
Jelske Kerkaert, nieuwelinge van KVC Meetjesland, zag deze zondag 29 maart 2026 haar prestatie in de testtijdrit van Borlo, een organisatie van Belgian Cycling, in rook opgaan door een verkeerde afslag. Ploegleider Nick Deboever spreekt van verwarring op het parcours, gebrekkige afstemming en een renster die alles gaf tot ze in de fuik reed. “Voor een meisje van 15 dat hiervoor van West-Vlaanderen naar Limburg afzakt, komt dat binnen.”


Verkeerd gestuurd
Nick Deboever staat nog zichtbaar geërgerd langs de aankomstzone wanneer hij het uitlegt. “Jelske Kerkaert is hier verkeerd gestuurd”, zegt hij. Seconden voordien zagen we haar zelf in tranen staan net voorbij de finish. “Net voor ze naar links moest draaien stonden er mensen op de baan. Met 3 man, een seingever ne 2 politiemensen, als ik me niet vergis. Als je volle bak aan het rijden bent en je ziet mensen die je tegenhouden en je afsturen, dan doe je dat. Een volleerd prof volgt misschien zijn gedacht, maar een meisje van 15….”
Volgens Deboever ging het niet om een onhandige stuurfout van de renster, maar om een moment waarop aanwijzingen van seingevers zwaarder doorwegen dan de GPX op Kerkaert haar toestel. “Een GPX is allemaal wel oké, maar als mensen op de baan staan om je tegen te houden, om je af te draaien, dan draai je af, hé,” klinkt het. “Wat doe je dan als renster als je dat ziet?”
Het gevolg was meteen duidelijk: een tijd die niets meer zei over haar prestatie. “Ook een nieuwe kans is gene optie. Dat kan niet meer”, zucht Deboever. “Als je 14 of 15 km volle bak rijdt, dan kan je nooit dat niet snel nog eens opnieuw gaan doen. Je kunt niet zomaar opnieuw starten alsof er niets gebeurd is.”



Doel van het seizoen
De teleurstelling is extra groot omdat net dit onderdeel Kerkaert ligt. Deboever schetst haar profiel. “Ze is voor West-Vlaanderen provinciaal kampioene bij de U15 in het tijdrijden”, duidt hij. “Dit was dus superbelangrijk voor haar. Ze is een tijdrijdster pur sang en ze doet dat supergraag. Dat was echt een doel van haar vandaag.”
Hij zag ook signalen dat het goed zat, tot het misliep. “De eerste kilometers waren supergoed”, zegt Deboever. “We zagen een andere renster voor ons. Toen waren er nog maar 3 gestart, maar we dachten: ze rijdt hier wel heel hard. Jelske wilde er gewoon het maximaleuit halen.” In het gewone koerswerk zoekt Kerkaert nog naar routine, geeft hij toe, maar tegen de klok kan ze haar vermogen kwijt. “Ze heeft nog niet zoveel gekoerst”, legt Deboever uit. “In gewone wedstrijden is het nog wat moeilijker voor haar. In peloton koersen, daar is nog wat werk aan. Ze heeft vorige week een koers uitgereden, maar ze is vooral iemand die hard kan rijden.”
Na de finish kwam de ontlading. “Ze barstte in tranen uit”, doet Deboever het verhaal. “En eerlijk: je zou jezelf niet zijn als je niet ontgoocheld zou zijn. Je moet het even laten bezinken. Maar wij zijn als ploeg ook ontgoocheld, dit gaat nog een staartje krijgen.”



Vragen aan organisatie
Deboever richt zijn frustratie vooral op de organisatie en de communicatie rond het parcours en de begeleiding. “Ik ben nog voor de wedstrijd gaan vragen of er een afspraak was voor de ploegwagens”, vertelt hij. “Maar nee, alle ploegwagens moesten gewoon volgen tot over de meet. En dan beslissen ze het toch dat auto’s niet over de meet te laten rijden maar de bocht ervoor links af te sturen. De jury wist het niet. Ik moest het aan de organisator vragen. Maar het is hier niemand die op de hoogte is.”
In zijn ogen past de foute afslag in datzelfde patroon van onduidelijkheid. “Als er mensen op kritieke punten op de weg staan en er is geen duidelijke afscherming of sturing, dan krijg je dit”, sakkert hij. Hij wil vooral dat het incident ernstig genomen wordt, ook al verandert dat niets meer aan de uitslag. “We kunnen er niets aan veranderen”, besluit zegt Deboever. “Maar ik vind het echt superjammer dat het gebeurd is. Ze voelde zich nog schuldig ook. Maar ze kan er niet aan doen, hé. Als je aan het afzien bent en je krijgt op het einde verkeerde signalen, dan is het voorbij. Voor een meisje van 15 dat van West-Vlaanderen komt om voor een groot doel van haar seizoen, dat is niet niks.”
Deboever ging nog wel zijn verhaal doen bij de jury, en daar klonk vooral medeleven. Een menselijke fout en dat zag Deboever ook wel snel in. Al is dit wel pijnlijk en eigenlijk niet te vatten. Want er waren al 2 andere rensters gepasseerd en ze stonden er toch met 3 verantwoordelijken…..

