Neilson Powless (29) heeft zijn toekomst aan EF Education-EasyPost verbonden met een contractverlenging tot en met 2029. Na zijn overwinning in Dwars door Vlaanderen en een reeks sterke prestaties in de eendagskoersen, richt Powless zijn vizier nu vol op de grootste klassiekers. Wordt 2026 het jaar van de klassiekerdoorbraak?
Opportunistisch
“Ik heb nooit beseft dat ik een klassiekerrenner kon zijn, tot ik bij dit team kwam”, stelt Powless onomwonden. Hij prijst de onconventionele aanpak van de ploeg. “Dit team staat bekend om zijn out-of-the-box tactieken. Dat ze mij naar de klassiekers lieten gaan, toont dat aan. O de manier waarop Ben Healy de roze trui pakte in de Giro. Of gewoon hoe we elk jaar de Tour rijden. Het maakt het een heel leuke ploeg om voor te koersen.”
Die vrijheid heeft zijn ontwikkeling als renner versneld. “Er zijn hier veel kansen voor veel jongens. Dat heeft me geholpen vooruitgang te boeken. Ik heb hier mijn niche in het wielrennen gevonden. Opportunistisch zijn in heel zware koersen heeft echt zijn vruchten afgeworpen. Dat is de manier waarop ik heb leren koersen en waarop ik wil blijven koersen. Dit team is daar gewoon de perfecte omgeving voor.”
Jonathan Vaughters, oprichter en CEO van EF Pro Cycling, is verheugd met de evolutie die Powless heeft doorgemaakt. Waar de Amerikaan ooit droomde van een carrière als ronderenner, overtuigde een 1e kennismaking met de kasseien in de Tour de France van 2022 hem om zijn geluk te beproeven in de Ronde van Vlaanderen. Een 5e plaats daar deed hem verliefd worden op het tactische steekspel van de eendagskoersen. “We weten allemaal dat de werkethiek van Neilson ongeëvenaard is”, bekent Vaughters. “Hij zal zo hard trainen als hij kan, tot de dag komt dat hij niet meer kan fietsen. Dat zit zo in zijn aard. Ik twijfel er niet aan dat hij op hoog niveau zal blijven presteren.”
Parijs-Roubaix
Vaughters ziet echter meer dan alleen een sterke motor. “Langzaam maar zeker leert hij ook echt het koersvak. In het verleden was Neilson een soort olifant in een porseleinkast, die zijn kracht gebruikte om problemen op te lossen. Nu leert hij coureur te zijn. Zijn koersinzicht en zijn vermogen om een wedstrijd tactisch te lezen zijn aanzienlijk verbeterd. Dat zal zijn prestaties op de lange termijn ten goede komen. Hij zal meer wedstrijden kunnen winnen, omdat hij nu weet hoe hij een betere wielrenner kan worden.”
Voor Powless zelf belichamen de klassiekers de essentie van de wielersport. “De klassiekers zijn wielrennen in zijn puurste vorm”, vindt hij gepassioneerd. “Je gaat gewoon all the way op die ene dag. Je lichaam moet enorm sterk zijn om de afstand aan te kunnen. En er zijn 100 verschillende manieren waarop je de koers zou kunnen proberen te winnen.”
“De sterkste heeft de beste kans. Maar de tactiek in de klassiekers is voor mij gewoon intrigerend en spannend. Het is als een schaakspel dat de hele dag duurt, 5 of 6 uur lang. Je doorloopt voortdurend de verschillende manieren waarop je de koers kunt openbreken en in jouw voordeel kunt laten uitvouwen. Of je nu je team op kop zet voor een specifieke sectie om druk te zetten wanneer men het niet verwacht, of probeert mee te gaan in een vroege ontsnapping om de favorieten te verrassen.”
Zijn veelzijdigheid is zijn grootste wapen. Powless eindigde al in de top 10 van 4 van de 5 Monumenten: Milaan-Sanremo, de Ronde van Vlaanderen, Luik-Bastenaken-Luik en de Ronde van Lombardije. Alleen Parijs-Roubaix ontbreekt nog op dat lijstje.
30 nationaliteiten
“Ik ben geëvolueerd naar een opportunistische eendagsrenner die op bijna elk terrein kan koersen”, analyseert hij. “Ik heb nog geen Monument gewonnen. En dat is absoluut een doel dat ik wil bereiken. Het feit dat ik in elk Monument waar ik gestart ben kon meespelen in de finale, toont de compleetheid en diversiteit van de renner die ik ben geworden.”
De sleutel tot zijn succes en plezier ligt niet alleen in de wedstrijden, maar ook in de unieke sfeer binnen de ploeg. “Ons team heeft zoveel verschillende nationaliteiten, dat maakt het net zo comfortabel. We zijn een Amerikaans geregistreerd team, maar we bestaan uit zo’n 30 nationaliteiten. We zijn allemaal verschillende mensen uit alle hoeken van de wereld die hetzelfde doel proberen te bereiken. Dit verandert de groep in een team dat als een familie voelt. Dat is echt uniek.”
Tot slot deelt hij een enorme waardering voor de staf. “De staf doet er alles aan om het meeste uit elk stuk materiaal te halen en elke minuut van de dag af te stemmen op ons herstel en onze prestaties. Dat voel je echt. Ze zijn de eersten die met je vieren als je wint, en de eersten die je een schouderklopje geven na een zware dag. Ze houden van wielrennen en van hun werk. Ik heb de staf na een overwinning in tranen gezien, zo blij waren ze. Dat is zo’n speciaal gevoel dat je met z’n allen kunt delen.”
