Ollie Robinson, de Wereldkampioen Gravel van Maastricht 2025, heeft zijn seizoen op de weg ingezet met een indrukwekkende overwinning. In zijn allereerste wedstrijd voor het Carbonbike-team, de ‘Invierno de Mallorca’, toonde de Britse renner meteen zijn klasse. Na een lange ontsnapping was hij de snelste van een kopgroep van 3. “Het is geweldig om te winnen in de kleuren van mijn nieuwe ploeg”, aldus een opgetogen Robinson.
Vroege aanval als sleutel tot succes
De 4-daagse rittenkoers op het Spaanse eiland kent een zwaar parcours. De openingsetappe was een klimtijdrit in Artà en werd gewonnen door ene Luis Borras Frau. De 2e rit was een circuit van 40 km dat 3 keer moest worden afgelegd. De finish lag in Manacor – eveneens in het oosten van Mallorca. Een pittig rondje, maar dat schrikte Robinson niet af. Hij koos al vroeg in de etappe het hazenpad. “Ik zat in een ontsnapping vanaf ongeveer 100 km voor de finish”, vertelt hij. “We waren met 3 renners. De andere 2, Francisco Crespi Ros en Marc Dols Lorenzo, rijden allebei voor Illes Balears-Arabay, de grootste ploeg in de wedstrijd.” De samenwerking in de kopgroep liep aanvankelijk goed, wat resulteerde in een aanzienlijke voorsprong. “We pakten bijna 3 minuten op het peloton.”
Robinson voelde dat de overwinning binnen handbereik was, mits hij de finale goed zou aanpakken. “Ik wist dat ik kon winnen als we met nog 15 km te gaan, een stuk bergaf met de wind in de rug, nog meer dan een minuut voorsprong hadden op het peloton. Het is dan moeilijk voor de achtervolgers om tijd goed te maken.” Zijn inschatting bleek correct. “Ik vertrouwde op mijn sprint tegen mijn Spaanse concullega’s en dat betaalde zich uit.”
De Brit was de enige renner van zijn team Carbonbike Giordana Sofré aan de start, wat de overwinning extra glans geeft. “Het is mijn 1e koers voor het team en het is fantastisch om te winnen in hun kleuren.”
Alleen tegen een overmacht
De finale van de wedstrijd was echter een tactisch steekspel. De 2 medevluchters van Robinson kregen van hun ploegleiding de opdracht om niet meer mee te werken. “Omdat dit een rittenkoers is, dacht iedereen ook aan het algemeen klassement”, legt Robinson uit. “Crespi en Dols hadden teamgenoten die streden voor het klassement. Hun ploegleider kwam langs en zei dat ze niet meer met mij mochten samenwerken.”
Vanaf dat moment stond Robinson er alleen voor. “Het laatste deel van de koers was het dus alleen ik die op kop reed.” Hij liet zich echter niet uit het lood slaan en deelde zijn krachten perfect in. “Ik hield een vermogen aan waarvan ik wist dat ik daarna nog een goede sprint in de benen zou hebben. Ik zorgde ervoor dat ik mijn sprint zo laat mogelijk inzette en dat werkte uiteindelijk.”
Ondanks de zware omstandigheden voelde hij zich de hele dag sterk. “Ik voelde me eigenlijk de hele wedstrijd heel goed en ben nooit in de problemen gekomen. Er stond veel wind en met de wind op kop had ik moeite om de snelheid hoog te houden, dat wel.”
Boost voor de toekomst
Zijn overwinning is de bekroning na een periode van hard werken. “Mijn wintervoorbereiding is erg goed en consistent geweest. Ik heb het grootste deel van de winter op Mallorca doorgebracht. In het Verenigd Koninkrijk zit ik meestal op de indoortrainer. Nu kon ik veel trainingsuren op de weg maken. Ik heb echt gewerkt aan langere inspanningen, en ik voelde dat dit me hielp in de ontsnapping.”
De zege in Mallorca is voor Robinson de perfecte start van het seizoen en geeft vertrouwen voor wat komen gaat. “Het is geweldig om een wedstrijd te winnen, hopelijk kan dit het begin zijn van een goed seizoen voor mij. Ik ben van plan om binnenkort naar België te komen om met mijn nieuwe team te koersen.”
Na de finish was er tijd voor een bijzonder moment. “Mijn vriendin was erbij en zij was de 1e persoon die ik wilde zien. Het was een mooi en heel gelukkig moment.” De overwinning werkt ook mentaal. “Deze zege heeft me meer motivatie gegeven om te blijven verbeteren en door te zetten als het moeilijk wordt.” Zijn filosofie is dan ook eenvoudig. “Je moet gewoon doorgaan, hé. Op een dag krijg je de beloning.”
