Niet Richard Carapaz, Rigoberto Urán of Egan Bernal gaat als leider de laatste dag van de vernieuwde Tour Colombia in, wel Rodrigo Contreras, een 29-jarige Colombiaan van het bescheiden continentale team Nu Colombia. En toch is Contreras geen nobele onbekende. In 2016 reed hij na een goede stageperiode een seizoen voor Etixx-Quick.Step. Een succes was dat hoegenaamd niet, al is zijn talent nooit verdwenen.
Dromen van Grote Ronde
Contreras werd wielrenner met dank aan zijn vader. Vanaf zijn 11e deed hij aan wielrennen als hobby en vanaf zijn 17e werd het serieus. In 2013 won hij als 1e jaars belofte de 6e etappe in de Vuelta a Bolivia, 2 jaar later verbaasde hij vriend en vijand in de Tour de San Luis. Hij werd er tussen de grote jongens 5e in het eindklassement en werd beste jongere.
De Colombiaan droomde niet van een eindzege in een Grote Ronde, wel van een deelname. Ook in de Verenigde Staten zou hij graag eens koersen, in de 1e plaats omdat hij het land nog nooit had ontdekt. De omstandigheden voor een mooie carrière als ronderenner zaten mee, want hij woonde op 2.800 meter hoogte in Colombia en was dus standaard op hoogtestage. Bovendien had hij – in tegenstelling tot veel landgenoten – aanleg voor het tijdrijden.
Zijn periode bij Etixx-Quick.Step werd echter geen succesverhaal. Nochtans stond hij in de Tour de San Luis lange tijd op het virtuele podium, maar na een zware valpartij moest hij opgeven en kreeg hij 15 hechtingen in zijn knie. 2016 werd een lijdensweg, die hem zowaar aan de start bracht van Le Samyn, de 3-daagse van West-Vlaanderen en de Heistse Pijl. Uitblinken deed hij nergens, uitrijden was vaak ook al een probleem. Na een jaar zakte hij terug naar het continentale niveau.
2e leven
Toen de Colombiaan in 2018 terug aan de oppervlakte kwam op de Amerikaanse kampioenschappen (hij werd bijvoorbeeld kampioen tijdrijden in de Cental American and Caribbean Games en de Juegos Suramericanos), werd hij opgepikt door Astana. Hij won in 2019 een etappe in de Tour du Rwanda en maakte zijn American Dream waar in de Tour of California. In 2020 volgde een deelname aan de Giro, waarmee die andere droom ook een feit was. De Kazachen werden niet weggeblazen en lieten hem na 2021 gaan.
Bij het clubteam EPM-Scott verging het de Colombiaan weer beter. Hij won de tijdrit in de Vuelta a Colombia en hervond de moed om het te proberen. In Australië mocht hij zelfs zijn land vertegenwoordigen in de wegrit en tijdrit op het WK. 2023 was nog veel succesvoller. Hij stond op het podium van de Vuelta al Tolima, de Vuelta a Cundinamarca, de Vuelta a Colombia en de Clasico RCN. En voor wie er wat van kent: in de Clasica el Carmen de Viboral en de Vuelta a Boyaca werd hij zelfs eindwinnaar.
Met Nu Colombia krijgt Contreras terug een kans op het hoogste niveau. Hij rijdt in een team met onder meer Sergio Henao, in vervlogen tijden nog eindwinnaar in Parijs-Nice en als 36-jarige routinier al een aantal jaren op de weg terug. In de Tour Colombia, voor het eerst sinds 2020 terug op 2.1-niveau, veroverde hij in de 3e etappe de leidersplaats en verdedigde hij die trui met verve tegen het geweld uit de WorldTour. In de slotdag richting Bogotá wordt het lastig, maar zijn kaarten liggen goed.
3e kans?
De terugkeer van de Tour Colombia op het hoogste niveau is in elk geval een succes gebleken voor de Colombianen zelf. Fernando Gaviria won de 1e etappe, Harold Tejada behaalde zijn 1e profzege een dag later, nationaal kampioen Alejandro Osorio haalde zijn grote gelijk in de 3e etappe en Urán, Bernal, Chaves en Sosa zetten zichzelf opnieuw op de kaart in het klassement. Tussendoor won Cavendish nog een etappe, waardoor iedereen in de wielerwereld plots op de hoogte was van de wielerronde van Colombia.
Of Contreras nog een 3e kans krijgt in de WorldTour, is maar de vraag. Het vergaat hem beter bij lokale teams in Colombia dan in het Europese peloton. Jarenlang was er nog Androni Giocattoli, de Italiaanse ploeg van Gianni Savio die het wel had voor Colombianen en mocht rekenen op uitnodigingen van de Giro. Savio trok echter naar het Mexicaanse Petrolike Cycling Team, dat dit jaar strijdt voor een ProTeam-licentie en niet bepaald in aanmerking komt voor de Giro. Het is met andere woorden nu dat Contreras zich moet tonen aan het grote publiek, want hierna wacht de relatieve anonimiteit.
