13 jaar geleden won Axel Domont de Valromey Tour, een prestigieuze wedstrijd voor junioren die op dit eigenste moment aan de gang is. Met dank aan deze prestatie kon Domont een profcontract afdwingen en uiteindelijk 8 grote rondes rijden, met daarbij 2 keer de Tour. Vandaag is hij op 30-jarige leeftijd wijnbouwer.
1e profzege
Axel Domont pronkt op de erelijst van de Valromey Tour naast namen als die van Nans Peters en Mathieu van der Poel. Natuurlijk reed hij bij de jeugd wel vaker met de besten mee naar boven. Zo werd hij in 2011 ook 2e in de Ronde van Lombardije voor beloften, waardoor hij toen al stagiair werd bij de AG2R-ploeg. Met een ritzege in de Nations Cup in Toscane – voor onder meer Jay McCarthy, Alexey Lutsenko, Bob Jungels en Fabio Aru – kon hij ook definitief een profcontract bij de Franse formatie afdwingen. Hij trad er in dienst in 2013 en zou er zijn hele carrière vertoeven.
De ploeg geloofde in de jonge Fransman en toen hij in 2014 zijn 1e profzege behaalde in het Circuit Cycliste Sarthe-Pays de la Loire zag men het geloof ook terugbetaald. Het zou uiteindelijk zijn enige profzege blijken. Het dichtst bij een memorabele overwinning kwam Domont in de Vuelta van 2016, toen hij richting La Camperona op de 35-jarige Sergey Lagutin botste. Een jaar later in het Critérium du Dauphiné was Thomas De Gendt net te sterk.
Knecht van Bardet
De renner uit Valence werd in 2017 en 2018 ingezet in de Tour als knecht voor Romain Bardet. Ze deelden zelfs af en toe de kamer. Bij zijn 2e beurt kwam hij in de 4e etappe richting Sarzeau zwaar ten val en brak hij onder meer zijn sleutelbeen. Valpartijen zouden altijd een cruciale rol in de carrière van Axel Domont blijven spelen. In 2019 brak hij zijn bekken in de Ronde van Catalonië, waardoor hij maar liefst 6 weken in het ziekenhuis moest verblijven.
De liefde voor de job raakte stilaan bekoeld bij Domont. Aan de start van de Vuelta in 2020 wist hij al dat het de laatste wedstrijd in zijn loopbaan zou worden. Een beetje symbolisch liep ook dat verhaal verkeerd af. Door een nieuwe valpartij zat de Vuelta er al na 2 dagen op. De witte streep in Lekunberri zou hij nooit meer zien. En een andere finish ook niet meer, of het zou die onder zijn loopbaan als profwielrenner moeten zijn.
Einde in mineur
Axel Domont nam afscheid van de wielersport met een pakkend statement. “Ik wilde met opgeheven hoofd deze sport verlaten. Nog 1 keer de vermoeidheid in de benen voelen bij het opstaan, nog 1 keer de spanning van een lange vlucht meemaken.… Mijn gevoelens zijn dubbel. Ik heb van deze job gehouden, maar mijn liefde wordt al enkele jaren niet meer beantwoord. Het vraagt me meer dan dat het me geeft.”
Sindsdien is Domont wijnbouwer. Een bureaujob is niets voor hem, dus gaat hij vol voor een nieuwe uitdaging. Het is opnieuw een ontdekkingstocht, net zoals zijn beginjaren bij de profs. Zijn 1e flessen worden al dit jaar verwacht. En fietsen? Ook dat doet hij nog wel eens, maar alleen wanneer de zon schijnt en hij er zelf zin in heeft.
