Tarteletto-Isorex is al vele jaren een vaste waarde in het profpeloton. De continentale ploeg stelt daarbij vooral Belgische renners tewerk en heel af en toe eens een Noor. Hoe belandt een 22-jarige Amerikaan uit Washington DC dan in dergelijk oer-Belgisch team? Blijkbaar via een Franse omweg en een indrukwekkende prestatie in de laatste kermiskoers van dit jaar 2025.
Allerlaatste kans gegrepen
De 22-jarige Amerikaan Jonah Killy van Hubo-SCOTT voelde het hart in de keel bonzen bij de start van de Oost-Vlaamse Sluitingsprijs in Zele op 8 oktober 2025. Het was de laatste koers van zijn wegseizoen en dus wellicht ook zijn allerlaatste kans om zijn wielerprofdroom te realiseren. Niettegenstaande hij er een sterke 2e seizoenshelft op had zitten, met onder meer winst in de 3e etappe van de Ronde van Oost-Vlaanderen, was er blijkbaar niemand geïnteresseerd om hem een contract voor 2026 aan te bieden. Enkel insiders wisten wat voor een hardrijder hij was.
Killy houdt niet zo van koersen die steeds stilvallen om dan weer met een forse ruk op gang te worden getrokken. Dus toen het in de 1e ronde stilviel na een felle start, ging hij gewoon aan hoog tempo door. In schijfjes sloten steeds meer renners aan tot er een ruime kopgroep van 16 was gevormd. Daarbij 4 renners van Decathlon-AG2R en evenveel van Tartelettto-Isorex. Dat betekende dat de numeriek sterkste ploegen in de achtervolging de boel zouden stilleggen. En zo geschiedde. “In de finale kwam er een spervuur aan demarrages, waarbij vooral Dries De Bondt zich niet onbetuigd liet”, vertelt Killy.
“Ik had een week eerder samen met hem in de Memorial Fred De Bruyne in Berlare de oversteek gemaakt van het peloton naar de kopgroep, dus we kenden elkaar al. Dus toen Dries nog maar eens ging, sprong ik erachteraan. Thuisrenner Michiel Coppens van BEAT glipte mee, samen met Jenno Berkcmoes. Mijn medevluchters duldden dat ik niet al te veel op kop sleurde, ik was tenslotte ‘maar een clubrenner’. Maar toen op een bepaald moment Dries nog eens ging, plooide ik me dubbel: met mijn allerlaatste krachten sloot ik aan. Dat ik met zo’n renner naar de finish reed in mijn laatste wedstrijd gaf me een kick. Maar daardoor werd ik wat té enthousiast en begon ik de spurt van veel te ver op kop. Maar goed, de sterkste won, daar kon ik wel vrede mee nemen”, beseft Killy.
Tour de France
“Op het podium begon Dries met mij te babbelen. Ik vind hem zeer sympathiek, hij is een beetje een type als ik: aanvalslustig en niet te beroerd om de kop te doen. Hij zat ermee in dat ik nog geen ploeg had en heeft enkele telefoontjes voor mij gedaan, maar tevergeefs. Gelukkig kreeg ik kort na de koers een belletje van Peter Bauwens, teammanager van Tarteletto-Isorex. We begonnen te praten en ik kreeg een voorstel. Na enige bedenktijd heb ik nu getekend. Dit is mijn kans om weer een stap vooruit te zetten”, aldus de minzame Amerikaan. Jonah wordt volgend jaar dus de ploegmaat van de man die in Zele de spurt van de achtervolgers won: Timothy Dupont.
“Ik kijk er naar uit om in deze ploeg aan de slag te gaan”, vertelt hij. “En reken er op dat ik weer nog wat sterker zal worden en in bepaalde wedstrijden kan meedoen voor de overwinning. Ik ben een beetje een allrounder: ik ben niet van de traagste, kan lang aan hoog tempo rijden en kan een bergje op. Het programma van mijn nieuwe ploeg intrigeert me dan ook ten zeerste. Ik hou ook van kortere etappekoersen en hoop dus in de selectie te zitten van dat type wedstrijden. Want dat moet me wel liggen. Ik reed dit jaar soms ook 3 tot 4 semiprofkoersen op 1 week”, kijkt hij al vooruit. “En als ik even hardop mag verder dromen, dan hoop ik later ooit de Tour de France te kunnen rijden. Daar droomde ik al als kind van, toen ik bij de juniores voor mijn plaatselijk clubteam in Washington begon te koersen.”
Asfra
Hoe hij eigenlijk ooit in België verzeilde, is een verhaal op zich. “Bij de juniores werd ik Amerikaans kampioen op de piste, zowel op de Kilometer als in de Ploegenachtervolging. Ik kreeg via-via contact met het Frans clubteam AVC uit Aix-en-Provence en stak de plas over. Maar daar waren niet zoveel koersen, tenzij je verre verplaatsingen maakte. Ik kwam te weten dat België het hart van de koers is, met veel wedstrijden en een goeie bereikbaarheid voor ook internationale wedstrijden. Dus kwam ik naar hier en vond een plek bij het Asfra-team. Ik huurde iets in Gent en leerde er mijn huidige vriendin, Noor, kennen. Ik spreek intussen al een betje Nederlands want ik volg ook lessen. Maar, damn, het is wel een moeilijke taal”, zucht hij.
Na enkele goeie prestaties en ereplaatsen, onder meer in de Ronde van Albanië, trok Jonah Killy vorig jaar naar een Canadees continentaal team, XSpeed United, dat echter uit renners bestond van heel diverse nationaliteiten. “Ik bleef wel mijn uitvalsbasis in Gent behouden”, duidt hij. “Ik reed wel wat goeie uitslagen en won het jongerenklassement van de Ronde van Kurpie in Polen. Dit jaar kwam ik uit voor het clubteam Hubo-SCOTT, waar ik meer vrijheid kreeg om mijn eigen ding te doen. Ook in mijn nieuwe ploeg hoop ik mijn kans te mogen gaan als ik een goeie dag heb. En uiteraard ben ik niet te beroerd om mij de naad uit de broek te fietsen voor een ploegmaat. Ik kijk er nu al naar uit!”
