An-Sofie Mariën (21) kroop woensdag 22 juli 2026 door het oog van de naald. Tijdens een rustige training werd ze op een kruispunt aangereden door een wagen, waarbij ze met beide voeten onder de achterwielen van het voertuig terechtkwam. Als bij wonder liep ze bij deze zware klap geen breuken op, al zijn haar ligamenten wel flink geraakt en moet ze herstellen van de fysieke en mentale shock. Het is haar 2e zware ongeval in amper een maand tijd, maar de kersverse renster van het Op Kop-Velopro team blijft gezien de omstandigheden opvallend nuchter en strijdvaardig.
Voeten onder het achterwiel
“Ik was rustig aan het losrijden daags na een zware wedstrijd en fietste door een woonwijk, in een zone 30”, blikt Mariën terug op het incident van woensdag. “Ik naderde een kruispunt waar ik links moest afslaan. Een auto die van rechtdoor kwam, stopte en kwam echt volledig tot stilstand aan dat bewuste kruispunt. Ik ging er logischerwijs van uit dat ik veilig links kon inslaan, wat ik vervolgens ook deed. Maar toen ik het kruispunt bijna had verlaten, vertrok de wagen plotseling heel snel. Ik werd achteraan aangereden en werd daardoor met mijn voeten onder het achterwiel geslingerd.”
“Mogelijks had de bestuurder niet helemaal opgelet, dat weet ik niet precies”, vertelt de renster over de onmiddellijke nasleep van het ongeval. “Gelukkig waren er getuigen ter plaatse die mijn verhaal konden bevestigen. Zij verklaarden aan de agenten dat de wagen rare manoeuvres deed. De politie kwam erbij en ik werd direct afgevoerd naar het ziekenhuis. Gelukkig heb ik niets gebroken, al zijn mijn enkels en voeten wel flink gezwollen. De kinesist meent dat de ligamenten stevig geraakt zijn. Wellicht heeft de stugge carbon structuur van mijn schoenzolen ook verhinderd dat er beentjes in mijn voeten braken.”
De materiële schade is echter aanzienlijk en zorgt voor extra frustratie. “Mijn SCOTT-fiets is op verschillende plaatsen gebroken”, zucht de renster uit Sint-Katelijne-Waver. “Doodjammer, want die fiets was met zijn speciale kleur echt een eyecatcher. Nu kan hij helaas recht naar de schroothoop. Alweer, moet ik zeggen. Want exact een maand geleden brak ik ook al het frame van mijn vorige fiets op het BK in Brasschaat. Daar was er na amper 5 km koers een zware valpartij. Ik kon de 1e val zelf nog vermijden, maar zo goed als meteen daarna werd ik tegen mijn voorwiel aangereden door een andere renster. Ik vloog pardoes over mijn stuur en kwakte tegen de grond.”
Sterke botten of een engelbewaarder
Ook in Brasschaat ontsnapte ze aan ernstige verwondingen. “Ook daar was het een hevige klap die normaliter tot breuken had kunnen leiden”, vertelt ze. “Maar na medisch onderzoek in het ziekenhuis bleek ik toch nog helemaal heel te zijn. Het moet zijn dat ik ontzettend sterke botten heb, of simpelweg een zeer goede engelbewaarder. Niet dat ik een brokkenpiloot ben, ik val heus niet zo veel. Maar nu waren het wel 2 zware crashes op heel korte tijd. Die val op het Belgisch kampioenschap was bovendien mijn debuut voor mijn nieuwe ploeg, in mineur dus.”
Midden juni 2026 besliste Mariën immers om het Keukens Redant team te verlaten en de kleuren van Op Kop-Velopro te gaan verdedigen. “Mijn vorige team was een heel groot team”, legt ze haar keuze voor de transfer uit. “Dat maakt meteen dat de plaatsjes in de selecties voor de wedstrijden er erg duur zijn. En als je niet in die selecties raakt, ontbeer je ook een beetje het groepsgevoel. Ik voelde me er dus niet echt op mijn gemak. Ik kende Szonja Greman, die vorig jaar bij ons zat en eerder dit jaar al voor Op Kop-Velopro koos. Ik wist dat zij op zoek waren naar versterking.”
Mariën nam daarop zelf het initiatief om de overstap te realiseren. “Ik polste bij de ploegleiding en toen ging het eigenlijk heel snel”, stelt ze tevreden vast. “In mijn nieuwe team voelde ik me direct thuis. Ik heb het gevoel dat de teammaats elkaar steunen en de groep hangt heel goed aan elkaar.” Die positieve en snelle integratie wordt volmondig bevestigd door de ploegleiding. “An-Sofie is heel sociaal, gaat snel met iedereen het gesprek aan en ontpopt zich als een echte teamplayer”, aldus ploegleider Klaas Vonck over hun nieuwste aanwinst.
Geen schrik gepakt
De 21-jarige studente Marketing en Communicatie aan de Arteveldehogeschool in Antwerpen ontdekt zichzelf intussen nog volop als renster. “Als kind speelde ik hockey op een behoorlijk hoog niveau”, vertelt Mariën over haar sportieve achtergrond. “Ik ben pas beginnen fietsen tijdens de coronaperiode. Ik nam deel aan het ‘Zij aan zij’-programma dat specifiek meisjes tot het wielrennen wilde aantrekken. Mijn eerste competitiewedstrijden reed ik pas in 2021 als juniore. Toen ik al snel moest overstappen naar de elite, kostte me dat eerst wat tijd om de afstand en de snelheid gewoon te worden. Maar intussen kan ik mijn streng wel trekken in het peloton.”
Gepolst naar haar ambities behoedt ze zich bewust voor grote uitspraken. “Welk type renster ik ben, moet ik nog verder ontdekken”, klinkt het bescheiden. “Ik ben voorlopig zeker geen sprintster, ik houd meer van wedstrijden waar het parcours wat op en af gaat. Dat konden we eerder deze week in Zottegem-Strijpen vaststellen. De helft van het peloton kreeg daar een opgave achter de naam, maar ik bleef hardnekkig aan de rekker hangen. Ja, ik ben 10 keer door de muur moeten gaan en slaagde er toch in om bij te blijven. Dit soort wedstrijden maakt me harder en beter. Op termijn hoop ik verder te kunnen groeien om ook in klassiekers en semiklassiekers een rol te spelen.”
Wanneer Mariën opnieuw in competitie treedt, blijft voorlopig onduidelijk. “Ik mag al rustig op de rollen rijden zonder kracht te zetten”, besluit ze over haar herstel. “Dat gaan we langzaam moeten opbouwen. Ik kan nu nog absoluut niet inschatten wanneer ik terug klaar zal zijn om wedstrijden te rijden. Ik hoop en denk dat ik bij mijn wegtrainingen nu geen schrik zal gepakt hebben, al zal ik wellicht nog voorzichtiger worden dan ik al was.” Op haar kapotte fiets hing een motivatiesticker met de tekst ‘I can and I will’. Op haar volgende exemplaar hangt ze misschien best ook een sticker van een klavertjevier.
