Zaterdag zakt het veldritpeloton af naar Noord-Limburg voor de jaarlijkse veldrit van Neerpelt. Al om 9 uur beginnen ze eraan met een jeugdinitiatie en vervolgens komen nieuwelingen, junioren, G-sporters, dames en heren aan bod. Wij gingen al een keertje het parcours verkennen.
De start- en aankomstzone
Er was een tijd dat men nog op het verharde stuk in het Dommelhof zelf aankwam, maar sinds jaar en dag ligt de aankomst aan de Ralleylaan. Op deze verharde strook is het zeker nog mogelijk om iemand in de sprint voorbij te gaan. Tijdens de wedstrijd kan je hier ook wel eens enkele seconden ademhalen, maar heel lang duurt dat niet.
Verbindingsstroken
Het zwaartepunt in de cross van Neerpelt ligt ontegensprekelijk in het midden van het rondje. De rest bestaat grotendeels uit verbindingsstroken, zoals de eerste hectometers door het bos. Tot voorbij de materiaalpost is er geen noemenswaardige hindernis, al kan je door de zanderige ondergrond wel altijd een schuivertje maken in een bocht. Dat geldt trouwens voor de volledige omloop.
De 1e heuvel
Wanneer de renners voorbij de VIP-zone passeren, kan de heuvelfase van start gaan. De 1e hindernissen zijn al bij al nog vlotjes te nemen. Hier zal iedereen wel op een lint getrokken worden.
De steilste helling
De 3e heuvel op de omloop is de steilste van allemaal. Als het droog blijft, zullen renners tijdens de opwarming zeker eens proberen de top te bereiken, maar vorig jaar zagen we in de wedstrijd iedereen toch van de fiets gaan. Toen had het echter wel geregend, waardoor de ondergrond zompiger was.
Gevaarlijke afdaling
De steile helling die we zonet naar boven zijn gereden, wordt na een lusje langs dezelfde kant ook naar beneden gereden. In de afdaling steekt 1 boom er een beetje uit, waardoor het toch gevaarlijk wordt. Met een stootkussen tegen de boom zouden we ons toch iets geruster voelen, wellicht zal er nog wel iets worden geplaatst.
1e zandheuvel
De wedstrijd telt ook 2 zandheuvels waar fietsen helemaal onmogelijk is. Het lijkt wel een beetje Koksijde in Limburg, waar ook verschillende duinengebieden liggen. In Hechtel wordt ieder jaar een echte zandcross georganiseerd. Deze B-cross is echter niet weggelegd voor de renners van het allerhoogste niveau.
2e zandheuvel
Het intervalstuk blijft maar duren, want er doemt nog een 2e zandheuvel op. We zitten nog altijd in dezelfde lussenpartij. Hierna gaat het richting de laatste helling, waar in een ver verleden nog trappen van hout lagen. Daarna rijden de renners door de materiaalpost richting een 2e verbindingsstuk.
Springen over de greppel
Onze journalist had het de 1e keer niet opgemerkt, maar plots ligt er een greppel op het parcours. Getrainde renners springen hier moeiteloos over. Bij de jeugd zullen sommigen voor de veilige optie kiezen en eventjes van de fiets gaan. Een paar meters verder ligt er trouwens een omgevallen boom die als natuurlijke balk fungeert. Ook hier is dat geen probleem voor de toppers.
De dubbele zandbak
Nog 1 obstakel komen de renners nu tegen richting de meet en dat is de dubbele zandbak. Een halve seconde blijven steken, kan voldoende zijn voor de 1e om een definitieve kloof te slaan. Hier zit je als renner op de limiet, want vanuit stilstand moet je de 2e zandstrook aansnijden. Als hier het verschil niet wordt gemaakt, zal er worden gesprint.
Sprinten of soleren?
We zijn terug bij het begin. Op de aankomststrook zal zaterdag duidelijk worden wie de opvolgers worden van Laurens Sweeck en Ellen Van Loy. Het wordt duidelijk een intervalcross met een heuvelzone als absoluut zwaartepunt. Neerpelt had ooit de reputatie de eerste TV-veldrit van het seizoen te zijn, maar nu zijn de renners al een tijdje warmgedraaid. 1 ding is zeker: wie zaterdag wint, zal de laatste echte winnaar in Neerpelt zijn. Vanaf volgend jaar heet de fusiegemeente immers Pelt.
