Thomas Vuerinckx (20) won op Pinkstermaandag de Grote Prijs Florian Vermeersch 2026. In een door een lange neutralisatie gekenmerkte wedstrijd toonde de renner van Urbano-Vulsteke zich de snelste in een sprint tegen topfavoriet Timothy Dupont. Voor Vuerinckx is het zijn 2e zege in korte tijd, een overwinning die deuren moet openen naar een hoger niveau. “Ik had voor mezelf voorgenomen dat ik hier vol voor de sprint zou gaan”, vertelt een opgetogen Vuerinckx.
Vooraf uitgestippeld plan
De wedstrijd ontvouwde zich onder een loden zon, een factor waar Vuerinckx zich specifiek op had voorbereid. “Ik heb de voorbije jaren altijd heel veel last gehad van de warmte”, geeft hij toe. “Daarom heb ik er nu goed aan gewerkt met hittetrainingen. Veel kleren aantrekken en binnen op de rollen, aangevuld met sauna’s. Dat zijn niet de plezantste trainingen, maar zoals andermaal is gebleken, heeft het echt wel geloond.”
Het tactische plan van de ploeg moest meermaals worden bijgestuurd. “Aanvankelijk was er een grote groep weg en hadden we maar 1 mannetje mee. Als ploeg hebben we toen beslist om het gat te dichten en opnieuw te beginnen”, legt Vuerinckx uit. In de fase daarna zat de ploeg met 2 renners in de kopgroep in een zetel, tot het noodlot toesloeg. “Door een zware valpartij werd de koers op 50 km van de finish geneutraliseerd. De ambulance en de MUG moesten ter plaatse komen.”
Volgens Vuerinckx was de neutralisatie de enige juiste beslissing. “Wat ik gehoord heb, is dat een renner tegen een paal is gereden en zijn bewustzijn had verloren. Hij had het moeilijk om zijn naam te herkennen en te weten waar hij was. Zeker met deze temperaturen moet je zoiets ernstig nemen.” Omdat de kopgroep slechts 25 seconden voorsprong had, besloot de jury om iedereen samen te laten starten. “Toen hebben wij als ploeg de knop omgedraaid en besloten: alles op de sprint.”
Perfect lead-out werk als sleutel tot succes
Die beslissing was het startschot voor een intense finale. Een late vluchtgroep, met daarbij een renner van Tartoletto-Isorex, had een gat van een minuut geslagen. Het leek een verloren zaak, maar de ploegmaats van Vuerinckx dachten daar anders over. “De jongens van de ploeg hebben dat perfect gedaan”, zegt hij vol lof. “Lars Van Nieuwenhove, Yintse Van Der Looij, Jarne Kempeneers en Tom Munnix hebben hun werk heel goed geleverd. We hebben de vluchters pas in de laatste 3 km kunnen terugpakken.”
Vanaf dat moment lag de verantwoordelijkheid bij de lead-out en de sprinter zelf. “Op het einde had ik nog Rune Duflo en Jarne Van Dyck bij mij, die mij perfect van voren hebben gehouden”, aldus Vuerinckx. De sprint zelf was een duel tussen de 2 snelste mannen in koers. “Het was al vrij snel duidelijk dat het tussen mij en Timothy zou gaan. Ik koos voor de rechterkant van de baan, hij voor de linkerkant, en dan was het sprinten tot op de meet.”
Het kloppen van een naam als Dupont geeft de overwinning extra glans. “Timothy is zeker 1 van de rapste renners in België, een coureur waar iedereen toch wel wat naar opkijkt. Om dan zo’n grote naam te mogen kloppen, dat geeft toch wel moed”, besluit Vuerinckx.
Omloop Het Nieuwsblad
De zege in de GP Florian Vermeersch is voor Vuerinckx een bevestiging van zijn uitstekende vorm. Op 14 mei won hij al de Kersenronde in Mierlo, een manche van de Road Series, en tussendoor behaalde hij een 6e plaats in de Youngster Coast Challenge. “Ik kan wel zeggen dat ik nu in vorm ben”, lacht hij. “Ik hoop die lijn door te trekken tot zondag in de Omloop Het Nieuwsblad, al zal ik daar zeker niet de favoriet zijn. Dat is voor de grotere ploegen. Voor mij wordt het vooral volgen en kijken waar ik uitkom.”
Na zondag volgt een korte rustperiode, maar de ambitie reikt verder dan de komende weken. Vuerinckx hoopt dat zijn prestaties worden opgemerkt. “Ik hoop met mijn overwinningen en ereplaatsen weer in de kijker te rijden, zodat ik die stap hogerop kan zetten.” Hij reed in het verleden al voor de beloften van Lotto. “Ik denk dat ik door nu Timothy te kloppen, laat zien dat ik ook snelle benen aan de finish heb. Hopelijk zien ze dat.”
Over de wedstrijd zelf, die hij voor de 1e keer reed, was hij positief. “Ik ben niet altijd een voorstander van een rondjescircuit, maar in dit geval was het heel goed. Zeker met het warme weer was het nodig dat we elke ronde drank konden aanpakken.” Het tempo lag verschroeiend hoog. “Het is echt een vliegkoers. Ik denk dat we een gemiddelde van 48 km/u haalden.”
