De 18-jarige Alana Polfliet maakte bewogen maanden mee. Ze werd getroffen door pericarditis, een ontsteking van het hartzakje. Daardoor stond ze wekenlang aan de kant. Inmiddels blijkt haar hart geen schade te hebben opgelopen en kan ze voorzichtig weer aan competitie denken. “Ik heb gedurende deze moeilijke periode veel steun gekregen van familie, vrienden en collega’s”, blikt ze terug.
Spoed
Vorig jaar zette Alana Polfliet haar 1e stappen in het wielrennen. Ze reed haar 1e wedstrijden op de weg in de kleuren van KDM-Pack en besloot meteen ook om aan veldrijden te doen. De atlete uit Ingelmunster komt uit een wielerfamilie, al koos ze zelf lange tijd voor atletiek. Met haar carrièreswitch volgt ze het voorbeeld van haar vader Franky, een degelijke renner in zijn tijd. Dit voorjaar leek Polfliet zich meteen te mogen klaarmaken voor de Ronde van Vlaanderen voor meisjes junioren. In de voorbereiding liep het echter mis.
“Bij de wedstrijd in Krombeke begin mei voelde ik me in de eerste ronden helemaal prima, maar plots ging het niet meer”, legt ze uit. “Ik voelde een soort druk op mijn borstkas die ik niet kende. Omdat het niet beter werd, stapte ik uit de wedstrijd. Achteraf heb ik niets meer gevoeld. Toch lukte het me niet om naar school te gaan, in plaats daarvan trokken we naar de spoed. Men stelde vast dat mijn waarden niet in orde waren. De diagnose was duidelijk: ik had pericarditis.”
Tim Declercq
Pericarditis is niet hetzelfde als myocarditis. Dat is een ontsteking van de hartspier zelf, terwijl het bij pericarditis gaat om een ontsteking van het hartzakje. Dit is een soort dubbel vlies dat rond het hart zit. Ook Tim Declercq werd dit voorjaar geveld door deze kwaal. Hij is inmiddels al weer een aantal weken actief en zat afgelopen week in de Ronde van Zwitserland.
“Of de kwaal door Covid-19 is veroorzaakt, is niet geweten”, zegt Polfliet. “Sowieso is het een virus dat hier aan de bron ligt. De kans bestaat dat ik zonder het te weten corona heb gehad en op die manier pericarditis heb opgelopen. Inmiddels heeft men al meer kennis over de aandoening en ben ik niet de eerste renner die hierdoor geveld werd. Hoe dan ook blijft het wel altijd schrikken.”
In het ziekenhuis ging men zeer professioneel om met de jonge renster. “Ik moest meteen 24 uur in observatie en onder meer een CT-scan en een MRI-scan ondergaan. Dat was toch wel beangstigend. Gelukkig bleek dat ik geen schade aan het hart zelf had en dat ik nooit zuurstoftekort heb gehad. Daarnaast kon ik natuurlijk een hele tijd niet fietsen. Het is nooit fijn als je iets wat je erg graag doet plots niet meer mag doen.”
Laurens Verstele
Vandaag gaat het gelukkig beter met de West-Vlaamse. “Stilaan mag ik terug beginnen trainen. Dat gebeurt wel op een rustige manier. Ik moet ook nog 2 testen afleggen, waaronder een inspanningstest. Op die manier zal men met zekerheid kunnen zeggen of mijn hart weer geschikt is voor topsport. Deze zomer hoop ik dan de trainingen op te voeren en terug in competitie te treden. Normaal gezien zou dat moeten lukken. In september wil ik sowieso het veldritseizoen ook weer aanvatten.”
Afrondend dankt de renster nog de steun die ze heeft mogen ontvangen. “Er waren veel vragen, maar er was nog meer medeleven met mijn situatie. Dat heeft me deugd gedaan. Ik rijd tegenwoordig bij Mj Wood en ook bij de ploeg is men erg begripvol. Ik heb het volste vertrouwen dat mijn ploeg ervoor zal zorgen dat ik weer op mijn oude niveau terugkeer. Mijn trainer Laurens Versteele was er ook al die tijd voor mij en zal dat ook de komende periode blijven doen.”
