Het doek valt stilaan over Team Flanders-Baloise, waardoor heel wat jonge Belgische talenten op zoek moeten naar een nieuw nest. Nolan Huysmans (20) is bezig aan een verdienstelijk 1e profseizoen, maar botst op een verrassend verzadigde transfermarkt. In de schaduw van de sportieve en financiële onzekerheid wil hij zich tijdens de resterende rittenkoersen nog een laatste keer in de kijker rijden om zijn profdroom levend te houden en een contract voor 2027 af te dwingen. “Het spookt constant door mijn hoofd.”
Klimmen geblazen
De talentvolle Huysmans beseft dat de Czech Tour die vandaag 13 augustus 2026 start een zware dobber wordt voor zijn profiel. “Het zijn redelijk pittige etappes, waarvan 3 van de 4 aankomsten bergop liggen. Eigenlijk is de 1e etappe de enige kans die ik voor mezelf zie om een goeie uitslag te rijden. Ik ga tot het uiterste gaan om daar een mooi resultaat neer te zetten, want de andere 3 dagen eindigen met beklimmingen van minstens 10 km. Voor mijn type renner is dat niet ideaal, maar ik heb de laatste weken hard getraind en beschik momenteel over een goede conditie, dus ik ben benieuwd waar ik fysiek geraak.”
De jonge 20’er ziet het als essentieel onderdeel van zijn persoonlijk groeiproces als coureur. “Het is sowieso goed voor mijn ontwikkeling”, beseft hij. “Vorig jaar heb ik bij Bahrain heel veel klimkoersen gereden, maar daar was ik fysiek nog niet sterk genoeg om mee te kunnen. Nu merk ik dat ik conditioneel heel veel stappen heb gezet en echt wel sterker ben geworden. Dat hoop ik nu voor mezelf te bevestigen in een sterk deelnemersveld op hetzelfde niveau als pakweg in de Ronde van Hongarije.”
De overgang van de jeugdcategorieën naar de profs bracht hem onmiddellijk in contact met de meedogenloze snelheden van het hedendaagse wielrennen. “Je merkt sowieso dat het niveau elke dag hoger wordt en dat ze in elke koers ontzettend hard rijden. Er bestaan geen koersen meer waar het op het gemak gaat. Dat is ook logisch, want technologie en trainingsmethodes zijn zo geëvolueerd dat het niet anders kan dat er snel gereden wordt. Als je in het peloton zit, besef je pas hoe hard het gaat.”
Frustraties over budgetten
Het verdwijnen van de Flanders-ploeg hing al even in de lucht, wat de voorbije maanden voor een gespannen sfeer zorgde bij renners en omkadering. “Je ziet het altijd wel ergens aankomen, aangezien het maar bleef duren en er niet echt nieuws kwam. Als renner voel je dat, maar ergens heb je toch altijd een sprankel hoop dat er nog iets uit de bus komt. Het is sowieso gewoon jammer, niet alleen voor de renners en de staf binnen de ploeg, maar gewoon voor het hele wielrennen in het algemeen.”
De financiële kwetsbaarheid van de wielersport stuit hem tegen de borst, zeker in vergelijking met andere populaire sporttakken wereldwijd. “Als je kijkt naar andere ploegen die op het punt staan om te verdwijnen, dan zie je dat het wielrennen te hard om sponsorbudgetten draait. Het is een beetje belachelijk als je kijkt naar sporten als voetbal of basketbal waar er met miljoenen gesmeten wordt. Hier moet je, om het cru te zeggen, smeken voor 2 of 3 miljoen.”
Ondanks de donkere wolken blikt hij positief terug op zijn eigen prestaties dit kalenderjaar. “Ik mag niet klagen, want ik heb mezelf al een aantal keer in de kijker kunnen rijden met hier en daar een mooie ereplaats. Ik ben redelijk tevreden, zeker omdat ik aan het begin van het seizoen niet goed wist wat ik moest verwachten. Fier op mezelf ook met de stappen die ik heb gezet en die lijn hoop ik door te trekken. In Heusden Koers heb ik nog laten zien dat ik over een goed paar benen beschik.”
Zelfs geen devo team?
De zoektocht naar een nieuwe werkgever verloopt via zijn management The Team, het voormalige Wasserman Cycling, stroever dan hij op basis van zijn uitslagen had ingeschat. “Ik had gehoopt dat er, na een redelijk goed seizoen als1e jaars prof, iets meer interesse zou zijn van de development teams. Dat is totaal niet het geval, dus voor mij is het op dit moment bang afwachten. We zijn er volop mee bezig, maar we krijgen vaak het antwoord dat de ploegen vol zitten of dat er momenteel geen interesse is. Dat is jammer, want ik ben ervan overtuigd dat ik mijn ervaring van dit jaar kan meenemen.”
Een stap terugzetten naar een opleidingsploeg vormt voor Huysmans geen struikelblok voor zijn verdere professionele toekomst. “Door mijn leeftijd zou ik die stap terug zeker nog willen zetten, omdat je van daaruit weer hogerop kunt. Als je 1 jaar goed rijdt op dat niveau en je wint bij de beloften een grote koers, dan ben ik ervan overtuigd dat er weer snel interesse kan zijn. Ik zou het eerder zien als een tussenstap. Al had ik niet verwacht dat het zo moeilijk zou zijn om ergens een plaatsje te vinden.”
Hoewel de onzekerheid knaagt, put hij rust uit een alternatief op continentaal niveau. “Het is vervelend, je bent er continu mee bezig. Maar ik heb sowieso wel een optie bij een continentaal team als plan B. Er is al een gesprek geweest en ik voel dat ze echt interesse hebben en die plaats voorlopig openhouden. Toch blijf ik zoeken en hopen op nieuwe kansen. Daarom wil ik mezelf nog bewijzen in de komende koersen en de ZLM Tour begin september. 1 goede uitslag of een actie die in het oog springt, kan direct heel veel veranderen.”
