Afrika is aan het groeien als wielercontinent. Biniam Girmay heeft met zijn geweldige prestaties natuurlijk al veel betekend voor Afrika en met het WK wielrennen in Rwanda in 2025 zal het continent nog veel meer wielergekte beleven. Het volgende talent is misschien wel afkomstig uit Ethiopië. Welay Hagos Berhe (20) maakt immers indruk in de Ronde van de Toekomst. Zijn levensverhaal is er eentje van doorzettingsvermogen en hoop.
EF Education
Ethiopië domineert samen met Kenia al jarenlang de lange afstanden in het lopen. Met het wielrennen is het minder gesteld in het land, al rijdt er met Tsgabu Grmay wel 1 renner in de WorldTour. De renner van Team BikeExchange-Jayco viel in het verleden al op met aanvalspogingen in de Tour. Hij werd ook 3 keer kampioen van zijn land op de weg, maar de laatste titel dateert ook alweer van 2015.
En nu is er dus Welay Hagos Berhe. In de Ronde van de Toekomst doet hij mee voor de ploeg ‘Centre Mondial du Cyclisme’, een afvaardiging van de UCI. Hij rijdt er samen met 2 landgenoten, een Rwandees, een Algerijn en een Zuid-Afrikaan. De renners werden geselecteerd op basis van hun talent en potentieel. Allemaal maken ze deel uit van het Centre Mondial du Cyclisme in Aigle, waar Biniam Girmay destijds ook al passeerde. Ook Chris Froome en Arlenis Sierra werden er in het verleden opgeleid.
Coördinator Jean-Jacques Henry voorspelde al dat Welay Hagos wel eens kon verrassen voor de ploeg en in de bergen een rol zou kunnen spelen en hij krijgt dus gelijk. Welay Hagos overleefde in de 6e etappe richting Oyonnax in de groep met de beste klimmers en eindigde knap als 14e. Eerder dit jaar werd hij ook al 7e in de Giro Ciclistico della Valle d’Aosta-Mont Blanc en in de Istarsko Proljeće-Istrian Spring Trophy won hij in maart het bergklassement. Hij komt dit jaar uit voor het development team van EF Education.
Sprinkhanen en hongersnood
Welay Hagos traint al in Aigle sinds 2019, toen hij nog junior was. Dat jaar verzamelde hij een hele reeks titels in Afrika en op die manier kwam hij op de radar te staan van de UCI. Hij is afkomstig uit Tigray, een gebied dat momenteel geteisterd wordt door oorlog, corona, sprinkhanen en hongersnood. Niet echt zaken waar je vrolijk van wordt, al kan de renner via zijn wielercarrière wel aandacht vragen voor deze problematiek.
Op zijn 13e gingen de ouders van Welay Hagos uit elkaar en had hij al 2 jobs. Hij poetste overdag schoenen en bakte ’s avonds brood. In 2017 kwam hij in het bezit van zijn 1e fietsje, dat hij eerst leende en toen hij genoeg had verdiend ook kon kopen. Vroeg in de ochtend trok hij steevast op pad in Mekelle, geïnspireerd door de knappe prestaties van Chris Froome in de Tour.
In 2018 reed de jonge renner zijn eerste wedstrijdje en behaalde hij meteen een top 5-plaats. 1 van de betere teams uit Tigray bood hem een plekje aan en voor de ploeg won hij verschillende wedstrijden. Een jaar later werd hij al opgepikt door de UCI. In Aigle leerde hij inmiddels ook Engels praten, iets wat hij in zijn jeugd niet had geleerd. Hij moest zich eerst behelpen met gebarentaal, maar spreekt inmiddels al goed Engels. Ook het koude weer was eventjes wennen. Nadat er een Ethiopisch meisje was gevlucht uit het wielercentrum moest de renner vroeger dan verwacht terug naar huis. Uiteindelijk verbleef hij in 2019 maar een maand in Aigle, maar een jaar later werd hij opnieuw uitgenodigd.
Straffe testen
In 2020 maakte Welay Hagos indruk op zijn coaches, onder meer door in testen betere waarden en tijden te laten noteren dan verschillende profs. Op een helling uit de Ronde van Romandië reed hij zelfs een minuut sneller dan de renners in koers. Zijn coach Richard Wooles beschrijft hem als een klimmer met de juiste mentaliteit en gelooft dat hij successen kan behalen in de rondes. Door Covid kon hij lange tijd niet koersen, maar dit jaar maakt hij dus opnieuw indruk. Zijn grote droom is natuurlijk om in de WorldTour te belanden en een rit in de Tour te winnen, iets dat hij zelfs in zijn beschrijving op Instagram heeft gezet.
Voor de wielersport is het natuurlijk heel interessant om de ontwikkelingen van Welay Hagos te blijven volgen. Een aantal Afrikaanse renners in het peloton maken de sport nog mondialer en in die positie kunnen zij ook meer aandacht vragen voor de situatie in de 3e wereld, waar nog veel ellende is. Go Ethiopië, go Welay Hagos!
