Weer recht krabbelen na een stevige smak… De Nederlandse Quinty Ton van Liv AlUla Jayco weet er alles van. Begin dit jaar 2024 werd ze aangereden op training met een pak lichamelijke schade tot gevolg. Momenteel zit ze terug in het peloton maar de conditie is naar eigen zeggen nog lang niet wat ze zou moeten zijn. “En toch droom ik nog van de Tour de France”, vertelt Ton ons. Vallen, opstaan en weer vooruit kijken, het is zo eigen aan de koers.
8 februari 2024
8 februari 2024. Quinty Ton trekt eropuit naar Nederlands-Limburg, om op de overbekende heuveltjes stevige trainingsprikkels te ervaren in de aanloop naar het klassieke wegseizoen. De Omloop Het Nieuwsblad is haar 1e doel. “Sowieso omdat ik een klassiek type ben en omdat ik er vorig jaar met een 7e plaats een mooi resultaat behaalde. Maar dat oefengalopje liep even anders”, vertelt de geboren Tielse.
“Ik werd aan vrij hoge snelheid – 70 km/u schat men – aangereden door een auto. Ik had er totaal geen vat op: plots gebeurde het en daar lag ik. De lichamelijke ravage was erg groot: een bekkenbreuk, een handbreuk, een inwendige bloeding in de buik. Mijn hele linkerzijde was kapot. Na 3 dagen ziekenhuis mocht ik naar huis en begon mijn revalidatie. Opvallend was dat mijn ook al gehavende knie opgezwollen bleef, ondanks de vele behandelingen. Een MRI na 6 weken wees toen pas uit dat ook die knie gebroken was. Een ferm neerwaarts knikje in mijn revalidatieproces, dat kan ik je verzekeren.”
“Dubbel jammer was dat ik net de overstap had gemaakt naar het profteam van Liv AlUla Jayco. Je start met enorm veel ambitie en bewijsdrang, maar je ligt na enkele weken al helemaal in de prak. Dat is hard en wens je niemand toe. Het klassieke voorjaar waar ik naar uitkeek, ging meteen de prullenmand in. Het was niet anders.”
1 april 2024
1 april 2024. Quinty Ton staat aan de start van De Grote Ronde van Gerwen, een criterium. Haar 1e koers na de vreselijke val. En op welke manier! “Ik begreep er zelf niets van”, kijkt ze verbaasd terug. “Ik was totaal nog niet wedstrijdklaar voor de WorldTour-koersen, maar was gewoon op zoek naar wat intensieve prikkels op een lager niveau. Een leuke en onverwachte bijkomstigheid was dat ik de wedstrijd won.”
“Daarna ging ik op stage en begin mei 2024 reed ik in La Classique Morbihan, een 1.1-koers waar ik 8e werd. Opnieuw goed, maar ik zag het nog altijd niet als mijn comeback. Die kwam er pas de voorbije weken met de Ronde van Burgos. Het was een verademing om weer met het team op pad te zijn en iets voor hen te betekenen. Ik merkte dat ik nog veel werk heb maar dat de groeicurve is ingezet.”
“Vreemd misschien, maar eigenlijk ben ik nog helemaal niet de oude”, verrast de 25-jarige renster uit Gelderland. “Bij het lopen is mijn lichaam nog niet helemaal stabiel. Dat blijkt uit balansoefeningen die ik moet doen. Op de fiets hindert mij dat niet omdat het een totaal andere beweging is, maar het zegt toch wat over de ernst van de blessures die ik had.”
Tour de France?
Hoewel haar droomperiode van klassiekers voorbij is, ligt er nog heel wat moois op de plank. “De Ruta del Sol, de Ronde van Zwitserland en het Nederlands Kampioenschap om te beginnen”, kijkt Ton verlekkerd vooruit. “Stilletjes hoop ik ook op de Tour de France, hoewel de conditie dan toch nog flink moet aankweken. Vooral de Simac Ladies Tour eind dit jaar zie ik zitten. Een wedstrijd in eigen land en ik fietste er vorig jaar met een goed gevoel rond.”
Heel wat doelstellingen dus nog voor iemand die nog niet zo lang geleden vooral bekend was op… de schaatsbaan. “Klopt, schaatsen was mijn 1e liefde, terwijl ik in het tussenseizoen fietste om de vorm op peil te houden. Na enkele jaren kwam ik steeds vaker tot een vreemde vaststelling. Ik kon in die tussenperiode harder fietsen dan mijn teamgenoten, terwijl ik er in de winter op het ijs glad werd uitgereden. Dat stimuleerde niet: ik verloor het plezier in dat schaatsen en maakte de switch naar de fiets.”
“Het gekke is dat mijn wereld nu is omgedraaid”, lacht Ton. “Nu zit ik in het peloton van januari tot oktober, terwijl ik de winterperiode overbrug met schaatsen. Het is ooit anders geweest.”
