Eigenlijk was dat wel charmant, zo met kapotte camera’s – én spannend!

Het is al een week geleden en we liggen er nog wakker van. Wat was dat allemaal in de finale van het WK. Op zowat het slechtst mogelijke moment – 4 km van de meet – viel het beeld weg. Alle kijkers in de wereld werden plots supporters aan de zijlijn die in de verte op zoek gingen naar een glimp van het peloton. Wie zou er als eerste opduiken onder de vod? Het was tegelijkertijd hemeltergend, maar ook een unieke beleving.

Foto: Einar Kvalheim.

Nog steeds die vraagtekens: wat is daar gebeurd? Op het moment dat de camera’s uitvielen, reed Alaphilippe solo op kop nadat hij Moscon uit zijn wiel had geknald. Een Deen leidde de achtervolging en tussenin reden nog Kiryenka en Pöstlberger. Toen uiteindelijk de renners verschenen, was het een Deen die enkele meters voorsprong had. Uit interviews en helikopterbeelden is gebleken dat er na de algemene hergroepering nog tal van demarrages zijn geweest. Onder meer Gaviria zou zich geroerd hebben, net als Philippe Gilbert.

Foto: Trinadh Rakesh.

Aan liefhebbers dus om gezellig te analyseren hoe die finale er zou kunnen hebben uitgezien. Opvallend was bijvoorbeeld dat Pöstlberger niet wou meerijden met Kiryenka. Mogelijk speelde hij zijn rol uit als ploegmaat van Sagan. De Italianen hebben met Bettiol en Moscon zonder enige twijfel ook hun duit in het zakje gedaan voor Swift. Alaphilippe sprintte zelf nog naar een 10e plaats, dus hij heeft nog ergens de tijd gevonden om te recupereren. En het Nederlands duo met Terpstra en Dumoulin zal ongetwijfeld ook zijn kans gegaan zijn.

Er waren fans die aan de zijlijn toch filmpjes gemaakt hadden. En ook deze zorgden in de aansleep van het WK nog voor fijne beelden. Op die manier kon de puzzel gelegd worden. Voer voor liefhebbers van theorieën en analyses, want het kon zomaar dat op die manier bleek dat Gaviria achter ploegmaat Alaphilippe was aangesprongen. Of dat Stybar Sagan in de beste positie had gebracht, want de Tsjechen en de Slovaken hadden die zondag een hele vreemde relatie. Hoe dan ook, iedereen beleefde zondag nog eens een ouderwets ‘daar komen ze’-moment. De spanning die wordt opgebouwd, elke motor die toch zorgt voor een verhoogde hartslag omdat je altijd denkt dat het misschien een renner is, de grote vraagtekens…. Het zijn leuke elementen die het gebrek aan beelden met zich mee brengen. Maar het hoeft echt niet elk jaar zo te zijn natuurlijk.

In this article