Bij Human Powered Health voelt 2025 voorlopig als een rollercoaster: hun kanonstart eindigde abrupt door een blessuregolf die hen dwong om hun voorjaarsdoelen bij te stellen. Gelukkig kunnen ze hierbij terugvallen op de stevige basis die ze de afgelopen jaren heb uitgebouwd. Het team richt de blik op de toekomst én grijpt tegelijk de kans om elk detail onder de loep te nemen. Zo hoopt het om alsnog het beste uit de situatie te halen.
Blessuregolf
Human Powered Health bouwt stapsgewijs aan de weg naar de absolute top. Dit jaar 2025 stelt het team zich als doel om in de top 10 van de Women’s WorldTour te eindigen. Begin maart deed de ploeg het een stuk beter dan verhoopt met een voorlopige 5e plaats. Nieuwkomer Thalita de Jong beloonde het vertrouwen meteen met winst in Spanje en ook vertrouwde gezichten Daria Pikulik, Ruth Edwards en Barbara Malcotti openden 2025 sterk. Daarna stapelde de pech zich echter op, zodat het team zich moest heruitvinden voor de klassiekers.
“Je legt meteen de vinger op de zere wonde”, beaamt Ro De Jonckere, General Manager bij het Amerikaanse vrouwenteam de dag na de Ronde. “We verloren Daria en Ruth beiden door een schouderblessure. Thalita viel zelfs 2 keer: tijdens de Strade Bianche bleef de schade nog beperkt. Jammer genoeg raakte ze in de Trofeo Binda heel ongelukkig betrokken in een val met een sleutelbeenbreuk tot gevolg. In 1 week verloren we zo onze 3 beste rensters”, zucht De Jonckere. “Dat is nog niet alles, want een aantal rensters keren momenteel nog terug uit blessure. In Giada Borghesi geloof ik bijvoorbeeld heel erg, maar haar knieschijf schoot uit de kom tijdens een veldrit in januari.”
Het lijstje dat De Jonckere afloopt, blijft maar doorgaan. Toch bleef het team niet bij de pakken zitten door het lange termijnperspectief in te nemen. De geblesseerde rensters krijgen de tijd om te herstellen. Samen met de staf en resterende rensters zocht De Jonckere dan weer een manier om het beste uit de situatie te halen.
Silver lining
“Ik zie het als een tijdelijke terugslag: als onze beste rensters opnieuw fit zijn, dan zullen we wel terug aanpikken. Je kan enkel vooruitkijken en het beste uit de andere rensters proberen te halen”, klinkt het verstandig. “We werden verplicht om alles onder de loep te nemen. Dat is de silver lining in dit alles. Op elk departement deden we wat we konden om onze prestaties te maximaliseren. We zaten samen met de coaches, het medische team, de voedingsdeskundige en sportdirecteurs. In een aantal koersen haalden we gezien de omstandigheden toch nog een mooi resultaat.”
Op die manier kan de ongeziene pech zich op termijn hopelijk positief uitbetalen. Het klinkt wrang, maar als rensters uitvallen, creëert dat kansen voor andere rensters. De Jonckere predikt daarbij voor een evenwicht tussen ambitie en realisme. “Het beste voorbeeld is Lily Williams, die officieel niet als kopvrouw te boek staat. Lily rijdt normaal in dienst van een gezonde Thalita en Ruth. We bespraken met haar welke mogelijkheden deze situatie voor haar biedt. Tegelijk ben ik voorzichtig met de druk die plots op de schouders van zo’n renster komt”, verduidelijk De Jonckere.
“We probeerden haar op een gezonde manier te motiveren, met een niet te overmatig verwachtingspatroon. Lily was 21e in de Ronde van Vlaanderen, dat verdient echt een schouderklop. Ook haar 7e stek in Gent-Wevelgem betekende voor haar en de hele ploeg een opsteker.”
Pick your battles
Bij Human Powered Health zien ze gelukkig stilaan licht aan het einde van de tunnel. “Ruth Edwards reed Dwars Door Vlaanderen en de Ronde van Vlaanderen. Zonder veel verwachting, maar ze is weer vertrokken. Voor De Jong ligt het 1e doel in de Vuelta, net 6 weken na haar sleutelbeenoperatie. Volgens de chirurg is dat een haalbare kaart”, klinkt het hoopvol. “Pikulik moet op 10 weken recuperatie rekenen, hopelijk kan zij half mei terugkomen. De andere rensters die nu terugkeren uit blessures zullen ertegen dan ook terug staan.”
Tussen alle tegenslagen mogen we dat een meevaller noemen, want dit sluit mooi aan bij de wedstrijdplanning van het team. In de Waalse wedstrijden zal de ploeg onzichtbaar zijn, maar dat is precies zoals ze het voor ogen hadden. “We kozen om die wedstrijden over te slaan om sterk te staan in het Spaanse blok koersen in mei. Uit de vorige Waalse klassiekers trokken we lessen: onze klimsters zijn niet op hun best in koude weersomstandigheden. Die klassiekers zijn behoorlijk belastend, daarom gaan we voor het credo pick your battles. We hopen in mei weer te knallen.”
