De conclusie van de laatste seizoenen is hard: Movistar leeft op herinneringen. Aan Valverde, aan dominantie in het Spaanse wielrennen, aan een vanzelfsprekende plek aan de top. In realiteit heerste sportieve middelmaat en lijkt de ploeg zijn identiteit kwijt. Toch zou 2026 wel eens het keerpunt kunnen worden – met een Belg op kop.
Weg Tridente
Begin 2025 leek er weer hoop voor Movistar, dankzij een sterke seizoensstart in de Tour Down Under. Javier Romo had zelfs zo veel vertrouwen dat hij overmoedig werd met een kamikazeaanval in de leiderstrui. Movistar liet zien dat het collectief weer mee kon met de betere WorldTour-ploegen. Maar net zo snel werd ook een oude reflex blootgelegd. Wanneer het écht om de uitslag ging, bleken ze nog steeds afhankelijk van 1 man. Niet langer Alejandro Valverde, maar Enric Mas.
Mas is al jaren de constante factor binnen Movistar. Betrouwbaar in Grote Rondes, vaak goed voor een top 5 of podium. Een steengoed renner, maar zelden in staat om een wedstrijd volledig naar zijn hand te zetten. Movistar wil een moderne topploeg zijn, maar bleef de laatste jaren sportief leunen op 1 klassementsrenner. De jaren van de Tridente Valverde-Quintana-Landa liggen al een eind achter ons.
Het mislopen van Juan Ayuso betekende misschien wel het dieptepunt. Ayuso gold als de gedroomde erfgenaam: Spaans, jong, explosief en geschikt om een nieuw tijdperk te leiden. Dat hij niet voor Movistar koos, voelde als een pijnlijke bevestiging van de tanende aantrekkingskracht van het team. Maar juist dat moment kan achteraf gezien een kantelpunt blijken.
Laten we wel wezen: Movistar heeft intussen wel degelijk stappen gezet. Er is meer geld, meer stabiliteit in hun structuur en bereidheid om te investeren in de toekomst. Wat nog ontbreekt, is geloofwaardigheid op sportief vlak en vooral een heldere visie. Waar wil deze ploeg voor staan? Blijven ze mikken op klassementen in Grote Rondes, ondanks de moordende concurrentie? Of durven ze te kiezen voor een breder profiel, met ruimte voor dagsucces, punchers of – wie weet – een sprintproject?
Geloofwaardigheid met Uijtdebroeks
De komst van Cian Uijtdebroeks past in het verhaal van de toekomst. Als Movistar erin slaagt hem fysiek en mentaal te laten groeien, bewijst het zichzelf als ploeg waar talent zich ontwikkelt in plaats van stagneert. Dat zou een krachtig signaal zijn, zeker in een tijd waarin jonge renners steeds kritischer kijken naar begeleiding, planning en langetermijnvisie. Sowieso zal Mas opgelucht ademhalen dat hij de Tour eens links mag laten liggen.
Ook voor de jonge Belg zelf zou een omgeving waarin het er iets relaxter aan toe gaat een gouden zet kunnen blijken. Hij legt van nature de lat hoog, iets dat de cultuur binnen Team Visma | Lease a Bike aanwakkerde. Misschien wel tot een hoogte die niet meer gezond voor hem was. Renners met een bepaald profiel schitteren bij Visma, anderen haken er op af. Movistar hoeft daarom andere topteams niet te kopiëren. Het kan in de toekomst een andere omgeving prediken waar die laatsten volledig tot hun recht komen.
De recente oprichting van hun development team is cruciaal voor de toekomst van de troepen van Enric Mas. Voor Spaanse renners – en hun entourage – wordt Movistar zo opnieuw een aantrekkelijk traject. Spaanstalige talenten reden vaak voor kleinere Spaanse teams, waar Movistar hen dan voor te veel geld moest wegkopen. Nu conti-ploegen moeten vechten voor hun plek in Grote Rondes, kan Movistar zich positioneren als dé doorgangspoort naar het hoogste niveau. Niet alleen door hun WorldTour-licentie, maar door een geloofwaardig opleidingsmodel.
Latijns-Amerika vormde een essentieel stuk van het Movistar-DNA. Dat was geen toeval. Movistar had het voordeel van de Spaanse cultuur. Ze toonden daarnaast geduld in de ontwikkeling van renners en hanteerden een sportieve focus die paste bij klimmers. Sinds het vertrek van Richard Carapaz lijkt die lijn echter dichtgedraaid. Niet omdat het talent opdroogde, maar omdat andere teams die markt agressiever gingen bezetten. Denk aan UAE Team Emirates XRG en EF Education-EasyPost.
Latino’s
Dat UAE een aantal Latijns-Amerikaanse toptalenten een langetermijn contract gaf, geeft een vertekend beeld. Globaal gezien vindt talent uit die regio de laatste jaren misschien net moeilijker de weg naar Europa. Naast die toptalenten blijven immers nog veel renners over, die veel goedkoper zijn dan Europese toptalenten. Goede klimmers blijven gegeerd in WorldTour-context.
Hoewel Movistar financieel niet kan opboksen tegen UAE, beschikken ze over andere troeven. Ze hebben nog steeds geloofwaardigheid in Latijns-Amerika. Daarnaast kunnen ze renners ver van huis een Spaanstalige omgeving bieden waarbinnen ze kunnen aarden. Dat is perfect te koppelen aan het nieuwe development team, waar ze kunnen rijpen zonder directe druk. Zo leren ze in kleinere Europese koersen de stiel – een mooi alternatief voor de Spaanse (pro)continentale teams.
Blijft Movistar hangen tussen ambitie en nostalgie, dan dreigt het opnieuw een ploeg te worden die vooral meedoet. Maar als ze durven kiezen voor een duidelijk sportief profiel en echte talentontwikkeling, dan kan 2026 binnen een aantal jaar het startpunt blijken van een langverwachte revival.
Wij geven met WielerVerhaal een SKS Trail Saddle Bag (L) cadeau aan een lezer. Heb je interesse om deze te winnen? Mail dan naar [email protected] naar waar je volgende fietstrip gaat en misschien ben jij wel de gelukkige! Gebruik ‘SKS Winactie’ in je onderwerpbalk en vermeld zeker ook naam en adres!
