Tijdens een gesprek in zijn praktijk Therapeutica vertelt internationaal bikefitter en orthomoleculair therapeut Stephan De Schutter vol passie over zijn vakgebied. Hij kijkt verder dan de snelheid of kracht van een profrenner. Een perfect afgestelde fiets is volgens hem waardeloos wanneer de atleet fysiek uit balans is. Hij analyseert dagelijks de biomechanische processen achter de trapbeweging. “De manier waarop iemand op de fiets beweegt, vertelt vaak veel over hoe zijn lichaam functioneert.”
Kniebeweging als biomechanisch signaal
Op beelden van Jonas Vingegaard in de Giro d’Italia 2026 viel De Schutter direct een detail op. Bij de opwaartse beweging bewoog de linkerknie van de Deense toprenner licht naar binnen (zie foto’s onder). Dit fenomeen is voor de therapeut een klassiek voorbeeld van biomechanische compensatie. De Schutter legt uit dat de directe oorzaak hiervan zelden bij het materiaal ligt. “Een correcte zadelhoogte en een goede positie van de schoenplaatjes zijn belangrijk, maar vormen slechts 1 deel van het geheel”, stelt hij resoluut.
De zoektocht naar de oorzaak van een afwijking begint bij hem steevast bij het fundament. De voet is tijdens het fietsen het enige contactpunt waarmee de renner krachten overbrengt. “Wanneer de voet onvoldoende stabiel is, zien we vaak dat deze tijdens de pedaalslag licht kantelt”, weet De Schutter. “Deze minuscule kanteling veroorzaakt een destructieve kettingreactie. De ongecontroleerde beweging zet zich voort in het been, wat resulteert in een knie die naar binnen knikt.”
Om dit probleem aan te pakken, werkt de bikefitter vaak met zogenaamde hielwedges. Dit zijn kleine correctiestukjes die strategisch onder de hiel van de inlegzool in de fietsschoen worden geplaatst. De therapeut benadrukt dat deze ingreep niet dient om de voet anatomisch te forceren. “Hun doel is niet om de voet te corrigeren, maar om de volledige onderste ledemaat stabieler te laten functioneren tijdens de pedaalslag”, verduidelijkt hij. Het resultaat is een stabiele knie en het verdwijnen van branderige voeten.
Spierwerking vereist hoogwaardige brandstof
Een stabiele kniepositie is geen esthetische wens, maar een biomechanische noodzaak voor een optimaal rendement. De quadriceps moet feilloos samenwerken om het gewricht krachtig te strekken. “Wanneer de knie echter voortdurend naar binnen of naar buiten beweegt, verandert ook de belasting van deze spieren”, analyseert De Schutter. Het lichaam is vervolgens verplicht om continu corrigerende reflexen uit te voeren. “Dat kost energie die eigenlijk bedoeld is om vermogen op de pedalen te leveren.”
Zelfs wanneer hun racefiets technisch perfect is afgesteld, blijven sommige renners wekelijks kampen met hardnekkige blessures. Voor De Schutter is dit het bewijs dat een traditionele, statische bikefit onvoldoende is. Hij integreert daarom standaard een functionele beoordeling van het menselijk lichaam in zijn raadplegingen. “Ik onderzoek onder meer spierbalans, stabiliteit, bewegingscontrole, herstelcapaciteit en voedingsstatus”, somt hij op. Deze interne factoren zijn onlosmakelijk met elkaar verbonden en beïnvloeden de sportieve prestaties direct.
De orthomoleculaire achtergrond van De Schutter biedt hierbij een onmisbare extra dimensie. Voeding is de primaire brandstof die spierfunctie, celvernieuwing en weefselherstel dicteert. Hij ziet in de praktijk vaak dat renners met chronische pijnklachten een eenzijdig voedingspatroon hanteren. “Een sporter heeft niet alleen behoefte aan voldoende energie, maar ook aan kwalitatieve eiwitten, essentiële vetzuren, vitaminen en mineralen”, benadrukt hij. “Deze specifieke elementen reguleren ontstekingsprocessen en garanderen een sneller lichamelijk herstel.”
Systeembenadering dicteert het succes
De vooruitstrevende visie van Therapeutica overstijgt de standaard fysiotherapie of de klassieke fietspositionering. De Schutter hanteert bewust een strikt holistisch model om zijn cliënten te behandelen. “Ik bekijk het lichaam als een systeem waarin spieren, zenuwstelsel, stofwisseling, hormoonhuishouding en immuunsysteem elkaar voortdurend beïnvloeden”, legt hij uit. “Een langdurige disbalans in 1 van deze interne systemen vertaalt zich onvermijdelijk in een inefficiënte fietshouding. Daarom werken willekeurige materiaalaanpassingen zelden.”
De reguliere sportmedische wereld richt zich volgens de expert nog te vaak op pure, kortstondige symptoombestrijding. “Het tijdelijk stillen van pijn is aantrekkelijk, maar onvoldoende voor de serieuze wielrenner.” Zijn methode dwingt hem om veel dieper te graven. “Mijn werkwijze vertrekt vanuit een andere vraag: waarom is dit probleem ontstaan?” Deze analytische benadering vereist steevast een grondig onderzoek naar leefstijl en voedingsgewoonten om blijvend succes te garanderen.
Wanneer al deze belangrijke randvoorwaarden succesvol zijn geoptimaliseerd, volgt de fysieke beloning op de fiets eigenlijk vanzelf. Pijnklachten verdwijnen structureel, de pedaalslag wordt meetbaar efficiënter en het dagelijkse rijcomfort neemt drastisch toe. De Schutter vat zijn succesvolle behandelingsfilosofie aan het einde van het interview treffend samen. Een peperdure fiets is immers volkomen waardeloos als de complexe menselijke motor plotseling weigert mee te werken. “Want uiteindelijk is een goed afgestelde fiets slechts zo goed als het lichaam dat erop zit.”
