Weten wat je kan en vooral wat je niet kan: in topsport belangrijk! DD Group Pro Cycling, het UCI-team van Stijn Peelman, analyseerde de sterkte van het deelnemersveld van de Baloise Ladies Tour juist. En kwam tot de conclusie dat het (eind)podium halen enkel kan via het Speed Challenge-klassement van Proximus: de rushes. Julie Stockman (25) pakte deze witte leiderstrui al in de 1e rit.
Proximus Speed Challenge
De organisatoren van de Baloise Ladies Tour – de 2.1-rittenkoers is aan editie 11 toe – pasten hun wedstrijdreglement lichtjes aan. In het verleden waren aan de tussenspurten niet alleen punten verbonden, maar ook seconden. 3 voor de 1e, 2 voor de 2e, 1 voor de 3e. Interessant voor de sprintsters. Seconden die ze verloren in proloog en/of individuele tijdrit konden ze bij de rushes deels terugpakken. In deze 11e editie zijn geen boniseconden verbonden aan die tussenspurten. Enkel 3, 2 en 1 punt. Voor het aparte Proximus Speed Challenge-klassement.
“Als je ziet welke sprintsters deze Baloise Ladies Tour 2025 rijden, moet je realistisch zijn”, verwijst Julie Stockman naar onder meer Charlotte Kool, Chiara Consonni, Rachele Barbieri, Clara Copponi en Barbara Guarischi. “We zijn nog in het begin van deze rittenkoers. Een opportuniteit als deze mochten we niet laten liggen. Inderdaad, ook ik had bij die tussenspurten meer concurrentie verwacht. Langs de andere kant moet ik wel benadrukken dat de lead-out van mijn ploegmaats perfect was.”
Al liep het enkele kilometer voor de 2e en laatste doortocht op De Wandelaar bijna fout. “Ik zat achter een valpartij, maar kon wel snel weer vertrekken”, vertelt Stockman. “Cleo Kiekens loodste me door het peloton naar de spits. Diep in de finale van een wedstrijd was dat heel moeilijk geweest. Voor een tussenspurt wordt net iets minder fel aangedrongen.”
Huisepontweg
Waardoor de jongere zus van Abram en Michiel Stockman met 6 punten de tussenstand van het Proximus Speed Challenge aanvoert. Met 3 punten voorsprong op Guarischi, 4 op Franziska Kock en Allison Mrugal. “Hier moeten we van genieten, voor hetzelfde geld ben ik deze witte leiderstrui na de etappe van vrijdag kwijt”, beseft Stockman. “Met een rit in Zulte, een dubbele opdracht in Maldegem en finale in Zwevegem staat nog heel wat te gebeuren.”
In de etappe Jabbeke-Knokke was het scenario niet zo boeiend. Op een lange solo van de Amerikaanse Kate Seiler van Carbonbike Giordana na waren er geen noemenswaardige ontsnappingen. De vrijdagrit in Zulte is wat hertekend. Met 2 doortochten op de lange kasseistrook van de Huisepontweg en ook 2 beklimmingen van Nokereberg is de flirt met de Vlaamse Ardennen net iets lastiger dan vorig jaar. Voor Julie Stockman zijn dit trainingswegen.
“Als je ziet wat er in de rit Jabbeke-Knokke is gebeurd, zou je denken dat het ook in Zulte op een spurt zal uitdraaien”, blikt de Waregemse vooruit. “Langs de andere kant: als er ploegen zijn die denken dat Charlotte Kool in de sprint niet te kloppen is, krijgen ze vrijdag een ideaal parcours om iets te ondernemen. Wij gaan proberen om de leiderstrui van dit nevenklassement te behouden. Als ik elke dag een paar puntjes kan sprokkelen, moet dit kunnen. Vrijdag gaan we attent moeten zijn. Want die kasseien van de Huisepontweg zijn lang.”
Mycoplasma
Die volle buit in de 2 tussenspurten bewijzen dat Julie Stockman opnieuw op het juiste spoor zit. Na haar overwinning in de 1.1-wedstrijd in Schellebelle van zaterdag 3 mei 2025 viel ze precies een beetje stil. “Ik bouwde na die winst een beetje rust in”, verduidelijkt de West-Vlaamse. “Via een kleine stage probeerde ik mijn conditie weer wat op te trekken. Maar in de Antwerp Port Epic anderhalve maand geleden had ik een erg slecht gevoel. Uit een bloedanalyse bleek een opstoot van mycoplasma. Vandaar dat het de voorbij maand een beetje minder was. Dus op training wat minder intensiteit, ook wat minder volume.”
Enkele jaren geleden stond Stockman volledig langs de kant met mycoplasma. “Je kan dat maar 1 keer krijgen, maar een opstoot kan wel terugkeren”, gaat de sportmonitor bij Defensie verder. “Jammer dat dit net nu was. Op het werk nam ik 3 maanden loopbaanonderbreking. In augustus moet ik weer gaan werken. Ik voel dat ik er nu weer een beetje doorkom. Daar ben ik blij mee, maar top ben ik nog niet.”
