Victor Hannes heeft de openingswedstrijd van de U23 Road Series, Brussel-Opwijk, op zijn naam geschreven. Na een chaotische en winderige koers toonde de renner van het nieuwe Aarco zich de snelste in een sprint van een uitgedunde groep. Voor Hannes is de vroege zege meer dan zomaar een overwinning; het is de bevestiging van een goede winter na een periode vol onzekerheid. Het werd een hectische dag die eindigde in een triomf voor hem en zijn ploeg.
Onwaarschijnlijke terugkeer
De dag begon allerminst vlekkeloos voor de latere winnaar. “Het was lastig. Er was veel wind, veel nervositeit”, steekt Hannes van wal. “Ik had zelf ook een val in het begin van de wedstrijd, dus het begon eigenlijk niet ideaal.” Ondanks die tegenslag bleef de ploeg alert en zat het collectief goed vooraan. “Als ploeg hebben we goed gereden, we waren met alle aanvallen mee.”
Toch leek de wedstrijd halfweg beslist toen een grote kopgroep wegreed zonder een renner van zijn team. “Ik dacht eigenlijk dat de overwinning weg was, want ze hadden een minuut voorsprong en alle grote ploegen waren mee”, duidt hij. Hannes bleef niet bij de pakken zitten en probeerde zelf nog wat. “Daarachter was ik nog wel een beetje aan het meespringen, een beetje zelf aan het proberen, een beetje trainen en plezier maken.”
De ommekeer kwam na de laatste passage over de finish. “Ik reed weg samen met ploegmaat Gilles Docx en nog een andere renner. We werkten goed samen en op 7 km van het einde zagen we de kopgroep rijden. We begonnen er toen terug echt in te geloven. Het duurde nog lang voor we erbij waren, want we waren maar met 3. We verspeelden echt heel veel krachten.” Uiteindelijk kwam alles samen.
Sprint op karakter en teamwork
Met de samensmelting in de absolute finale was de strijd nog niet gestreden. “Bij mij was het beste er toen af, maar ik denk dat bij iedereen het beste eraf was”, analyseert Hannes nuchter. Het werd een pokerspel in de laatste kilometers, met nog enkele uitvalspogingen. “Natuurlijk reed er op een kilometer van het einde nog een groepje weg en dan is het een beetje gokken. Ik had geluk dat de renner voor mij het gat dichtreed en ik een ideale sprint kon rijden.”
“Op 500 meter van de meet komen we erbij en gaat er meteen een andere renner over”, vertelt hij over die sprint zelf. “Ik ga in zijn wiel en als we de laatste bocht nemen, zet ik mijn sprint aan.” Het werd nog even spannend. “De renner voor mij kwam ik redelijk makkelijk voorbij, maar de renner achter mij kwam snel naast mij en ik dacht dat hij er nog over ging gaan. Met 200 meter te gaan zag ik dat hij bleef hangen en toen geloofde ik er wel in dat ik het kon volhouden tot op het einde.”
Hannes benadrukt meermaals dat dit geen individuele prestatie is. “Het is niet alleen een overwinning van mij, maar ook zeker van mijn ploeggenoten. Zij waren op het einde ook mee, waardoor ik het gat niet zelf moest dichten.” De collectieve sterkte was dus de sleutel. “We stonden hier met een sterke ploeg. Dat toont dat we collectief heel sterk zijn en we maken het perfect af. Kévin Van Melsen heeft heel hard gewerkt om deze ploeg op poten te krijgen en daar ben ik hem heel dankbaar voor, want ik denk dat het zonder hem niet mogelijk was geweest. Hij is ook deel van deze overwinning.”
Bevestiging na onzekere winter
Vorig jaar 2025 won Hannes half maart de GP Vermarc, nu doet hij het nog vroeger. Een deugddoende start. “Dit is goed voor het vertrouwen richting de volgende koersen. Het bevestigt dat de conditie goed is. Het is vooral een bevestiging voor mezelf dat ik een goede winter heb gehad.” Speciaal vieren zit er niet in. “Ik ga vooral rusten. Dinsdag is het met de GP Le Samyn al opnieuw koers, dus daar moeten we snel naartoe werken. Maar ik ga er ook nog wel van genieten.”
De zege komt na een mentaal zware periode. “Het was vorig jaar geen gemakkelijk jaar, met veel onzekerheden en onduidelijkheden. Het was voor mij persoonlijk ook moeilijk, met veel twijfels over wat de toekomst zou gaan brengen na de fusie van Lotto en Intermarché.” Die onzekerheid is nu omgezet in focus, de beloning volgde meteen. “Ik heb geprobeerd mijn eigen ding te doen deze winter. Er waren twijfels, maar daar heb ik mij overgezet. Ik wist dat ik moest trainen om hier te staan.”
Dit is zijn laatste jaar als belofte, de inzet is hoog. “Ja, nu is het alles of niks. Ik probeer een contract te versieren richting volgend jaar. Ik ga er alles voor doen en ben goed begonnen, denk ik.” De overwinning in Brussel-Opwijk is een belangrijk visitekaartje. “Dit zal zeker helpen richting de toekomst. Maar er zullen nog koersen aankomen waar ik mij moet tonen. Daar ga ik alles aan doen en ik heb er ook vertrouwen in dat dat kan.”
