“Never quit”, luidt het motto van de ultra-gravelaar. Tijdens een wedstrijd van lange adem ligt het verschil niet in de portie pech onderweg, maar in de manier waarop renners daar mee omgaan. Net op dat vlak scheurt Hans Jurgen Verselder zich los uit het peloton. Recent trok hij de Traka 360 naar zich toe in zijn leeftijdscategorie na een dag vol tegenslag en veerkracht. Hij rijdt dan ook niet alleen.
Wedstrijdplan
Trouwe fans van Hans Jurgen Verselder smullen van zijn wedstrijdverslagen op de sociale media. Daarin valt snel op dat de strandracer en gravelaar op weg naar winst regelmatig met tegenslag te maken krijgt. Meer zelfs, het lijkt alsof het malheur het beste in hem naar boven brengt. Als we hem hiermee confronteren, glimlacht hij.
“Vroeger lag mijn kracht vooral in het fysieke”, weet hij. “Mijn goede vriend Michiel Van Aelbroeck (ex-renner en mountainbiker, red) wees me regelmatig op het belang van een raceplan. Hij zei me altijd dat ik al sterk ben, maar vooral slim moest leren zijn. Ik leerde van hem om te doseren en met een tactisch plan te starten. Als je fysiek nog fris zit, dan maak je ook betere keuzes onder druk.”
Verselder geeft een wijze les mee voor de gravelaar die langere afstanden betwist. “Never quit, is mijn belangrijkste motto. Als je er zo niet instaat, ben je al bij voorbaat verloren. Iedereen komt wel iets tegen tijdens een ultra-gravelrace of mountainbike marathonwedstrijd. Het komt eropaan om tactisch te kunnen schakelen en nog het beste uit je race te halen. Vaak leidt dat tot de meest epische wedstrijden.”
Kinderkankerfonds
Het interview krijgt een diepere laag als Verselder vertelt waar hij die kracht vandaan haalt. “Ik verloor mijn zus Katja, een aantal familieleden en mensen uit de vriendenkring na een lange strijd tegen kanker. Hoe zij gevochten hebben, dat getuigt pas van kracht”, valt hij even stil. “Het voelt voor mij als een plicht tegenover hen om nooit op te geven. Zij zijn door veel meer tegenslag gegaan dan ik ooit in een wedstrijd kan tegenkomen.”
De meest krankzinnige ritten reed Verselder buiten wedstrijdverband, om geld in te zamelen voor het Kinderkankerfonds. “Een eerbetoon aan mijn zus en bedanking voor wat deze organisatie doet voor lotgenoten van mijn zus.” Zo reed hij onder meer solo de ‘24 uur van Zolder’, die hij eindigde met 888 km op de teller. De Cinglé du Mont Ventoux (3 Ventoux-beklimmingen na elkaar) is al een zware beproeving, Verselder deed zowaar een dubbele Cinglé. Hij nam daarnaast met vrienden deel aan de ‘Omloop der Slagvelden’, waarin ze net als in de memorabele wielerwedstrijd 2.100 km rond de Slagvelden van WOI reden. De teller van die en andere benefietacties staat al op meer dan 65.000 euro.
“Eigenlijk kan ik dan alles aan, want ik voel dat mijn zus met me meereist. Ik pluk er ook de vruchten van in mijn wedstrijden, want dergelijke ondernemingen trainen ook je weerbaarheid.” Ondertussen ligt in die mentale challenge de uitdaging voor Verselder, die er stiekem op kickt om uit benarde situaties terug te vechten. De Traka die hij anno 2025 reed, is daar een geweldig voorbeeld van. “Elke gravelrace heeft zijn verhaal, zeker die lange wedstrijden zoals de Traka 360. Die stond echt op mijn bucketlist.”
Geen Unbound?
Een verhaal werd de Traka inderdaad! “Ik was van plan om meteen all-in te gaan en met de jonge renners mee te schuiven. In de heuvelzone kon ik dan even doseren om op adem te komen”, verklapt hij zijn oorspronkelijke wedstrijdplan. “Ik viel echter al snel toen ik moest uitwijken voor een valpartij. Wat later in de race reed er een renner achteraan op me in waardoor ik veel tijd verloor om mijn fiets terug rijklaar te krijgen. Het komt er dan op aan om rustig te blijven en snel te schakelen”, vertelt Verselder met een klare blik.
“In de heuvelzone gaf ik dan maar alles om terug aan te haken bij een degelijke groep. Het vlakke stuk tegen de wind gebruikte ik om uit te rusten. Op zo een moment moet je gewoon de situatie proberen recht te zetten en zien waar je uitkomt. Als er nog wat op zat, wilde ik nog eens aangaan in de volgende zware zone.”
Er zat zeker nog wat op, want hij sleepte de overwinning weg in zijn leeftijdscategorie. De Traka geldt toch als de Europese Unbound, dus dan is de echte Unbound een logische volgende stap? “Kijk, dat is dubbel. Het zou geweldig zijn om de Unbound te rijden. Gezien het niveau dat iedereen toont, moet je daar echter met een entourage naar toe gaan. Binnen Europa durf ik dat wel vragen aan de mensen om me heen, maar om helemaal naar de VS mee te reizen.… Dat is toch een grotere opgave voor hen.”
Zijn MTB- en gravelavonturen brachten hem al doorheen alle uithoeken van Europa. Verselder lonkt daarom sowieso wel naar een ervaring op een ander continent. “In de komende jaren krijgen we een aantal mooie WK’s Gravel buiten Europa, daar wil ik wel eens werk van maken”, besluit de ABUS-ambassadeur.
