke tred met haar ploeggenote. Uiteindelijk maakte Gery het verschil op de beroemde trap met 99 treden. “Ze ging op de trappen telkens 2 treden tegelijk. Daar moest ik haar laten gaan”, legt Desprez uit. “In de laatste ronden kreeg ik het steeds moeilijker. Ik probeerde haar tempo te volgen, maar uiteindelijk moest ik de trappen 1 voor 1 nemen. Daar ontstond het kleine verschil. Ik kon het niet meer goedmaken.” Toch overheerste de tevredenheid. “Ik ben ontzettend trots op mezelf. Ik had vooraf helemaal niet verwacht dat ik op het podium zou staan. Ik wist dat mijn vorm goed was, maar dit is geweldig.”
Lison Desprez maakt grote stappen vooruit
De zilveren medaille van Desprez kwam niet helemaal uit de lucht vallen. De Française liet eerder al een sterke indruk achter op de Koppenberg. Toch had ze aan het begin van het seizoen niet meteen op een podiumplaats gerekend. Als juniore behaalde ze al podiumplaatsen in Wereldbekers. Daarna volgden echter tegenslagen door materiaalproblemen en ziekte. Vorig seizoen miste ze aanvankelijk zelfs de selectie voor het EK U23. Uiteindelijk eindigde ze als 9e op het WK.
Haar overstap naar AS Bikes betekende dit seizoen een belangrijke stap vooruit. De ploeg investeerde stevig in haar ontwikkeling. Tijdens een voorbereidingsstage werkte Desprez onder meer 3 weken met hypoxietenten. Ook haar trainingsvolume nam toe. “Lison zat al lange tijd bij de Franse nationale ploeg, maar bleef wat meer op de achtergrond”, analyseert Jouffroy. “Dit jaar heeft ze enorme vooruitgang geboekt. Ze heeft nog nooit zoveel gefietst en is veel meer betrokken bij haar ontwikkeling.” Ook de samenwerking met haar coach verloopt uitstekend. “Arnaud heeft veel ervaring in het veldrijden. Ik weet dat ik hem kan vertrouwen, zowel voor de parcoursverkenning als voor de juiste lijnen.”
Na het EK wil Desprez vooral haar huidige niveau vasthouden. Ze kijkt daarbij nadrukkelijk naar de komende Wereldbekers. “Ik wil op dit elan doorgaan. Nu weet ik dat ik tot zulke prestaties in staat ben. Vervolgens wil ik het seizoen volledig uitrijden en vooral blijven genieten.” Jouffroy ziet eveneens mogelijkheden. “Het EK was het belangrijkste doel van onze seizoensstart. Die opdracht is geslaagd. Na een rustweek hervatten we de Coupe de France. Daarna volgen de Wereldbekers. Als alles goed loopt, kan ze deze prestaties misschien zelfs verbeteren.” Ook Amandine Muller verdient volgens hem lof. Zij reed bijzonder berekend naar haar 3eplaats en maakte het verschil op de trappen.
Een dag voor het vrouwensucces had Aubin Sparfel al de Europese titel bij de mannen U23 veroverd. De Fransman gold vooraf als 1 van de favorieten. Toch moest hij daarvoor afrekenen met een overmacht aan Belgische tegenstanders. In een tactische wedstrijd bleef hij voortdurend voorin koersen. Uiteindelijk besliste hij de titelstrijd met een sterke sprint. “Het was bijzonder zwaar, want ik zat vrijwel alleen tussen alle Belgen”, vertelt Sparfel. “Maar uiteindelijk heb ik gewonnen. Dat is het belangrijkste. Het was 1 van mijn mooiste overwinningen.”
[ONTDEK ONZE PAGINA FIETSVACATURES]
Aubin Sparfel bevestigt zijn status als Franse toekomst
Voor Sparfel lag de sleutel van de wedstrijd bij de trappen. Daar kon hij telkens het verschil maken. “Ik wist dat ik op dit moment bijzonder sterk was. Iedere keer kon ik hen op de trappen lossen. Daarom reed ik vooral mijn eigen wedstrijd en koos ik mijn eigen lijnen.” De Europese titel was bovendien zijn 1e grote doel van het veldritseizoen. Hij hervatte zijn campagne pas 2 weken voor het EK. Daarvoor had hij een uitgebreid wegseizoen bij Decathlon achter de rug. Met winst in de GP Wallonie en een 4e plaats op het WK U23 in Montreal bewees hij ook op de weg zijn kwaliteiten.
Jouffroy zag hoe Sparfel de Belgische ploegentactiek succesvol counterde. “Hij moest voortdurend voorin blijven. Zodra hij wat verder terugviel, begonnen de Belgen samen te werken. Hij heeft de wedstrijd bijzonder goed gecontroleerd. We wisten dat hij over een snelle sprint beschikte, maar hij moest zichzelf eerst in de juiste positie brengen.” Volgens zijn coach mag Sparfel nog leren om soms meer geduld te tonen. De Fransman rijdt graag op kop en neemt daarbij geregeld veel initiatief. Zelf ziet hij dat als een voordeel. “Ik hou ervan om vooraan te rijden, mijn eigen lijnen te kiezen en mijn eigen wedstrijd te maken. Als ik dan verlies, kan ik alleen mezelf iets verwijten.”
Ondanks zijn successen op de weg wil Sparfel het veldrijden absoluut in zijn planning houden. Ook zijn entourage ondersteunt die keuze. Zijn manager David van der Poel, zelf afkomstig uit het veldrijden, speelt daarin een belangrijke rol. “Ik kan niet kiezen tussen mijn overwinningen op de weg en in het veld. Toch voelt deze Europese titel bijzonder emotioneel. Veldrijden blijft speciaal. Ik kan dit samen met mijn familie en de ploeg vieren.” Sparfel won eerder al de Europese titel bij de junioren. Nu wil hij ook bij de beloften wereldkampioen worden. “Ik hou enorm veel van deze sport en wil ooit wereldkampioen worden. Ik hoop bovendien dat ik de toekomst van het Franse veldrijden kan zijn.”
